CHAPTER 25
I left Immanuel behind. Hindi ko alam pero nakokonsensya ako sa ginawa ko sa kaniya! But I'm right in the sideway, dahil trabaho ang dapat niyang unahin at hindi ako. After that maybe he became a cold hearted man at me. Masyado na siyang madikit sa akin, lalo na ngayon na kaya niyang bitawan ang responsibilidad niya para lang makasama ako.
Tumingin ako sa labas ng bintana at saka napatulala na lang doon.
Napakahaba ng traffic paluwas ng siyudad kung kaya't naabutan kami ng hapon na walang laman ang tiyan! Halos nakatulog na ako dahil sa kaboringan dito sa loob ng kotse!
Napamulat na lang ako nang makaramdam na talaga ako ng gutom. Mukhang napansin naman iyon ni David. He looked at me.
"Gutom ka na rin ba? Tara kain tayo, alas singko na ng hapon oh," saad niya sabay hawak s
