When The Sun Hides

17

Risk

Nakaupo ako sa kama, hinihintay na matapos si Gustavo na kausapin ang kanyang ama at ina. Nagpaiwan muna ako dito para naman mabigyan sila ng oras.

Isang oras na ata ang nakalipas na nasa silid ako, nakatingin sa aking sarili sa salamin, I'm asking myself kung ano ba ang mali saakin?

Hindi naman ako balahurang babae, hindi rin naman ako pakawala, may pangarap ako at naabot ko na iyon, pero bakit parang kulang pa rin?

Bakit hindi pa rin ako tanggap? What do I have to do for them to like me and to accept me? Wala akong maisip na ginawa para ayawan ng tao.

Since then, his grandma dislikes me and it never bothered me before, dahil alam ko naman na may taong hindi ka talaga magugustuhan.

But why? Napabuntong hininga na lang ako, I decided to get up and take a bath, ilang minuto din ako doon, maraming tumatakbo sa isip ko.

Isa na doon ang Papa ko, ilang linggo akong nandito at hindi parin ako mapakali dahil hanggang ngayon ay hindi ko pa rin naaayos ang gusot ko sa pamilya ko.

And also Miggy, ang laki ng kasalanan ko sa anak ko, I don't know how could I explain this to him.

I wear the bathrobe lumabas ako habang pinupunasan ang buhok ko ng tuwalyang dala ko, I was about to close the door when someone grab my waist.

" Anak ng-" nagulat ako, pero siya ay nakangiti lang sakin habang nakatitig.

" Thank you for staying." Sinubukan kong makawala pero lalong humigpit ang yakap niya saakin.

" Wala naman akong pupuntahan! Bitawan mo na ako!" I'm only wearing bathrobe, at siya ay dikit na dikit kaya naman medyo nahiya ako kahit na higit pa dito ang ginawa namin.

" I love you, we will fight okay? For our son! " Tumango na lang ako, Oo masaya ako kahit na magulo ang sitwasyon namin ay nakuha kong maging masaya.

Hindi ko alam kung masama ba iyon o hindi pero kasi ito ang nararamdaman ko, masaya ako dahil nalinawan na ako tungkol sa aming dalawa, handa na siya upang ipaglaban ako.

" Iyon lang naman ang gusto ko noon."

Hinalikan niya ako sa noo, bumaba iyon hanggang sa ilong ko at labi, naramdaman ko na lang na tinanggal na pala niya ang pagkakatali ng robang suot ko.

Hinawakan ko ang kamay niya ng akmang bubuksan niya iyon, I felt nervous. Tinitigan niya ako, humiwalay siya at bumuntong hininga.

" I respect you, If it's uncomfortable. It's okay, I'll wait for you outside. "

Huminga ako ng malalim ng akmang aalis na siya, ay pinigilan ko, hindi ko mawari ang sarili ko. Kanina nagiisip pa ako pero ng makita ang mata niya na nahihirapan ay bigla na lamang nag-iba.

Tila gusto ng ibigay ang lahat maibsan lang iyon, hindi naman siya ganito noon, at ano pa nga bang kinahihiya niya? Dalawang beses nang may namagitan sa kanila at meron na ring silang Miggy.

" Gus..." I whispered

Bumaling ito saakin, hinawakan ko ang muka nito, loving him would make me feel like this, loving him wouldn't change the fact that even how hard I hide myself in the dark it always comes back.

It always shine bright and lovely, Minsan na akong sumuko, minsan na akong nagkamali, pero hindi naman na kailangan pang bilangin ang pagkakamaling iyon.

My love for him is so much bigger than anything else, it's more than a mistake, it's more than pain. He taught me a lot of things without him knowing it.

" I decided Gus. " I kiss his cheek. His lips, his jaw then lips again. I won't hold back anymore. Hindi ko na papahirapan pa ulit ang sarili ko.

I bit my lips when I saw his eyes glistening with passion, love and... Desire.

