I'm Your Best Friend! You Are Only Mine [Devils series 1]

Chapter 30

Aviana Kye

Mula sa likuran ko naramdaman ko gumalaw ang isang kamay niya na parang may hinahanap sa maliit na drawer nasa baba ng table. Pero sa hindi sinasadyang pagkakataon na parang nakayakap na na rin siya sa akin . I bit my lips on top at ipit ang daing ko ng makuha na niya ang kailangan niya tsaka lang nagkaroon ng distansya ang amin magkalapit na katawan.

Tsaka niya binuksan ang palad niya sa harap ko na may maliit na kahon sa ibabaw nun. Kumunot ang noo ko bakit may kahon sa palad niya at pinagmamasdan lang ito ng binata at mukha nagda-dalawang isip pa siya kung bubuksan ba niya ito o hindi nalang. But he looked into my eyes with a smile on his lips. And then he opened the box in front of me. Kinuha niya ang laman ng box at pinakita ito ng binata sa akin na naglalaman ito ng isang mamahaling kwentas hindi ko alam kung saan niya nabili 'yon. Sa uri ng palang ng kwentas. Mahal talaga iyon.

Tahimik lang ako habang nanatili ako sa kanyang kandungan at hindi ko rin alam kung para kanino yung kwentas na hawak niya basta nakatitig lang ako doon hindi dahil sa interisado ako kundi na gagandahan lang ako sa disenyo nun na may liit na bato sa gitna at kumikislap ito kapag natatamahan ng sikat ng araw mula sa labas ng office.

"Maganda ba, baby?" He asked me.

"Oo, maganda siya. Bagay sa asawa mo kapag sinuot niya, yan." Sagot ko sa tanong niya na dapat matuwa siya sa papuri ko nababagay yun sa asawa niya kapag iyon ang nagsuot ng kwenta na hawak niya. Pero nagiba ang timpla ng mukha niya sa sinabi ko. Did I say something wrong? That he didn't like hearing.

"It was not for him. But it's for you baby." He said calmly at sa dulong ng pananalita niya. Talagang para sa akin ang hawak niyang kwentas at hindi para asawa ng binata.

"Para sa akin! Pero bakit?" I'm comfused reaskyon at nakakapagtaka bakit niya ako bibigyan ng regalo hindi ko naman ka arawan ngayon.

"Yes, baby this is for. I'm sorry baby. Lung nakalimutan ko ibigay ito noong dumating ako sa pinas. At noong binisita kita sa sa kwarto mo. Miss kita ng sobra! Kaya na waglit sa isipan ko ibigay itong pasalubong ko sayo. Na dapat yung araw na yon. Ibibigay ko dapat sayo ito. Ang kaso sinalubong mo ako ng nakakaakit na tanawin." He said mischievously with a laugh. At pinamulan ako ng mukha ng maalala ko ang nanyari sa kwarto ko ng bisitahin niya ako nun ng nakatapis lang ako ng towel.

"You look like a tomato again, baby. But it's beautiful." Aniya ng binata na nahuhumaling sa pagmumukha kung mukha kamatis sa pula. Nahampas ko siya sa kanya balikat ng bahagya at tsaka yumuko ako ng humagikgik siya ng tawa sa harap ko. Masasakal ko itong. Lalaking to kapag hindi pa talaga siya tumigil mang asar.

Nararamdam ko nalang ang mainit na kamay mg binata ng hawiin niya ang ilan hibla ng buhok ko na tumatabing sa mukha ko. Nilihis niya ito at nilagay sa likod ng tenga ko at tsaka hinapit niya ako ng palapit sa kanyang katawan at nagkadabuhol buhol ang pintig ng puso ko sa kaba. Tsaka niya sinuot ang hawak niya kwentas sa akin leeg ng mararamdaman ko na ang malamig na mital sa akin leeg.

"It's your thing baby, look." He said happily when he finished wearing the necklace on my neck. I looked down at the necklace he had given me and I touched it. And i hugged him for my gratitude to him and for the gift he gave me. Sobrang na tuwang ang puso ko sa simpleng regalo ng binata sa akin hindi niya ako nakalimutan bilhan ng pasalubong kahit na may asawa na siya at gumanti rin ng yakap ang binata sa akin habang hinahaplos niya ang buhok kung hinawi niya sa likuran ko.

"Did you like my gift to you, baby?" Bulong niya sa punong tenga ko at napakalas ako ng pagyakap sa binata na iba na ang init ng hatid ng hininga niya. Simple lang ang na isagot ko sa binata ang tumango sa harap niya ng pasadahan niya ng tingin ang mga labi ko napalunok ako muli ako dahil alam ko na kung ano ang tumatakbo sa isipan niya.

