Matapos ang insidenteng iyon, dinala namin si Daddy sa ospital dahil nahirapan itong huminga. Umuwi rin si Ate Pheobelyn dito mula sa Bicol nang malaman niya ang nangyari kay Daddy. Hindi ko naman maiwasang sisihin ang sarili ko. Sino pa nga ba ang dapat sisihin dito, kung hindi ako lang naman at wala nang iba pa. Nagpapalit-palit sina Ate at Mommy sa pagbabantay at pagsama sa kanya sa ospital, habang ako naman ay madalas na nandito lamang sa bahay, nag-iingat na huwag makita ni Daddy in case na magising na siya, para naman hindi na mas sumama pa ang lagay nito.
Hindi ko alam ang gagawin ko at kung mapapatawad ko ba ang sarili ko kapag may masamang nangyari kay Daddy.
After two days nang magising siya at laking pasasalamat namin sa Diyos nang araw na ‘yon. Nang mga lumipas na araw
