Simula
“Time of death: 10:45 PM.”
Revenge? Yes, that thought has been burning in my mind all the time.
Plan? Yes, every move is calculated. I always have something prepared.
Target? Yes, there is. The very person who stole my happiness and left nothing but pain.
Everything runs perfectly. Every detail aligns as planned. Yet one thing caught me off guard—I was starting to feel something for the very person I wanted to bring down.
How much longer can I pursue this revenge when my heart has already betrayed my own plan?
Kung pwede ko lang baguhin ang lahat. Kung pwede ko lang itama ang lahat, sana hindi na humantong sa ganito.
Pero huli na.
Nasaktan ko na ang taong mahal ko. Ang tanging magagawa ko na lang ngayon ay ipagdasal na gumising siya.
Kahit araw-araw akong pumunta sa simbahan at lumuhod sa harap ng altar, ay gagawin ko. Hindi ako mapapagod humiling na sana ay gumising na siya.
Pinagsalikop ko ang aming mga kamay. Agad na kumawala ang hikbi mula sa bibig ko nang ginawa ko ito. Nagpigil ako, pero kahit ano ang gawin ko, namalayan ko na lang na tumutulo na ang luha ko, habang paulit-ulit na humihingi ng tawad sa kanya kahit alam kong hindi niya ako maririnig.