Forever, we fall SEASON 3 (Adonis Series 3)

Chapter 6

(Caught Them Together)

Ashton Philip Pov.

Matapos kong makapagligo, dumiretso ako sa kwarto kung saan nakatayo na si winter. I wear another shorts and right now i already have a shirt. I approached her and hug her back while she's looking at the glass wall. Makikita mo roon ang kahabaan ng highway kung saan dinadagsa na ng mga sasakyan. I felt that she stiffened after I hugged her, she didn't even hear my footsteps because she was busy watching the car on the road.

She looked up at me softly but I just hugged her tightly, I put my chin on her shoulder and felt my heartbeat.

he's really fast whenever I'm with her.

I really can't say how much I love this girl. She's the only one who makes my heart beat this fast.

"Bakit ang tagal mo?" she asked, turning her gaze back to the front to watch the cars again. But me, I was looking at our reflection and watching every movement of her face.

Winter is really beautiful.

I am always amazed by her, she easily makes me excited with her every touch. With her smile, and everything she had.

"Ang tagal kasing lumabas." I saw how she frowned. She didn't understand what I said and I don't intend to make her understand. I was having a hard time controlling myself, but I really did. She's so sexy and hot, I can't get over how beautiful her body is.

I guess I'm addicted to her. My system is not satisfied yet, I know on myself that I want to see something more than that, that my body wants to do something more that I'm just waiting for. Pero hindi pa pwede, gusto ko matapos pa muna niya lahat ng goal niya. Dahil sa oras na gawin ko iyon, siguradong magbubunga. Hindi ako makapagpipigil, i can't because i want to own her whole life, gusto ko pag ginawa ko iyon. Nakapagtapos na siya, and I know that won't last long.

"Yung ano?"

I shook my head in response, i have small smirked while looking at her. "I'm sleepy, let's sleep."

"Hindi naman ako inaantok."

"Then, just lie next to me until you fall asleep. Let's just rest, aren't you tired?" I noticed the reddening of her cheeks because of what I said, she couldn't look at me until she left my embrace.

"Gusto ko sanang maligo, kaso wala akong maisuot na damit. Naisipan kong umuwi na lang sa bahay." nagsalubong ang kilay ko.

"Akala ko ba mamayang alas sais na lang?"

Nag-iwas siya ng tingin. "Maalinsangan na kasi ang pakiramdam ko, atsaka. Para makapagpahinga ka na, magkita na lang tayo bukas." I held my breath while looking at her, I would have liked to be with her but here she is and saying that she want's to go home. She hasn't left yet, But i do already miss her. Paano pa kaya kung nakauwi na siya? Baka hindi lang naman ako makatulog kakaisip sa kanya.

"Fine, ihahatid na kita." she nodded and she was the first who walkout on my room, I kept thinking that I should have bought women's clothes so that when she was here she would have something to wear. Kailangan kong tumungo ng mall mamaya upang bumili na ng extrang damit niya, nang ganon. Sa susunod ay hindi na ito magkakaroon ng rason upang umuwi ng bahay.

ALAS TRES ng hapon nang maihatid ko ito sa bahay nila, bumaba ako ng kotse ngunit gaya lamang ng nakagawian niya ay hindi na nito hinihintay na pagbuksan ko siya ng pinto, hindi siya katulad ng ibang babae na nais pagsilbihan. Kung kaya naman niya, siya na lang mismo ang gagawa.

"Don't you want me to open the car door for you?" I asked her with a smile on my face and not sounding demanding. She just shook her head, as if it was okay with her that i question her about that.

"Ayos lang naman kung hindi, bakit?"

"Isn't that what a boyfriend did right? He will serve the woman he loves and let her do what she wants for her." She laughed before looking away.

"Edi sa susunod, iyon na ang gagawin ko. Kung doon ka masaya." napangiwi ako.

"Dapat masaya ka rin!"

She smiled. "Masaya naman ako, nakikita pa lang kita. Sumasaya na 'ko." She walk passed on me after saying that, she didn't ask me if I was going to come in because she knew that i'm not leaving.

I can't help but smile for what she said, this girl is getting silly now. She was talking sweetly more often. My heart keeps falling for her, kinikilig ako na hindi ko maiwasan kahit kailan pagdating sa kanya.

