Anderson and I have talked for about an hour, we still haven’t finished yet. I don’t know. Natutuwa akong kausap itong batang ito. He reminds me of me when I was young. Ang pinagkaiba lang ay lalaki siya at ako naman ay babae. Pero pinagdaanan niya sa buhay, we’re just like the same. I feel like I am seeing myself right now in the mirror and he’s my reflection. “You’re a strong man, I know you can do it.” “Thank you, Ma’am.” “Nah. Don’t call me Ma’am, just Zoey. And It’s a mandatory. Talagang lahat ng empleyado rito sa Monte Beau ay dapat Zoey lang ang itawag sa akin.” “I got it. No worries, Zoey. Thank you very much again. I really appreciate you. Hindi ko alam kung paano susuklian ang kabutihan mo sa akin. Di ko akalaing matatanggap pa ako rito sa dream job ko pagkatapos kong m

