CHAPTER 28

2504 Words

NAKAHALUMBABA habang nakatanaw sa labas ng bintana. Habang malakas ang buhos ng ulan sa labas ay hindi pa rin mawala ang pagkabagot ko sa silid na ito. Bakit ba kasi umuulan, hindi tuloy ako makalabas. Itong kasama ko naman ay nakaharap lang sa laptop nito kama. Pogi na nasa ito dahil naka-eyeglasses ito pero napakasungit pag-inisturbo. Si Apollo naman ay nasa lapag nagd-drawing ng kung ano. Napaka-busy nila promis. At ako naman ay hindi pinansin ang ganda ko sa sulok. Kaya ang resulta ay nandito lang ako sa may bintana nakaupo sa hamba nito habang nakatanaw sa tanawing umuulan. Napanguso ako. Nakakabagot na talaga. Nilingon ko ulit ang dalawa. Ano na ang dapat gawin sa taong nababagot? Yung tipong hindi malilimutan ninuman? Mariing nakatitig sa ulan at nag-iisip sa gagawin. Napapi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD