THE FIGHTER WIFE

CHAPTER 4

Rain's POV

Naghahanda kaming lahat para sa resulta ng operasyon nya. Maski ako hindi ko na alam kung saan ko itatago ang kagustuhan ko na makita na  sya! sobrang saya ko dahil feeling ko talaga success ito pero hindi parin talaga nawawala ang kaba sa dibdib ko a baka hndi ito maging success and maging dahilan ito para lumala ang away namin

 Nandito si Manang, Ako, Tita Keith, At yung Kaibigan ni Seven na si Kurt. Pumasok ang Doctor.

"Simulan na po natin." sabi ni Dra. Khaye

Umikot ang benda sa mga mata nya at pabilis nang pabilis ang kabog nang dibdib ko kulang nalang ay huminto rin ang paghing ako. Hinawakan ni Kurt ang mga balikat ko at nilagay ko ang ulo ko sa balikat nya

"Its gonna be okay." sabi nya at nginitian ko sya.

Tinanggal na yung eye cotton sa mata nya at unti unti nyang dinilat ang mata nya.  Halos tumigil sa paghinga at halos sumabog ang puso ko sa kaba.

"May nakikita ka na ba hijo?" sabi ni Dra.

"Opo. MEron na po." sbai nya.

Nangiti ako sa sinabi nya. I saw myself crying.

"I miss you so much Anak." sabi ni Tita keith.

"I miss you too Mom." sbai ni Seven and hug His Mom.

NApatingin naman sya s agawi namin Nila Kurt. Medyo naningkit ang mga mata nya kaya tinanggal ko yung kamay ni kurt saakin.

"'Hey, Bro! Musta?"sabi nya at nakipag manly hug

"Its good to be back" sabi nya at tumaw anaman silang dalawa.

"Anak, dun muna kami sa labas. You should talk to your Wife." sabi ni Tita keith. Lumabas silang lahat at kami naang ang naiwan.

Awkwardness filled the room.

"Ahm na-nagugutom ka ba?" pambasag katahimikan ko.

"Medyo" sabi nya.

"Bibili muna ako sa labas ah" sabi ko at tumayo ako pero hinawakan nya ang kamay ko.

"Salamat" sabi nya pero nakatingin ako sa mgakamay naming dalawa.

"Saan?"sabi ko

"For everything." sbainya.

"Wala yun. Sige labas muna ako" sabi ko. But instead, He Hug me. I smile and my tears fall.

"Thank you so much Rain." sabi nya. i hug him back.

"Okay lang yun.. Lahat naman kaya kong gawin para sayo eh" sabi ko at tumalikod na ko dahil ayokong makita nyang umiiyak ako.

Pumunta ako sa Canteen at umorder nang pagkain.

Pagkabalik ko . . .

Nakita ko si Kurt na kausap si Seven at lumabas naman sya. Nagulat sya nung nakita nya ko.

"Kurt, ANong ginagawa mo dyn?" sbai ko.

"Ah wala naman. Nagusap lang kami.Ikaw?"

"Nagugutom daw sya eh. " sabi ko.

"Naku Rain. sandali lang! Bilin mo muna daw tong mga gamot na ito sabi nang doctor." sbai ni kurt

"Ah ganun ba? Sige ikaw na ang magbigay neto." sabi ko

"sge" sbi ni Kurt at dumiresto naman ako sa Pharmacy.

Pagbalik ko doon ay nakita kong may kausap sya sa phone. Nanigas ako s akinatatyuan ko nang marinig kung sino yun.

"So she's Back?" sabi ko sa isip ko. Nabitiwan ko yung mga gamot kaya pinulot ko at umakto akong walang narinig.

"KAnina ka pa dyan?" sabi nya.

"Nope. Kadadating ko lang naman. KAnino yang phone?" sabi ko

"Kay Kurt." sabi nya. So iyun ang binigay ni Kurt saakin? KAya ba ayaw nya kong papasukin doon agad?

"Ah osige. Kumain ka na." sabi ko.

I felt my heart ache. Napahawak nalang ako dun.. haist. Stress siguro. 

Akala ko magkakaroon kami nang good memories pero bakit pakiramdam ko hindi mangyayari yun dahil his past comes back.

I hope my thoughts are wrong. I hope so.