NAABUTAN namin si lola perla na nasa sala, gaya lamang ng dati niyang ginagawa ay iyon pa rin ang inaatupag niya, ang pananahi. Sa totoo lang, ang dami niyang tela. Everytime i visit here, i always see her working that peace of cloth. What will she do with those she sews?

"Napaaga yata ang uwi niyo?" nagmano na muna ako bago maupo sa harapan niya, ngumiti ako bago tumang. Nahihiya akong sabihin kay lola perla na nanggaling kami sa aking condo at hindi naman kami nagpractice, paniguradong iinit lang ang ulo ko kung sakaling may marinig na naman akong kahit anong binabato nilang masasamang salita kay winter.

"Halfday lang po ang practice." winter answered after placing the pitcher in front of me that contained of juice. "Maliligo lang ako saglit." She said again and quickly turned around, I watched her to go up on the stairs, every wave of her skirt was followed by my eyes.

And that's when I realized why winter wanted to take a bath earlier.

It turns out that something happened to us in my condo. But it's not the exact scene where something really happened, it's just a dry grin. And i guess that we'd never really had s/x.

Napakagat ako sa labi.

"Anong nangyari?" I was suddenly stunned by Lola Perla's question. My eyes widened even more because I thought she might have read what happened to us.

"H-ho?"

"Bakit ba gulat na gulat ka? Anong nangyari sa practice niyo?" I swallowed, we did a different practice. And I did another practice with your grand daugter. Sh/t. I don't want to think about that because she might find out about what I did.

"M-maayos lang po, nakakapagod.."

"Pero masarap naman sa pakiramdam iyon.." napamaang ang aking bibig sa sinabi ni lola, hindi lang masarap. I feel that im on heaven while im doing that, kulang na lang talaga hubarin ko na ang natitirang suot ni winter kanina. "Kaya siguro nagmadaling maligo si winter, ayaw kasi nito ang pinagpapawisan siya. Baka sobrang basa na ang suot nito." pinagpapawisan na ako habang nakaupo sa harapan ni lola, kahit iba ang tinutukoy nito wala akong magawa kundi bigla na lang lumilihis ang nasa utak ko.

She's just not really wet, kundi sobra sobra. And i want to feel her wetness, gustong gusto ko talaga. And because of that thought, i almost feel how my short tighten up. I was just thinking what happen earlier but it will give me a dvmn pain and hardness on my thing. Napatayo ako ng wala sa oras dahilan upang magtaka si lola, napalunok ako bago ngumiti ng pilit.

"Uuwi na ho ako.." i reason out because of my suddenly reaction. Tumango si lola bago nito ilapag ang hawak na tela.

"Hindi muna ba hihintayin ang apo ko? Mabagal talagang maligo 'yon, pagpasensyahan mo na siya."

"It's okay for me, para makapagpahinga rin po siya." tumango siyang muli, nagpaalam na nga akong lilisan na matapos 'non. Hindi ko na hinintay pa ang pagbaba ni winter dahil baka may maramdaman na naman akong kakaiba, nakakainis! Masyado na ba akong mahalay?

_____________

KINABUKASAN, maaga akong nagising dahil balak ko ngang sunduin si winter upang makasabay ito sa pagpasok. Nagchat din sa groupchat ang advicer namin at sinasabi nitong ako ang nakatoko ngayon sa music system, sumang-ayon naman na ako dahil hindi rin naman ako makakatanggi. Kaya't pagkabihis pa lang ay dumiretso na ako sa dinning but i didn't expect that im going to see my parents there.

"Kumain ka na." ani daddy habang hinahanda ni yaya corazon ang ilang pagkain. Nginitian niya ako bago ilapag ang gatas ko sa aking pwesto, wala akong nagawa kundi umupo. Napapaisip ako sa sarili dahil may himala na nangyari ngayong umaga, at ang himalang iyon ay ang pagsasabay namin sa almusal ngayon.

"I know you already watched the news about my interview." mommy started the conversation while eating. I didn't say anything, I just tightened my grip on my cutlery. "I want you to agree to the interview that I announced, Erica will be with you in that interview.." I dropped the spoon because of what she said.

"I won't do what you want, mommy. You can't just easily order anything that against on me! Hindi niyo man lang ba iniisip ang girlfriend ko?"

"Don't yell in front of your mother, ashton!" daddy intervened the conversation, it was obvious that I am the one who have mistakes again. "What we're doing is for your own sake, your future will be better if you marry her. Hindi mo ba naiisip iyon?"

"Masaya ako kung si winter ang pakakasalan ko.."

"Nahihibang ka na talaga!" dahil doon ay tumaas na ang boses ni mommy. Ngunit wala akong pakialam, ipaglalaban ko si winter kahit anong galit pa ang meron sila. Siya lang ang pakakasalan ko! "Dahil sa babaeng 'yon you become rebellious! Lumalaban ka na samin! Iyan ba ang natutunan mo sa pagsama-sama sa kanya! Ano bang mapapala mo sa babaeng 'yon!"

"Happiness mom.." iyon ang siyang sinagot ko. "You won't find happiness in anyone that easily. Even if my future is better with her, if I'm not happy. Everything is nonsense. Money is easy to find, but true love. You will have a hard time to look it for.." tumayo na ako matapos sabihin iyon, ngunit alam kong hindi iyon palalagpasin ni mommy.

"Your just my son, ashton!" aniyang bulyaw sa akin bago ako makalayo. "Lahat ng meron ka, galing lang sa akin! Kung patuloy mo akong susuwayin at hindi mo lalayuan ang babaeng iyon! Everything you have it will take it back on me!"

"Just go on, mom. Eto ang susi ng kotse ko."

Bumalik ako upang ilapag ang susi sa lamesa, hindi na rin ako nagtagal dahil lumisan na ako sa bahay na 'yon. Masama ang loob ko paglabas, tinatahak ko ang labas ng village habang dinadial ang numero ni giovanni. Ilang beses lang nagring iyon ng sagutin niya ang tawag ko, umagang umaga badtrip ang siyang sasalubong sakin, wala bang goodnews?

"I need a car now." iyon agad ang bungad ko kay giovanni, hindi na nagpaligoy-ligoy dahil kailangan ko ng umalis dito. Napahilamos pa ako sa mukha nang maisip na malamang ay pumasok na si winter, hindi ko na ito masusundo dahil oras na.

"Your in trouble, i guess?"

"Yes, i need your car for now. I can't go to school riding a bus, can you fetch me?"

I heard him laugh. "Ang mommy mo na naman ang may pakana niyan?"

"Tsk, what's new? Hindi na sila nag-sawa, bilisan mo na! Baka hindi ko pa makausap si winter mamaya." he sighed.

"Are you sure you can disobey your parents? Ibang kalaban ang mommy mo, philip. Baka ikapahamak lang ni winter 'yan."

"Don't you think that i can't protect her? Anong tingin mo sakin!"

"Im just concern, sa totoo lang. Hindi ko alam kung paano iyang nararamdaman mo, but i just want to say. You need to fixed this before our graduation."

Bumuntong hininga ako. Wala akong dapat ayusin, sila dapat ang umayos at itinigil na nila ang pinaplanong ipakasal ako kay erica. Anong klaseng magulang ba sila? Palibhasa'y isa sila sa mga arrange marriage couple, at iyon ang gusto nilang mangyari sakin. Mayaman nga sila, kami. But i'd never experience the happiness that i find on winter, sa kanya lang ako sasaya. Higit na siya ang kailangan ko kesa sa pera, mas gaganda ang future ko kung siya ang kasama ko.

As i said, giovanni fetch me using his red car. Nasabi niyang kukunin namin mamaya ang kotse sa bahay nila matapos ng practice, sumang-ayon na ako. Kailangan ko ngayon ng kotse at condo, alam kong iba-block na ako ni mommy sa hotel na 'yon kaya't hindi na ako makakapunta ng condo ko.

Marahas na napabuntong hininga ako. Hindi na namin dinaanan pa si winter dahil oras na. Kahapon din ay hindi ko na siya naabutan sa bahay nila at nasabi ni lola perla na maagang pumapasok si winter, nagmamadali akong lumabas ng huminto ang kotse ni giovanni sa parkinglot. Naiiling siya sa inasal ko bago ako mapagsalamat at magmadaling umalis, inaalala ko si winter dahil baka makasalamuha na naman nito ang mga babaeng tinutukoy niya kahapon, makita ko lang silang inaapi nila ang girlfriend ko magbabayad sila, hindi pa nila natitikman kung paano ako magalit.

