AGENT MHARIMAR’s POV
Pagkapasok sa aking silid, hindi ko na napigilan. Bumagsak ako sa kama, yakap-yakap ang unan, at doon tuluyang kumawala ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan sa biyahe. Ayokong ipakita kay Mama ang tunay na nararamdaman ko.
Umupo si Nikolai sa tabi ko, tahimik muna, hinahaplos ang aking buhok. “Tell me,” mahina niyang sabi. “Ano’ng nangyari pag uwi niyo sa Laguna, petals. Please talk to me,” nag-aalalang tanong niya at kinabig niya ako papalapit sa dibdib niya. Huminga ako nang malalim, pilit na binubuo ang tinig ko.
“She waited for me, Nik… hanggang sa huli. Sabi ni Mama, ayaw niyang umalis kasi hinihintay niya ako. Pero hindi ako dumating. Hindi ko siya nakita. Hindi ko nasabi sa kanya kung gaano ko siya kamahal.” Nanginig ang boses ko at muling bumuhos ang ma
