Chapter 22
988 Words
Nasusunog na sinaing.Suminghot siya sa ere at parang sasabog yong utak niya ng may marealize.
Meanwhile,Gregory slurp her one last time before preparing his c**k for the grand entrance.Binati nito ng ilang sandali ang p*********i habang matiim na nakatingin sa kanya.
Nagsimula naman siyang kabahan.Ano bang uunahin niya,iyong nasusunog na kanin o yong t**i ni Mr Blue eyes?
"Ready Rhian?"
Mas lumakas yong kaba niya.Paano ba siya sasagot?Kapag nasunog yong kanin siguradong magwawala na naman yong nanay niya.
"I'll be gentle promise"
Alanganin siyang napangiti.Nagsimulang pumuno sa itaas ng ceiling ang itim na usok sa kalan at tumindi ang amoy ng sunog na kanin.
"I'll enter now"
Dahan dahan nitong hinawi ang pisngi ng kaniyang p********e at naramdaman niyang dumunggol ang mainit init na ulo nito sa kaniyang b****a.
Pero wala doon ang isip niya.Dalawang kilo din iyon ng bigas na Sinandomeng.Fifty two pesos per kilo.Fine grain.
Huminga ng malalim ang lalaki pero bago pa man nito naipasok ay mabilis siyang bumalikwas.
Nanlaki ang mata nito at hindi niya iyon madescribe.
"Ah ,wait time 'perst' muna.Hanguin ko lang yong sinaing at nasusunog na."
Nag igting ang panga nito at ramdam niyang parang lumamig yong paligid.
"Ah eh,sige..ah wait lang.Magagalit si nanay kapag ..."
Hindi niya na naituloy ang sasabihin dahil hindi niya na maipaliwanag yong mood ng lalaki.Bigla siyang natakot para sa buhay niya.
Agad siyang nagsuot ng daster at umalis sa harap ni Gregory at tinunton ang kusina.Sinundan lamang siya nito ng tingin.Natatakot siya sa aura nito kaya retreat muna.Nakabusangot niyang tinanggal yong lintik na kanin sa kalan na uling at binuksan iyon.Buti naman at naisalba niya pa.Mukhang ilalim lang ang sunog.
Inayos niya iyon sa lamesa at tsaka dahang dahang sinilip ang lalaki sa kuwarto.Nakahiga na ito sa maliit niyang kama at nakatakip ang brado nito sa kaniyang mata.
Napagod?
O nabitin?
Dahan dahan niya itong nilapitan.
"Boss..uhmm.G na?"
He look at her in disbelief.
Hinila siya nito hanggang sa mapadapa siya sa dibdib ng lalake at niyakap siya ganoong posisyon.Hindi niya alam kung paano magrereact.Muli itong pumikit.
"You are really different ,Rhian"
"Uhmm?"
"Let's just sleep,I wanna rest"
Maya maya'y malalim na ang paghinga nito.Lumamlam ang mata niya habang nakatingin dito.Gregory is at peace.Ngayon nagagawa na nitong yumakap sa kanya.Hindi nalang puro padede at padila program.
Sarap titigan.Ang guwapo guwapo at ang kinis kinis.Umangat yong kamay niya para haplusin ang pisngi nito at biglang lumakas yong t***k ng puso niya.
Parang napapasong binawi niya ang kamay mula sa mukha nito.
Ikalma mo ang dibdib mo Rhian.Bawal ma fall.Magpapa "K" kalang kay Papa Greg at tapos na ang ugnayan ninyo.
Malungkot siyang lumayo dito.Ayaw niyang aminin pero nasasanay na siya sa presensya ng lalaki kahit hindi niya madalas maintindihan ang pag-uugali nito.
Hindi niya sigurado kung talagang nabuhay na ba talaga iyon.Kakatwang tumindig nalang iyon ng ganon kadali.Akala niya aabutin sila ng ilang araw pero paanong isang subo niya lang at para na itong sundalong magiting na ipini puwesto sa harapan tuwing may digmaan.
Hindi niya parin lubusang maintindihan ang mga ganap.Kung nasaan na yong humahabol sa kanila,ano yong sinasabi ni Chase,kung isasama pa ba siya nito pagbalik.Wala itong binabanggit sa kanya pero madalas niya itong naririnig na may kausap sa cellphone.Nag mamando ng kung sino sinong tao.Madalas din itong tahimik lang at nag oobserve.
Hindi niya din alam kung bakit pa nanatili dito yong lalaki.Sigurado siyang naging sagabal siya sa mga operasyon nito- kung ano man yon ,mula ng masangkot siya sa magulo nilang mundo.Gregory can leave anytime.Maayos na ang p*********i nito at kung tutuusin maraming babaeng willing mag pa free trial sa kanyang newly transformed spanish bread.
Napakamot siya sa buhok.For now,she have to go with the flow.Hindi niya alam kung anong susunod na plano ng lalaki sa kanya at ayaw niya mang aminin,alam niyang ito parin ang may hawak ng kaniyang buhay habang magkasama sila.
Nang mapagod mag isip,humiga din siya at tumabi sa lalaki.Authomatic na yumakap ang kamay nito sa kanyang bewang.Napangiti siya sa ginawa nito.May ilang bagay itong ginagawa minsan na tila ba normal lang na reaksyon ng katawan at mukhang pamilyar na siya sa sitwasyon kaya alam niya ang gagawin.As much as he want to portray himself as a cold hearted bastard,Gregory is a soft and sweet guy.
"Nagmahal ka na ba noon Gregory?"
Kausap niya sa lalaki kahit alam niyang hindi ito sasagot.
"Alam mo bang kahit nakakatakot ka ,kahit na ang sama sama ng ugali mo,kahit na madalas wala kang pakialam sa iba at sa mangyayari sayo,alam kong may pagkakataon parin na lumalabas yong totoong ikaw.Nakikita ko iyon minsan sa paraan ng pagngiti mo at paglamlam ng mga mata mo "
Ipinikit niya ang mata at nagpatuloy sa pagsasalita.
"Hindi ko alam kung paano explain,pero alam ko deep inside,mabait ka .Binuhay mo nga ako diba?
Ilang imahe ang pumasok sa isip niya.Paano kung dumating yong araw na magkasama pala sila ni Gregory,like 10 years from now?Nakikita niyang naglalakad sila sa gilid ng lansangan uhmm no-sa gilid nalang ng park at may dalawa na silang anak.
Isang lalaki at isang babae.Nag resign na si Greg sa pagiging basag ulo at mafia at masaya na silang nagsasama.May malaki silang bahay na may swimming pool.Tapos malaking kama na may malaking petals----
Agad ding nabura yong mga imaginations niya ng may langaw na dumaan.
Impossible.
Alam niyang hindi naman siya seseryosohin ng lalaki at hindi naman yong tulad niya yong mga gustuhin nito.At kung sakali mang magkagusto nga ito sa kanya,kakayanin niya bang isakripisyo ang buhay niya pra sa panganib na naghihintay kasama ang lalaki?
Parang hindi.
Masayahin siyang tao ,pero hindi ibig sabihin non' hindi siya natrau trauma.Masyado na siyang maraming napagdaanan sa iilang araw nilang magkasama at ayaw niya ng dagdagan ang mga karahasang nasaksihan niya.
Isang malaking pagkakamali na nasama siya sa buhay nito at sa buhay nilang lahat.Mukhang kailangan na nilang mag usap ,kung ano ng magiging plano nito bago ito magdesisyon na umalis sa kanilang bahay.
---------
- Writer
