The CEO's Stolen Night

"Ugh! f**k!" Maririnig sa kuwadradong silid ang ungol ng babaeng katalik ko. Nakaibabaw ako sa kanya't pinagbibigyan ang init ng aking katawan. Ginaganahan ako sa bawat pagbayo na aking pinapakawalan dahil sa malulusog nyang dibdib na umaalog. Ramdam na ramdam ko ang sikip sa loob nya dahilan para isagad ko lalo ang aking sandata. "Damn! Ang sikip mo." Nakatalikod ito sa akin habang binabayo ko ang kanyang p********e. Maririnig ang bawat paghampas ng katawan ko sa pwetan nya pati na rin ang pagtama ng mga alaga namin sa isa't isa. Nanggigigil ako ng sobra sa napakaseksi nyang pangangatawan. Malulusog ang kanyang dibdib at tama lamang ang lapad at laki ng kanyang katawan. Hindi sya mataba at hindi rin sya payat, 'yong sakto lang talaga na nababagay sa maganda at maamo nyang mukha. Hindi pa ako nakontento sa posisyon namin kaya pagkatapos labasan ay binuhat ko sya't dinala ko sya sa malambot na sofa malapit sa may pintuan. Siya naman itong pumaibabaw sa akin. Lalo akong nag-init noong makita na tayong-tayo ang malulusog nyang dibdib. Hinawakan ko iyon at ginawa na parang manibela. Animo'y nagmamaneho ako't tumataas-baba naman sya sa harapan ko. Pabilis ng pabilis ang kanyang paggalaw dahilan para labasan ako sa ikatlong pagkakataon. "What the f**k!" Padabog akong bumangon sa kama at napahilamos sa aking mukha gamit ang palad ko. Napaisip ako, ilang beses ko ng napapanaginipan ang gabing 'yon. Kahit pilit kong iniiwasan, babalik at babalik pa rin 'yon sa alaala ko. Dumiretso ako sa may lababo, binuksan ko ang gripo saka hinayaan na mabasa ang dalawang palad ko na inilapag ko roon. Naramdaman ko ang malamig na pagtama ng tubig sa balat ko. Pagkatapos ay nag-igib ako ng tubig saka ibinuhos iyon sa mukha ko. Nanumbalik na naman ang pangyayari na 'yon sa utak ko. Napailing ako ng ilang beses at binasa ulit ang mukha ko malamig na tubig. Tumingin ako sa salamin, muli na namang nanumbalik sa alaala ko ang eksena ng gabing iyon. Napakipit ako. Nagbabakasakaling hindi na babalik sa sistema ko ang nangyari sa gabing 'yon na habambuhay kong pagsisisihan. _ "Goodmorning, Sir, ready na po ang coffee nyo," magalang na wika ng sekretarya ko noong papasok na ako sa aking opisina. Hawak-hawak naman ng bodyguard ko ang bag ko't laptop na kinakailangan ko sa meeting mamaya. Bago ko binuklat ang tambak-tambak na papeles na nakalapag sa mesa ay sumimsim muna ako sa kapeng naroon rin. "What's my schedule for today, Laira?" Pinanood ko syang buklatin nya ang kanyang notepad na hawak pagkatapos ay isa-isa nyang inanunsyo ang mga dadaluhan kong meeting ngayong araw. Buong maghapon ay naging busy ako sa opisina. Kaliwa't kanan ang mga meeting na dinaluhan ko. Halos hindi ko na naisingit ang kumain kaya pagdating sa bahay ay kaagad akong naupo sa malambot naming sofa rito sa sala. "Hindi na nya kailangang sumama pa roon, mapapahiya lamang tayo, Leo," rinig kong usal ni Mommy sa taas. Mukhang ako ang tinutukoy nila dahilan para magbingi-bingihan ako. "Lucy, naririnig mo ba ang sinasabi mo? Anak natin si Luhan, huwag ka namang magsalita ng ganyan laban sa kanya," sita ni Daddy sa kanya. At kagaya ng narinig ko, mukhang may lakad sila. Hindi naman na bago sa akin na marinig si Mommy na ganoon magsalita laban sa akin. Narinig ko ang pagdadabog ni Mommy pababa ng hagdanan. "Nararapat ko bang ipagmalaki ang anak mo'ng 'yon? Pagkatapos ng kahihiyan na ginawa nya sa pamilya natin? Nagpapatawa ka ba, Leo? Kung pwede lang na itakwil sya, ginawa ko na para sa ganoon mawala na sya dito sa pamamahay na 'to. Kung bakit ba kasi ibinigay mo sa kanya ang kumpanya na dapat sa Ate Lorraine nya. Psh!" Doon ako napapikit pagkarinig ng sinabi ni Mommy. Ilang beses ko ng naririnig 'yon sa kanya pero laging bago kapag naririnig ko. Nasasaktan ako dahilan para mapatahimik ako't sisihin ng sobra ang sarili ko. Hindi naman kami hahantong sa ganito kung naging maingat ako ng gabing 'yon. Walang dapat na sisihin kundi ako...at pati na rin ang babaeng 'yon. Natigilan si Mommy nang makita nya akong nakaupo 't nakasandal sa sofa. Nakasunod si Daddy sa kanya at maski ito at nagulat pagkakita sa akin. Nakasuot sila ng formal na damit, dadalo siguro sila sa magarbo na namang pagtitipon. Kaagad na napaiwas ng tingin si Mommy na ikinadurog lalo ng puso ko. "Uhm, Luhan, gusto mo bang sumama sa birthday party ng Ninang Arci mo?" Nagpakawala pa si Daddy ng plastik na ngiti. Umiling ako. Hindi ko kayang magtagal sa isang lugar na kasama si Mommy. Alam ko naman na pandidirihan nya lamang ako na animo'y may malala akong sakit. "No, I want to take some rest," malamig na tugon ko pagkatapos ay tumayo na ako't parang hangin ko na nilampasan si Mama sa may hagdanan. Isang gabing pagkakamali lamang 'yon pero halos isumpa na ako ni Mommy. Humingi ako ng tawad sa kanya pero hindi 'yon naging sapat. Dahil sa kahihiyan na nagawa ko sa pamilya namin, bumaba ang sale ng kompanya dahilan para mabaon kami sa utang. Pero, ginawa ko lahat para isalba 'yon, na kahit galit si Mommy sa akin, ginawa ko pa rin ang nararapat. Palagi nya akong ikinukumpara kay Ate Lorraine, alam ko naman na magaling ang kapatid kong 'yon. Nasa America sya't inaasikaso ang isang business pa namin doon. Sabihin man ng iba na mas magaling akong magpatakbo ng kompanya, para kay Mommy, sya pa rin ang mas angat. Hindi ako galit kay Ate Lorraine, mas galit ako sa sarili ko dahil hindi ko magawang maging mabuting anak. _ "Boss, wala po kaming naabutan sa address na ibinigay nyo sa'min," usal ni Bruno na tauhan ko sa kabilang linya. Dahil sa sinabi nyang 'yon ay halos mabali ang ballpen na nilalaro ko sa aking kamay. "Paanong wala? 'Yon ang ibinigay ng imbestigador na inutusan ko. Tinignan nyo ba ng mabuti?" Asik ko dahil nagsisimula na namang kumulo ang dugo ko sa galit. "Opo, boss, wala po talaga." "f**k!" Pagmumura ko't nasuntok ko ang lamesa dahil sa inis. Kating-kati na kasi akong sampalin ang babaeng dahilan ng paghihirap ko ngayon. "Gawin nyo lahat ng makakaya nyo para mahanap ang taong 'yon. Kung kinakailangan nyong halugluhin ang buong Cavite, gawin 'yon. Siguraduhin nyo lamang na maihaharap nyo ang taong 'yon ng buhay." "Masusunod, boss." Pagkatapos tumawag ng tauhan ko, sunod ko naman na tinawagan ang private investigator na inutusan ko. Dahil sa masamang balita na natanggap ko, gusto ko ring singhalan at saktan sya dahil walang napala ang mga tauhan ko sa lugar na sinabi nya. "f**k you! Akala ko ba makikita nila si Bella doon, bakit wala silang naabutan? Ginagago mo ba'ko?" "Luhan, nakalimutan kong sabihin na ibang address pala ang nasabi ng tauhan ko." "Potangina! Sinasayang mo ang pera kong gago ka." Imbes yata na yumaman ako pagnahanap ko na ang taong 'yon, maging mahirap ako dahil sa pagbabayad ko kay Roi para lamang maghanap sa taong nagpapahanap. Bwisit. "Relax man, malawak pa ang Cavite, wala pang isang porsyento ang nahahalughog ng mga tauhan ko." Pagpapakalma nito sa akin na animo'y may patutunguhan ang kanyang mga salita. "Hilingin mo rin sana na lumawak pa ang pag-unawa ko sa'yong gago ka." Singhal ko sa kanya dahilan para matawa ito sa kabilang linya. "Ayusin mo nga ang trabaho mo, nasasayang ang pera ko sa'yo." "E kung magpatulong na kaya tayo sa Mommy mo," suhestiyon nya. "No, " mabilis kong tanggi. "I won't do that. Hindi ko kailangan ang tulong nya. Baka imbes na tulungan nya ako ay pagtawa pa." Sambit kong itinagay ang baso ng alak na hawak ko. "Psh! Ibang klase rin si Tita, ikaw na nga 'tong biktima, ikaw pa ang masama." "Kaya ayusin mo na ang trabaho mo bago pa maubos ang pera ko sa'yo. May gagawin pa ako, balitaan mo nalang ako kapag may natanggap ka ng bagong balita." "Yes boss, copy." _ Lumabas na ako ng opisina ko't kaagad akong sinalubong ng bodyguard ko na mukhang kararating lang din. Sinadya kong dumaan sa mga department para tignan kung nagtratrabaho ba ng mabuti ang mga empleyado ko. At hindi naman ako nagkamali, they're doing their job well. Nakatutok lahat sila sa kanya-kanya nilang trabaho. Talagang nakikipagtulungan sila sa amin na mapataas ang sale ng kompanya. Nawala ang konsentrasyon ko noong may kumalabit sa tuhod ko. Hindi ako nagkakamali na maliit na tao 'yon, ibig kong sabihin ay bata. At tama nga ako ng hinala, isang batang babae ang nasa harapan ko ngayon. Titig na titig ito sa akin na animo'y magkakilala kaming dalawa. May hawak itong laruan at nakaangat ang tingin sa akin dahil may katangkaran ako. "Papa.." Kinilabutan ako sa sinabi nito dahilan para magsalubong ang dalawa kong kilay. Dahilan rin 'yon para mapatingin ang mga empleyado na nakapwesto malapit sa gawi namin. Sino ang batang 'to? Anong koneksyon nito sa akin?