CHAPTER 34- SACRIFICE OF FRENEMY
“Huwag mong subukan na lumapit,” nagmamakaawang tugon ko. “Sino ka?”
“Hindi mo na kailangan malaman kung sino ako iha. Halika na isasama na kita sa lugar kung saan ka nararapat.”
“A-anong ibig niyong sabihin?”
“Hindi ito ang tunay mong tahanan. Sa palasyo ang iyong tunay na tahanan.”
Hindi ko alam kung paano ako makakatakas mula sa kaniya. Nandito ako sa gitna ng kagubatan napadpad ng dalhin ako ng aking mga paa. Nagulat na lamang ako ng napagtanto wala na ako sa bahay.
“Bilis na,” anyaya nito.
“Ayaw ko po. Uuwi na lamang po ako,” pagpapaalam ko.
Tumakbo ako palayo sa kaniya subalit hinarang naman nito ako. “Bakit ang tigas ng ulo niyong mga kabataan kayo?”
Pinilit niya ako buhatin kaya kinagat ko siya sa balikat. “AHHHH!” sigaw nito dah