" I'll take risk, I'll trust you again, and this time, I will allow you to break me. But still, I will love you, despite all the anger I have for you before, all the pain and suffering. Handa na akong sumugal ulit, this time, wala akong hihilingin kundi ang pagmamahal mo sa akin at kay Miggy. "

Alam kong mahal nito ang anak namin, naging sakim lang ako at pinangunahan ng takot mula sa nakaraan kaya hanggang sa kasalukuyan ay nadala ko iyon.

Pero alam ko this time magiging worth it lahat ng pinaglalaban ko dahil hindi lamang ako ang nag iisang lalaban, kaming dalawa na.

" I'm sorry for all the mistakes that I've done to you, planning that night wasn't easy, pinagsisihan ko din naman iyon pero hindi si Miggy. I'm very thankful that he survived, he let me live again Gus. "

Hinawakan niya ang pisngi ko, his bloodshot eyes remain on me. He didn't say anything, he just kissed me with so much gentleness and love.

All I feel is love, No more hatred, no more fear.

" What did you do to me huh? Bakit mahal na mahal Kita? " Natawa ako.

Unti unti kong tinaas ang t-shirt na suot niya, I'm just looking at his eyes, he just let me.

" Let's make it right this time." I said then kiss him hungrily. Tinugon niya ang halik ko, hanggang sa naramdaman ko na lang na hinubad na pala niya sakin ang robang suot ko.

Napatili ako ng bigla niya akong buhatin, kitang kita ko ang pagpipigil sa kanyang mukha, his eyes became dark upon seeing me naked on his bed.

Hindi na ito nag aksaya ng panahon agad siyang puwesto sa pagitan ko, pinaghiwalay ang mga binti ko na kinatili ko. He's very aggressive.

" I won't penetrate you but I'll lick you baby. I'll only do that when I have you legally. "

He said then swim through my feminine part.

" Uhhhh, Gus... What the hell-" he keeps on licking my whole thigh.

Ungol lang ako ng ungol, kinagat kagat pa niya ang tinggil ko doon at hihilahin saka sisipsipin. He lick me over and over again.

I came because of that pero hindi doon natapos lahat dahil naramdaman ko ang dila niya na bumabayo sa loob ko at sobrang sarap niyon.

" E-enough Gus! I'm c*****g!!" Hindi ko na kaya at nagdedeliryo na ako sa mga pinaggagawa niya sa p********e ko.

Pero hindi niya ako tinigilan at sinalo pa nito lahat ng katas na nilabas ko, hingal na hingal ako dahil sa pangalawang beses kong nilabasan pero hindi niya ako tinigilan at patuloy lamang sa pagkain saakin.

" Tama na, uhhh s**t!" Napapaiyak ako sa sobrang sarap ng ginagawa niya.

Hindi ko na alam kung ilang beses o oras ng tigilan niya ako, umangat siya kitang kita ko ang mamula mula niyang labi, ramdam ko din na basang basa ako doon.

" Your so sweet baby! I won't tired eating you! " He said inirapan ko na lamang siya at hinayaan na lamunin ako ng kadiliman.

Kinabukasan ay hindi ko inaasahan ang bubungaran ko, biglang kumulo ang dugo ko dahil sa nakikita ko ngayon sa sala ng bahay ni Gustavo.

Kagigising ko lang at hindi kaaya ayang tagpo agad ang nabugaran ko? How lucky am I.

" Gus, tayo ang nararapat, ikakasal na tayo, bakit naman ganito. Hindi mo anak ang bastardong iyon! "

Nagpintig ang tenga ko dahil sa lumabas sa bibig ng bisita! How dare her to insult my son and say that.

Hindi ako nakapag pigil at pumunta sa harapan niya at ginawa ang matagal ko ng gustong gawin matagal na!.

I slap her left and right. You deserve that b***h!

" How dare you! Ano bang alam mo ha? " Galit na galit ako lalo na sa nakita ko kanila.

Pilit nitong hinalikan si Gustavo at ang damuho hindi man lang itulak ito, nakakairita, does he like her throwing herself to him. Edi magsama sila.

" Bakit? Totoo naman ha! Mang-aagaw ka! " Akmang susugurin ako nito ng humarang si Gus sa pagitan namin.

Pero ako patuloy ko itong inaabot. Wala siyang karapatan na sabihing hindi si Gus ang ama.

" Stop! If you hurt my wife I'll f*****g kill you."

What did he called me? His wife? Napangisi ako ng makita ko ang itsura ni Joyce.

Hindi makapaniwala, at sakit ang namutawi dito pero wala akong naramdaman na kahit anong sympatya sa kanya.

She deserve it, why? Because she let herself be like that, umasa siya kahit wala naman dapat panghawakan.

" Are you out of your mind, Gustav? " Naiiyak na sabi nito, I was just behind him.

Hindi sumagot ang lalaki at nilingon ako. Nagkatinginan kami.

" From the start, you know that I can't love you, right? It's always been her. From the start."

Lumundag ang puso ko dahil doon, hindi na maipinta ang mukha ni Joyce ngayon, ang sakit na nakaukit sa mata nito ngayon ay hindi nawala.

Gusto kong maawa but she chose this, she choose her path, I remember how she run to Gustav and throw herself like a low class woman.

" Hindi pa din ako susuko. I know Mamita! She wouldn't like this." She turned to me. I just remain emotionless." You will pay for this."

Umalis naman ito agad at, hinayaan lamang namin ito. There's nothing to be paid off, wala naman akong inagaw na hindi sa akin.

I don't even own Gustavo, he loves me, then, I let him choose me.

" I love you, Gus."

Hindi na kami nag-tagal doon, we decided to go home, I need to fix my family, I need to talk to my son.

I lied to him, and I owe him an explanation. Sa mansyon kami dumeretso, pero hindi ko inaasahan dahil madaming tao ngayon doon.

" Gustavo! What have you done to your lola?" It was his Dad, galit ito at parang alam ko na kung bakit.

Lumapit ito saamin at kinwelyuhan ang anak, nagulat ako kaya napaatras ako. Galit ang nasa muka nito pero binitawan nito ang anak.

Ni hindi ito tumingin sa akin, i know Gus, Inform them, we will come back. Hindi iyon nagustuhan ng lola niya at wala naman akong idea kung anong nanyare at bakit galit na galit ang ama sa kanya.

" She's now critical! At ayaw niyang dahin namin siya sa ibang bansa! Gagawin lang niya iyon kung hihiwalayan mo si Ana."

Nangilid ang luha ko, it's clear that the old woman would risk her life to get rid of me. She would do everything to push me away.

" I won't do that dad. I'll talk to her." Kalmado lang ang boses nito, pero alam kong nagaalala na din ito.

He loves his lola, at hindi ko alam kung anong gagawin kung darating ang oras na kailangan naming mamiling dalawa.

" At ano? Lala lang lalo ang kalagayan niya dahil magpupumilit ka?"

Ngayon ay bumaling sa kanya ang Ama nito at napailing.

" Hindi ako tutol sa relasyon niyo, may anak na kayo, pero sana pag-bigyan mo ang lola mo."

Umalis na ito matapos niyon, then I saw my Son, he is Just looking at us. Confused. Huminga ako ng malalim. At ngumiti sa kanya.

Hindi nagbago ang itsura ng anak ko kaya nilapitan ko ito. Aaminin ko, sobra akong naapektuhan sa sinabi ng Ama niya.

Do we need to choose again? Do we really need that? Hanggang kailan ba namin isasangkalan ang kapakanan namin?

Hanggang kailan ba ito? O sadyang tadhana na ang pumipigil sa amin upang hindi mag-sama. Nakakapagod naman yata.

" Let's go?" Tumango lamang ito. Tumingin muna ako kay Gustavo.

" Maguusap muna kami ng anak natin." Nakatingin lamang ito saakin.

" Susunod ako." Tumango lamang ako.

Pinahatid niya kami sa driver niya at tumuloy kami sa bahay ng papa ko.

Ng makita ako ay nanlaki ang mata nito, nakatingin ito kay Miggy ngayon.

