Parang nanti-trip ang tadhana sa buhay ko. Malungkot at gulong gulo na nga 'yung tao habang naglalakad ng umiiyak, bakit kailangan pang umulan ng napakalakas? Sumilong ako sa malaking mangga na nasa gilid ng kalsada habang yakap ang sarili.
Akala ko kanina susundan ako ni Maria. Umasa ako na kahit papaano, susuyuin niya ako. Hindi ba siya takot na mawala ako sa buhay niya gaya ng takot niyang mawala si Jane sa buhay niya?
Sa mga movies ko lang ito nakikita, eh. Hindi ko akalain na mangyayari sa akin ito. Para akong kawawang sisiw na basang basa sa ulan habang umiiyak. Dumikit pa ako sa puno ng mangga dahil may dumaang kotse na sobrang bilis kaya natalsikan ako ng putik.
Habang tumatagal ay lalong lumalakas ang ulan kaya naman wala na akong choice. Kinuha ko ang phone ko at tinawagan ang
