Nadia's Secret

CHAPTER 13

CHAPTER 13

Parang kakatulog ko pa lang nang magising uli ako sa mga maliliit na halik ni Marco sa pisngi ko. Bahagyan akong dumilat at nakita kong madilim pa. “B, hindi pwede. Meron ako ‘di ba?” B na ang tawag ko sa kanya; short for baby. Pumikit uli ako pero siya hindi pa rin ako tinigilan kakahalik. Dahil nakatalikod ako sa kanya tumihaya ako para harapin siya. Hinaplos ko siya sa pisngi. “Hindi ka ba makatulog kaya naglalambing ka?”

Kinuha niya ‘yung kamay ko na nakahawak sa pisngi niya at hinalikan. “Happy birthday Baby.” Nang sabihin niya ‘yon ngayon ko lang napansin ‘yung mga balloons na nakatali sa magkabilang dulo sa paanan ng kama namin. Bumangon siya kaya napabangon din ako. Hindi pala lampshade ang nagbibigay liwanag sa kwarto namin kundi maraming kandila na nakasindi. ‘Yung loob ng kwarto namin ang bango at ‘yung kama namin puno ng petals. Pagbalik niya sa tabi ko may hawak na siyang cake na may nakasinding kandila.

Napatingin ako sa orasan. Alas-dose na pala. Hinintay niya talaga para i-surprise ako. Tumulo ‘yung luha ko nang mag-umpisa siyang kumanta ng Happy birthday. Noong bata pa ‘ko dumadaan lang ‘yung birthday ko na parang normal na araw. Hindi naman ako pinaghahanda ni Nanay. Wala rin akong natatanggap na regalo. Nakaranas lang ako ng handa at birthday cake nang tumira na kami rito ni Nanay at nakasal na sila ni Daddy. Pero simpleng handaan lang ‘yon at kami-kami lang dahil wala naman akong kaibigan na iimbitahan. Ito ang unang beses na may nanurpresa sa akin sa birthday ko at galing pa sa taong mahal ko at napakaimportante sa ‘kin.

“Happy Birthday Baby. Make a wish,” sabi niya at nilapit niya ‘yung cake sa ‘kin. Pinunasan ko ‘yung luha ko bago ako pumikit at humiling ako para sa kaligayahn at kaligtasan ng buong pamilya ko. Hiniling ko rin na sana ganito kami kasaya ni Marco palagi. Hinipan ko ‘yung kandila at nilapag muna ito ni Marco sa lamesa.

“Ginawa mo lahat ‘to habang tulog ako?” naiiyak kong tanong.

“Nagustuhan mo?”

“Gustong-gusto.” Niyakap ko siya nang mahigpit. “Kaya ka pala umalis kanina para bumili ng cake. Hindi totoong may patitingnan ka sa kotse mo.”

“Ang hirap mo kasing takasan. Palagi kang nakakapit sa ‘kin.”

“Hindi totoo ‘yan ah! Ikaw kaya ‘yung palaging nakayakap.” Tumawa lang siya at hinalikan ako sa gilid ng ulo ko.

“I love you Baby. Sana marami pang taon tayong magkasama.”

“Mangyayari ‘yon kasi hindi tayo maghihiwalay kahit kailan.” Humiwalay ako sa kanya at tiningnan siya. “Sa susunod na birthday ko, 18 na ako. Pwede na ba natin sabihin kina Nanay na boyfriend na kita?”

Hinawakan niya ‘ko sa kamay at hinaplos niya ang ibabaw nito. “Hindi pa pwede Baby. Sasabihin natin sa kanila kapag naka-graduate ka na ng college. By that time may trabaho na siguro ako kaya pwede na tayong bumukod sa kanila. Hindi na nila tayo mapipigilan sa mga gusto natin.”

“Magpapakasal din ba tayo tulad nina Nanay?”

Tumango siya. “Pakakasalan kita at habangbuhay kitang paliligayahin at aalagaan. Ikaw ang magiging ina ng mga magiging anak ko. Alam ko magiging mabuting asawa’t ina ka dahil mabait ka at maalaga.”

“Kapag nagka-baby na tayo mamahalin ko siya tulad ng pagmamahal ko sa ‘yo. Hindi ko siya sasaktan at sisigawan. Ipaparamdam ko sa kanya kung gaano siya kaimportante. Sa lahat ng espesyal na araw niya palagi ko siyang ipaghahanda. Tutulungan ko siya sa mga assignments niya. A-attend ako ng mga programs sa school niya. Aayusan ko siya palagi bago pumasok at palagi ko siyang ipaghahanda ng masarap na baon.”

Napangiti siya sa mga sinabi ko. “Pero syempre hindi pa tayo pwedeng magka-baby ngayon. Dapat pagkatapos na ng kasal natin. Kaya huwag mong kakalimutan na inumin ‘yung gamot na binigay ko sa ‘yo.”

“Everyday ko iniinom. Walang palya. Ayoko kasing magka-problema ka, kapag hindi ko ininom ‘yon.”

“I love you Nadia.” Hinawakan niya ako sa pisngi at hinalikan niya ako sa labi. Maliliit na halik lang sa una hanggang sa maging mapusok na siya at ipinasok na niya ang dila niya sa loob ng bibig ko. Dahan-dahan niya akong hiniga sa kama. Dahil mayroon ako, hanggang halik lang muna kami. Pinulupot ko ang mga braso ko sa batok niya. ‘Yung isang kamay niya nasa loob na ng damit ko. Marahan lang niyang hinahaplos ang s*so ko dahil alam niyang madali akong magkapasa sa tuwing mayroon ako. Ipinasok ko naman ‘yung kamay ko sa loob ng boxers niya at hinawakan ko ang t*ti niya. Matigas na ‘to at ayoko naman na mabitin siya dahil hindi ako pwede. “Baby…” bulong niya habang magkadikit ang mga noo namin. Hinalikan ko siya uli at iginalaw ko na ang palad ko. Ilang minuto rin bago siya nilabasan. Hindi ko alam kung gaano kami katagal naghalikan basta ang alam ko lang hindi ako magsasawa sa mga halik at hawak niya. Sa kanya ko lang naramdaman ‘yung ganitong kapanatagan. Wala akong iniisip na problema basta palagi lang akong masaya. Ang dilim ng mundo ko noon pero nang dumating siya nagliwanag bigla. Masaya na akong gumigising tuwing umaga. Hindi man maganda ang araw ko sa school, alam ko naman na palagi siyang nand’yan na magpapasaya sa ‘kin bago matapos ang araw ko. Akala ko hindi na ‘ko makakaranas na mahalin pero pinaramdam niya sa ‘kin na mali ako. Posible palang mahalin ang isang tulad ko. Pinagkaitan man ako ng magandang kabataan, masaya naman ako ngayon sa piling niya at sa hinaharap kasama ng pangarap naming dalawa.