Dahil nasa detention period pa rin si Tristan, hindi siya makakaalis na lang ng basta-basta sa hotel. Kailangan may makasama siya kung kailangan niya na lumabas.
“Will you be fine? Sasama ako.” Yumakap siya mula sa likod ko habang isinusuot ko ang sapatos.
Wala siyang suot na pang-itaas kaya ramdam na ramdam ko ang init ng katawan niya. Sobrang lamig ng kwarto pero para sa kaniya ay init na init pa rin ito. Katatapos ko lang maligo dahil may pupuntahan ako ngayong araw.
Last night, we talked for a bit. He explained his plan to me. Malapit na raw malaman ng team niya kung sino pa ang nagtangkang pumatay sa akin noon. I don’t know who it was but I am pretty sure that he is diligent about this. Lahat ng sinabi niya sa akin ay sinabi ko na rin sa team ko para mas mapabilis ang proseso ng