Sa entrance ng gym, sinalubong na ako ng isa sa mga classmate ko. Ang sabi niya, kanina pa daw ako hinahanap ng adviser namin kaya't madali akong tumungo ng likuran, halos marami ng studyante at sa tingin ko'y ilang minuto na lang ay mag-uumpisa na ang practice.

"Bakit ba late ka? I told you to be here at 7:00 o'clock, pasado alas siete na." napabuntong hininga ako.

"Nasiraan ako ng kotse, sir. Pasensya na."

"Okay okay, just fixed this sound system. Mag-uumpisa na tayo." tumango ako, kada araw ay may nakatoka sa amin kung sino ang gagawa nito. It is just our section volunteer, kami rin ang nagbigay donation sa mga gagamitin ngayon. Kahit na malaki ang binayad namin sa graduation, naglabas pa kami ng seperadong pera upang mapaganda pa lalo ang graduation day.

Abala ako sa pag-aayos ng sound system ng marinig ko ang paghugot ng upuan sa likuran ko, nasa back stage kami. Hindi ko inaasahang makikita ko ang babaeng pinagtutulakan sa akin ni mommy kaninang umaga, medyo nag-iba ang ihip ng hangin at mas lalo akong nawala sa kundisyon.

Maging siya ay hindi nito inaasahang narito ako, nagulat kasi siya ng makita ako at natigilan pa ito sa pag-usap.

"Ikaw pala, ash." lumapit siya sa akin at tuluyan na ngang hindi naupo, may hawak siyang mga photocopy about sa song na kakantahin namin on our graduation day, maybe she's a volunteer too.

Hindi ako nagbigay sagot, tinanguan ko lang ito bilang respeto. Ayoko naman ng maging bastos sa kanya, hindi ko lang mapigilang mainis dahil wala siyang ginagawa upang tumigil na ang mga magulang niya.

"Tita angelina talk to me yesterday, she want's me to get a short interview for our engagement."

Nilingon ko ito habang nakaupo ako, kaharap ko ang music system at inuumpisahan pa lang buksan 'yon.

"Did you agree?"

Tumango siya. "I can't say no to tita, she's helping my mother about her bussiness. Nagtutulungan sila, kaya't mapapaganda lalo ang negosyon kung magkaka-isa tayo." natawa ako sa sinabi niya.

"Mapapaganda? Mukha ka lang din naman palang pera erica! You know that i have a girlfriend, ayos lang ba sayo ang magkasiraan kami? Where is the kaykay that i met before? Nawala na yata siya sa pagkatao mo!"

"A-ash..."

"I'd never agree to marry you, kaykay! Walang engagement! At mas lalong walang kasal na magaganap! Mapapahiya lang kayo!"

Nakita ko kung paano bumagsak ang balikat niya, nag-iwas siya ng tingin at hindi na sumalungat sa sinabi ko. Kalaunan ay tumango siya, tila ayos lang sa kanya na sinisigawan ko ito at sinasabi ko ng diretso na hindi ko siya gusto.

"Kahit ano pa ang gawin mo, ash. Doon din tayo pupunta, darating ang araw na wala kang choice kundi pakasalan ako, sinasabi ko ito sayo hindi bilang babala, kundi para maging handa ka sa mga posibilidad na pwedeng mangyari sa hinaharap."

Tumalikod na siya, hindi ako nakasagot dahil bigla nitong naapakan ang extension dahilan upang mapaatras siya. Nawalan siya ng balanse at napaupo sa kandungan ko, kahit naman na may sinabi siyang hindi ko nagustuhan ay hindi ko naman hahayaang masaktan siya dahil may magagawa naman ako.

Napamura ako, i asked her if she's okay. Tumango lang siya bago lumingon sakin, she starred at me for a second. Hindi ko naman inaasahang may papasok sa backstage upang ilapag doon ang malaking libro na naglalaman ng pangalan namin. Natigilan siya ng makita kami sa ganoong posisyon, her lips parted while she's looking us. I push erica to make her distance on me, tumayo ako upang sana'y lapitan si winter ngunit tumakbo na siya palabas.

