Chapter 20
Nanginginig ang aking mga labi habang nakayakap sa akin si Napoleon. Hindi ko alam kung bakit nawalan ng kuryente rito sa elevator. Impossible naman kasing magkaroon ng problema pero kung nagkaroon nga, bakit naisakto pa ngayon na kung saan ay nandito kami sa loob? Takot na takot ako sa dilim at makulong sa ganito. Hindi naman siguro ako pinagti-trip-an ng tadhana, hindi ba? “Hey,” masuyong wika ni Napoleon at naramdaman ko pang hinaplos niya ang aking likuran. Dahil hindi ko kayang magsalita, isinubsob ko na lamang ang aking mukha sa kaniyang dibdib habang sinusubukan ni Napoleon na pakalmahin ako. Wala akong ibang alam na gawin kung hindi isubsob na lamang ang mukha ko at singhutin ang kaniyang panglalaking amoy. Aminado naman ako na mabango siya at kumakalma ang puso ko sa tuwing naaa
- Writer