" Miggy, he's your lolo" ngumiti ang anak ko.

" Paanong--" confusion is written all over his face.

" He's alive, Papa!" Tuluyan na akong napahagulgol, hindi ko kinaya dahil kita kong bumalik na ito sa dati.

" Anak. Bakit hindi ka bumalik?" Sinabi ko lahat, pinatawad niya ako, even my siblings.

Ito ang hinihintay ko pero hindi ko mapigilang masaktan dahil iniisip ko parin ang kahahantungan ng relasyon namin ni Gustavo.

" Magtiwala ka anak, magiging maayos din kayo."

Tumango ako, I said my apologies to him and to my siblings, they didn't say anything but I know they will accept me again.

Pumasok kami sa kwarto, I need to clarify everything to Miggy. Kinakabahan pa ako dahil, hindi ko alam kung ano na ang iniisip niya.

" Miggy..."

Nakatitig lang ito sa akin at hinihintay ang susunod na sasabihin ko, he's too young for this but I need to tell him the truth.

No lies and regret from now on, I tell him everything before I met his Papa and since the day that our life f****d up. Tahimik lamang itong nakatingin saakin.

" You never want me mama?"

Agad akong umiling, nasaktan ako dahil sa sinabi nito.

" No, I love you so much! You are my answered prayer." I told him.

Tumango ito.

" Does Papa loved me Mama?" He asked.

" Of course he loves you... So much."

Wala siyang reaksyon doon at nakatingin lang sa mga mata ko.

" Wala naman sya Mama. "

Naiintindihan naman niya ito, hindi nito naiintindihan ang mga nangyayari ngayon, kaya mas pinili ko na munang sabihin ang mga kailangan niyang malaman.

Nakatulog na ito ng tumunog ang cellphone ko. Gustavo is calling me.

" How's he?" He asked.

" He seems confused, I don't know what to say to him." Masyado akong malambot pagdating kay Miggy.

I can't look at him while he's hurting.

" I'll talk to him." Napakagat labi ako. Mabuti pa nga. Siguro dapat na silang mag-usap mag-ama.

" Kamusta dyan?" Pag-iiba ko ng usapan. Sandali itong natahimik.

" Lola, is not okay. Ayaw mag-padala sa ibang bansa." Mababang sabi nito.

" Sumama kana." Tila may nakabara sa lalamunan ko ng matapos ko iyong sabihin.

Tumahimik kami ng ilang minuto. Pinagpapawisan na ako dahil sa kabang nararamdaman ko.

" No."

Bakit ang hirap maging masaya?

" Gus. She needs you, maayos naman kami, ayusin mo muna ang relasyon niyo ng lola mo."

Narinig ko ang buntong hininga nito.

" Let's talk later, I'm on my way. I love you"

Katulad nga ng sabi niya ay pumunta siya sa bahay. Kahit medyo gabi na at halata na din ang pagod sa mukha niya.

I hug him when I see him ganun din siya, I feel his tight hug. His arms around my waist while his head is leaning on my neck.

I feel him sniffing my scent on there kaya humiwalay ako dahil sa kakaibang hatid niyon. We should talk.

" Gus..." I tried to stop him. But he didn't let me. Lalong humigpit ang yakap niya sa akin. Hinayaan ko na lang siya.

" Don't push me again, baby. Please."

Ramdam ko ang sakit sa boses nito, nakakalungkot isipin na hindi pa nga kami nag-sisimula ay ganito na.

" We can't live like this... I will wait you. Maiintindihan ko at ni Miggy kung kailangan mong umalis." Umiling siya at hinawakan ang dalawa kong balikat.

" Hindi ako panatag ng wala ka sa tabi ko! Mababaliw ako, Ana! Lola will do anything para mawala ka sakin. It will ruin me this time, hindi ko kakayanin. Wag mo naman akong ipag tabuyan."

Hindi ko naman siya pinagtatabuyan, siguro hindi lang ngayon ang oras namin. Siguro hindi muna ngayon.

