Chapter 16
ISABELLA'S POV
Hindi mawala sa isip ko ang mukha ni Raine nang iwan ko siya sa coffeeshop. Nasigawan ko siya kanina na labis kong pinagsisihan. Napaka-immature ko. Nakita ko kung paano napalitan ng lungkot ang mga mata niya dahil sa mga nasabi ko. Nakokonsensiya ako. Parang gusto kong bawiin 'yong sinabi ko na 'wag na muna kami magkita. Nabigla lang ako kaya nasabi ko iyon.
"Ma'm Isabella, andito na po tayo sa school," wika ni kuya Vin. Sa sobrang pag-iisip, di ko namalayan na nakarating na kami sa school.
"Kuya Vin, pwede magpahatid mamayang tanghali? Pupuntahan ko si Raine. Magso-sorry ako sa kaniya."
"Opo, ma'm."
"Sige po, papasok na ako."
"Bakla, kumusta ka na? Hanggang ngayon nakasimangot ka pa rin?" bungad ni Stephen nang makaupo ako. Di ko siya pinansin.
"Hoy, St
