Nakatitig ako sa papel na nasa mesa ko, hindi sigurado kung ano ang gagawin dito.
Nasa bahay na ako ngayon. Kakauwi ko lang mga isang oras na ang nakalipas. Buong oras na iyon, pinagdedebatehan ko kung bubuksan ko ba ito o punitin na lang.
Parang may apoy sa loob ng bag ko habang nagmamaneho ako pauwi. Ngayon, heto ako.
Nakatitig pa rin.
Curious akong malaman ang laman nito, pero may parte sa akin na wala nang pakialam. Yung taong sumulat nito, galit sa akin. Ano bang mabuting maidudulot ng pagbabasa ng sulat mula sa taong iyon?
Pinulot ko ito, akmang pupunitin na, pero may boses na tumigil sa akin.
‘Just read the damn thing. What’s the worst that could happen?’ bulong ng utak ko.
Napangiwi ako sa narinig.
Famous last words, sabi ko sa isip ko.
Ang pinakamasama? Masasaktan niya ak