Napakagat pa nga ako sa ibabaw ng labi ko ng hindi niya inaalis ang tingin niya doon. Nakita ko rin kung paano tumaas ang adams apple niya. I rolled my eyes para humanap ng pagkakaalabahan dito sa office namin ng binata at mahirap na kalabanin ang na mumuong sensasyon sa pagitan namin ni Deacon at baka saan pa mauwi yon lalo't na kami lang tao rito sa opisina namin.

I glanced at two doors to my right and one to my left. Yung isang pinto nasa kanan ko para sa banyo. But 'yung isa nasa kaliwa ko ay walang nakalagay na name doon. Na kuryus ako at nahihiwagaan kung para saan ang pinto na yon napatayo ako mula sa pagupo sa kandungan ng binata at hindi naman niya ako pinigilan para tahakin yung gusto kung puntahan.

Nilingon ko muna ang binata bago buksan ang pinto ng makarating ako sa tapat nito.

But just a sweet smile appeared on the side of her lips and again. If I look back at the door at hinawakan ko ang door handle and I grabbed the door handle and slowly opened it. Tumambad sa mga mata ko ang isang malaking kama nasa tapat ng pinto na kulay white. At mukha pinaghandaan yata ito ayun sa pag-oobserba ko rito.

At parang bago lagay lang ito at hindi pa nagagamit na kahit sino. Completo din ang damit nito sa loob at may lampshade pa na nasa tabi nito na siyang nagbibigay na liwanag dito. Ang dalawang kurtinang nakasabit sa bintana parang sinadya din isara. Para makita kung gaano kaganda sa loob ng kwarto. Nanlaki ang butas ng ilong ko na hindi ko inaasahan may kwarto pala dito office namin ng binata at para saan ito?

Muling kung binalik ang tingin ko binata na nakaupo sa chair niya at bago na ang kanyamg pwesto niya. Nakasapa ang dalawang paa nito sa table niya at nahuli ko siyang nilihis niya ang mata niya sa akin at tsaka sumipol ng hindi siya makatingin ng diretso sa mga mata kung nagtatanong.

"Why is there a bed here in our office, Deacon?!" Bayolente kung tanong sa binata na hindi parin makatingin sa mga mata ko at napakamot pa siya sa gilid ng sentedo niya kunwaring nangangati. Style niya bulok.

Tumayo ang binata at naglakad patungo sa kinaroroonan ko at sinandal niya ang likod niya sa nakabukas na pinto ng kwarto at tsaka pinagkrus niya ang ma-masel niyang braso sa ibabaw ng dibdib niya. Pinaningkitan ko siya ng mga mata na wala parin akong makuhang sagot mula sa kanya.

Bumuntong hininga siya na parang bang hirap siya ipaliwanag itong nasa harap namin na kama. "I made it? Because just in case we get tired." He said na may halong ibat ibang meaning.

"Mapapagod... Saan?" Nang tumigin ako muli sa ibabaw ng kama.

"Baby, kung ano yan nasa isip mo. Hindi 'yan ang ibig kung sabihin. Incase na napagod tayo sa trabaho, natin. Pwede tayong magpahinga sa dito sa kwarto na ito at d'yan sa kama na 'yan.." Paliwanag niya na madiin ang pagkasabi niya sa pangalan ng kama.

"Walanghiya ka.... Parang ako pa yata lumabas na nagisip ng hindi manganda ha?!" Singal ko sa binata na pinipigilan matawa.

"Galit ka na naman, baby. Halika nga dito..." Nakuryente ako ng hawakan ng binata ang kamay ko at hinila malapit sa kama at tsaka naupo sa ibabaw nun. at habang nasa harap niya ako nakatayo at siya naman ay nakatingala sa akin at nakapulot ang isang braso niya sa maliit kung baywang.

"Baby, kapag ready kana, tsaka ko gagawin yan nasa isip mo. Just wait.." Napapikit pa ako ng mas lalong lumalambing ang boses niya sa pagtawag niya sa akin na baby. I feel like I'm being rocked by the tenderness of his call.

"Itong kamao ko. Gusto mong dumantay 'yan sa pagmumukha mo, Deacon? Puro kalaswahan. 'Yan laman ng utak mo.." Minuwestra ko ang kamao ko sa harap ng mukha niya imbis na matakot siya hinawakan niya ito at hinalikan ng tatlong beses at sunod sunod ang mga kiliting naramdaman ko sa katawan ko.

"Matulog nga muna tayo, baby. Para matanggal 'yan init ng ulo mo..." Sa Bilis ng galaw ng binata. Nawalan ako ng balanse ng hatakin niya ako at bumagsak ako sa ibabaw niya at muntikan na maglapad ang labi namin dalawa kung hindi ako nakaiwas agad. I tried to stand up from the top of his body but it didn't happen when he wrapped his two arms behind my back. Nahirapan akong bumangon sa higpit ng paghawak niya sa backche ko.

"Don't leave, baby." Aniya ng binata na pilit kung bumabangon sa mula sa ibabaw niya and he kissmack my lips.

"Bakit ba! Panay halik mo sa labi ko? Kanina kapa e." At pinitik ko ang ilong niyang matangos.

""Lagi kasi nakabandera yan labi mo sa harap ko, baby. Alam mo naman e? Mainit sa mga mata ko ang labi mo." Napanguso ako sa harap ng binata at lumabi.

"So, kasalan ng labi ko kung bakit mainit siya sa mga mata mo?"

"No, Baby. Kasalanan ng labi ko na laging natatakam sa mga labi mo. Lasang, candy." Dinilaan ng binata ang labi ko na parang candy talaga. Nanlaki ang mata ko sa ginawa niya at nalasahan ko pa ang laway niya sa labi ko ng itiniklop ko ang bibig ko. But not bad masarap ang laway niya. Aniya ng isip ko.

"Tsk.... Namamanyakan kalang yata. 'Yan ang sabihin mo Mr, Alvarez.." Taas kilay na sabi ko.

"Kung 'yan ang tingin mo sa akin, bab. I accept. Basta ikaw lang magiisip ng ganyan, papayag ako." Makahulugan niyang sabi pero may bahid na lungkot sa mga asul niyang mga mata at kinabig niya ang ulo ko pasubsob sa malapad niyang balikat at tsaka mahigpit niya akong niyakap sa akin likuran. I feel like he wants to tell me something dahil iba na ang kinikilos niya at pinaparamdam niya sa akin.

"Aalis muna ako, baby. May kailangan lang akong ayusin. Kaya hindi mo muna makikita ang mala gwapo kung mukha." Dinanpihan niya ako ng halik malapit sa sentendo ko at nakuha pa niya magbiro kalaunan at nakaramdam kaagad ako ng lungkot na parang ang tanggal niya yatang mawawala. Biglang nalang pumasok sa isipan ko ang asawa ng binata baka pinababalik na ito sa america At na miss na ang binata. May pinung kirot akong naramdaman sa akin puso. Kung yon ang dahilan kung bakit siya aalis muna. Besides, I don't have the right to ask him where he's going even though we're best friends.

Inangat ko ang ulo ko at tinapat ko ang mukha ko sa mukha ng binata at siya naman hawak niya sa magkabilang kung pisngi ulit gamit ang malambot niyang mga kamay at tsaka tumititig siya sa mga mata ko.

"Hindi pa ako umaalis nalulungkot kana, baby. Don't sad. Saglit lang ako sa pupuntahan ko."

"Timang... Sino nagsabi nalulungkot ako ha?" Iniwas ko ang tingin ko sa binata baka mahalata siya na may lungkot akong nararamdaman. Diniin niya pa ang pagkahawak niya sa mukha ko para ipermi ito sa kanyang mga mata.

"I know, baby. na mamimiss mo ako. Don't lie anymore. Because it's obvious to your beautiful eyes." Natameme ako ng mabasa niya ang sa loobin ng mga mata ko. Bakit ang galing niya bumabasa ng nararamdaman ko kahit pilit ko naman hindi ipinapakita yon sa binata. Wala na akong nagawa ng halikan niya ang labi ko ng manahimik ako. Iba kasi ang halik niya sa tuwing dadapo ito sa labi ko mistulang nakakabaliw at nakakabuhay ng dugo sa katawan.

Binuksan ko ang labi ko na pilit niyang pinapasok at sinabayan ko na rin ang bawat galaw ng labi niya sa labi ko bahagya ko pa nakagat ang labi niya sa sobrang pang-gigil niya sa labi ko. Pero hindi ito ininda ng binata bagkus pwesto pa ang kamay niya sa batok ko at mas diniin pa niya ang labi ko sa labi niya na hindi pa makuntento. Sa lambot din ng labi ng binata at sarap parang ayaw ko rin pakawalan pa ito..