“ALAM pala ni Tita Annie ang number mo? Kailan pa?” tanong ko na habang umaandar na ang sasakyan ang tinatahak na namin ang main road sa Malay.
“Yes, hiningi n’ya n’ong araw na nahimatay ka. Why? Is there anything wrong?” sagot naman n’ya sa kin.
“Ha? Wala naman, close pala kayo. Bilis naman!” aniya ko habang sinusubkan ng ibaling ang atensiyon ko sa dinaraanan namin lalo at iniiwasan ko rin ang mga titig sa kin ni Nazarene. Bakit ba gan’yan siya kung makatingin?
“Why not? Ang funny ni Tita Annie kaya mabilis lang siyang mapalagayan ng loob, parang ikaw,” anito sabay tingin na naman sa kin.
“Kung pinanganak na funny si Tita Annie ako naman pinanganak na maging sabog araw-araw!” biro ko na lang. Pero totoo naman, aminado naman ako na minsan talaga ay dakilang sabog ako. Wala hindi ko
