CHAPTER 9 - Kirot sa Damdamin

1336 Words

Kirot sa Damdamin NAGULAT siya sa ugaling ipinapakita nito. Malayong-malayo sa pagiging maginoo noon. “Anong bakit? Hindi ba trabaho mo ang maglinis ng bahay ng may bahay? Sige na, mag umpisa ka na!” “D-Dinala mo ba ako dito para mag linis?” tanong niya. Pinipigilan ang mapaiyak sa pagkapahiyang nararamdaman. Hindi niya sukat akalaing ipamumukha nito ang kanyang pagiging katulong, ang kanyang pagiging dukha. Mali pala ang masayang tagpong nakalarawan sa kanyang utak. Isinama pala siya sa bahay nito upang paglinisin at hindi katulad ng kanyang naisip. Maling-mali siya ng inakala. Awang-awa siya sa sarili dahil umasa kaagad. Sandali niyang nakalimutang siya nga pala ay hampaslupa at hindi nababagay sa mayamang pamilya. Hindi niya nasaway ang sarili sa pangangarap ng isang bagay na impo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD