CHAPTER 27

1916 Words

OH MY GHAD! Gusto kong maiyak dahil sa nakikita ko. Sa hindi naman ako matatakutin pero ngayon, gusto kong sumigaw dahil sa takot at panginginig. Bakit ba kasi nandyan yan? Sa pagkakatanda ko wala yan diyan, e. Huhubels. Nasa harap lang naman ito ng kama. Nakaharap sa akin. Sa may mini living room ito nakalagay. Feeling ko tuloy parang tinitigan niya ako. Ni pagkurap ay hindi ko ginawa at baka kung kumurap man lang ako isang segundo ay baka nasa tabi ko na ito. Waah! Naiiyak na tuloy ako. Kinakabahan, bumaba ako sa kama ng dahan-dahan. Habang hawak ko parin ang bedsheet ng kama ay unti-unti ko itong nilapitan. Kailangan mong maging matapang Aileen. Kahit muntanga ka na sa ginagawa mo. Nilalapitan na nga, ang layu-layo mo pa naman. Siguro ay isang daang taon ka pa makakalapit. E, pa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD