Chapter Thirty Four

3025 Words

Is it possible to fast forward time? "Parang kailan lang, iniiri pa kita. Ngayon, ga-graduate ka na ng senior highschool." Ani Mama habang hinahaplos ang buhok ko. Nandito kami ngayon sa gymnassium at naghihintay na magsimula ang programa. The past years has been so tough for me, for us. We didn't even realized na ngayon na ang graduation kung hindi lang pinaalala ng mga prof namin na panay ang message sa group chat uoang mag congratulate. "Aba syemre, anong gusto mo? Hindi na lumaki ang anak mo?" Tumatawang usal ni Papa. Hawak niya ang naka-hanger ko pang damit para raw hindi malukot agad. "Hindi naman... parang kailan lang kasi. Napakabilis talaga ng panahon." Maging ako ay nabibilisan. Parang kahapon lang, iniiyakan ko pa ang maliit na sugat na nakukuha ko sa tuwing nadadapa. Ngayon

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD