CHAPTER 47 - MIRACLE & JARRED
Miracle Florence Geronimo
Isang hakbang muli ang ginawa ko palayo kay Jarred nang lumapit pa siya sa akin. Bigla kong pinunasan ang luha ko.
“No! Huwag kang lalapit!” Mariing sabi ko.
Pero matigas ang ulo ni Jarred at hinawakan niya pa ako braso. Binalya ko ang kamay niya. Mas lalong lumala ang galit na nararamdaman ko.
“Don’t touch me!” Malakas na sigaw ko.
Mas nakita ko ang pag-aalala sa mukha ni Jarred dahil malakas ang sigaw ko.
Sa tingin ko ay mahahalata na ng kung sino man ang dadaan sa may hallway na may gulo sa pagitan namin ng lalaki. Pero wala na akong pakialam. Aalis na ako sa school na ito at huling beses na niyang makikita ang luha ko, pati ako.
“Baby, please—”
Isang malakas na sampal ang pinadapo ko nang marinig ko ang tinawag niya