"Gus. Ayokong malayo ka sa akin, pero kung ipipilit na naman natin, ayokong may mapahamak. Ayokong maulit ang nangyari noon. I want us together when the time is not against us."

But, it always does, time will always be against us. But we have to fight. I'll fight because I love him.

" Hindi, hindi ko na ulit ipagpapalit ang kahit na ano. I won't do it again, not this time. Hindi ko kakayanin kung tuluyan ka ng mawawala sa akin Ana. Hindi ko kakayanin..."

There's hope in his voice, kahit na alam kong kailangan niyang mamili kapag-dumating ang panahon, hinanda ko ang sarili ko sa araw na kukunin na naman siya at lalayo na naman sa akin.

Sobrang bigat ng mga araw na nagdaan. Bawat araw na tinitiis niya ang pamilya niya ay lalong lumalala. I always encourage him. He's just so eager to stay.

Tiniis niya ang lola niya ng ilang linggo, katulad nga ng sinabi niya inayos namin ang aming relasyon, we decided to live together. Hindi pa namin napag uusapan ang kasal dahil sa tuwing doon napupunta ang paksa ay umiiwas ako.

Hindi ko pa kanyang itali ang sarili ko sa kanya ngayon, gusto kong ayusin niya ang pamilya niya at magagawa lamang niya iyon kung sasama siya sa lola niya.

" What? f**k, I told you already! Hindi ako sasama! "

Lalong lumala ang lola niya at pinipilit nito ang gusto na sumama si Gustavo sa kanila. If he decided to come, its okay and I told that to him. But he just insisted to stay.

" Pilitin niyong umalis. Sabihin mong hinding hindi na ako magpapakita pag-pinilit niyo pa ako!" Nanlaki ang mata ko.

Gagawin niya iyon? Kaya niyang tiisin ang pamilya para lamang sa akin at sa anak namin?

" I don't care!" Ibinaba nito iyon. I felt the Guilt in my heart. Feeling ko ako ang may kasalanan nito. Kung mas kinumbinsi ko siya ay baka magbago ang isip niya.

Dumaan ang mga araw hindi na ako matahimik, I'm happy with him here. Kumpleto kami pero hindi ko parin mapigilan.

" Hon. Bakasyon tayo?" Nagyaya ito isang araw na parang normal lamang ang lahat at walang iniisip na ibang tao.

" How can you act like you don't care about your lola?" Hindi ko na napigilan.

" What are you talking about?"

" Stop this Gus. Hindi na ako natutuwa. Sumama kana. Dahil habang tumatagal ay lalo lamang akong kinukusig ng konsensya ko!"

" Napagusapan na natin ito, hindi ako aalis ng hindi kayo kasama."

" Pero kailangan mong umalis. Huwag mo ng hintaying mahuli ang lahat Gus. Ayokong sisihin mo ang sarili mo pag may nangyaring masama sa lola mo."

Umigting ang panga nito. Halata na ang galit na pinipigilan niya.

" It's her decision not mine, bakit ba lagi mo na lang akong pinapalayo?"

" Hindi naman kita pinapalayo! Uunahin mo ang lalo mo, ang pamilya mo. Importante sila at alam mo iyon. Gus. Alam ko naman na kami ang pumipigil sa iyong gawin ang dapat. "

He looked at me with bloodshot eyes.

" Maghiwalay muna tayo para maayos mo ang kailangan mong ayusin." Tumawa ito ng pagak.

Hindi ko naman ito gusto, wala na akong pag-pipilian dahil hindi naman ito papayag na umalis unless makipaghiwalay ako right.

" Really?" He said sarcastically. " f**k! Makikipaghiwalay ka sa akin at iisipin mong mapapapunta mo ako sa ibang bansa? "

Nangingilid na ang luha ko. Hindi ko na rin siya matingnan sa mga mata niya.

" Lola mo iyon..." Nanghihina na ang boses ko.

" Hindi ako aalis, kung maghihiwalay tayo ay hindi pa rin ako aalis. I will pursue you. Walang sino man ang magpapabago niyon. "