Hinabol ko ito kung saan nakita ko siyang lumihis sa ibang daan, tumungo ito sa likuran ng gym upang umikot. Ngunit nahuli ko na ang kanyang kamay dahilan upang matigilan siya sa mabilis na paglalakad.

"Winter wait!" she face me emotionless, hindi ko tuloy mabasa ang nasa isip nito dahil ayan na naman ang ekspresyon nitong blanko. Ngunit alam kong may iba itong inisip, hindi naman siya aalis kung hind siya nag-isip ng iba. "S-she just f-fell.." i explain immediately about what happen, ngunit hindi ito nagbigay ng ano mang tugon.

Nakatingin lang siya sakin pero iniisip ko ng nasasaktan siya. So, i hug her tightly. Bigla akong natakot sa emosyon nito, pakiramdam ko kaya niyang balewalain ang lahat para lamang huwag ng lumaki pa.

"W-winter t-talk to me p-please..."

"Bakit ba ang higpit ng yakap mo?"

"Im scared to you, bakit ba umalis ka bigla?" hinayaan lang nitong nakayakap ako sa kanya, ngunit tila nakakat/nga ang tanong ko sa kanya.

"Ikaw ba? Anong gagawin mo sa oras na makita mo akong nakaupo sa kandungan ng iba?" mabilis na napahiwalay ako sa tanong niya, namimilog ang aking mata dahil iniisip ko pa lang iyon ay para na akong mam/atay.

"I will punch the guy who's with you, sasakalin ko siya hangga sa lumuwa ang mata niya!"

"It's harsh."

"Totoong gagawin ko 'yon! At hindi ka dapat umalis kanina, its an accident.. Hindi ko inaasahan na mawawalan siya ng balanse, at kung alam ko lang na mangyayari 'yon, umiwas na ako."

"Pero hindi mo ginawa, because you don't want to hurt her. Stop explaining ashong, hayaan na natin 'yon." bumuka ang labi ko ngunit wala akong makapang sasabihin, she's right. But i didn't expect that she still understand what happen, hindi ba siya nagseselos?

"Ayos ka lang ba? Ayokong pinag-iisipan mo ako ng masama. I didn't like her, mas gusto kong ikaw ang nakaupo sa hita ko. Kinikilabutan ako sa kanya, nandidiri ako dahil hindi siya ikaw..."

"Tsk, nakita ko naman na ang nangyari. Hindi ko lang inaasahan na ikaw pala ang lalakeng nakaupo doon kanina.."

"Kung ganon, yung tanong ko. Bakit ka umalis?"

Nag-iwas siya ng tingin, kinagat nito ang labi bago basain iyon gamit ang kanyang dila. "Because i can't stand there seeing you with her, she's the woman who know everyone as your fiancee. N-nagseselos ako, n-nasasaktan ako...."

Kakaiba ang dumaang kirot sa aking dibdib dahil sa sinabi niyang iyon. Ito ang pinaka-ayaw ko sa lahat, ang maramdaman ni winter ang ganitong pakiramdam. I don't what to do after she say that, niyakap ko lang uli siya ng mahigpit. I want to comfort her emotions, her heart who's in pain now. Alam kong nasasaktan ko na siya, nasasaktan na ito ng magulang ko at lahat ng taong nakapaligid sa kanya. But i can't ler her go, mahal ko siya.

"Im sorry, w-winter. Don't you want me to do anything to ease your feelings? Ayokong nasasaktan ka sa relasyon natin, ayokong nararamdaman mo ang selos dahil alam ko yung pakiramdam 'non... Sabihin mo lang, do you want to go home?"

Natawa siya. "May practice pa tayo, ayos lang naman ako. Normal lang siguro sa tao ang masaktan..."

Dumistansya ako dahil sa sinabi niya, pinakatitigan ko ang mukha nito at hinahanap ang katotohanan sa sinabi niya. But she's too sincered, siguro nga at masyado niyang naiintindihan ang lahat. Pero ayokong maipon lahat ng sakit sa dibdib niya, baka dumating ang araw na hindi niya na ito makayanang dalhin.

At baka iwan niya ako....

*************

to be continued.......