Chasing Rainbows

THALIA

"Beautiful stories of friendship comes from bizarre situations."

Bigla akong nahimasmasan sa pinagsasabi ko kay Abraham. I mean, saan ba ako nakakuha ng lakas ng loob para banggitin sa kanya ang tungkol sa kiss kiss na yon. Nanahimik nalang ako't hindi na nga nakapagsalita. Pagtapos ng short chutchat namin ni Drake, nanatili na akong tahimik hanggang sa natapos ang program namun.

Three minutes later...

Tapos na rin ito. Makakahinga na ako nang maluwag. Nagsimula nang magkaguluhan ang mga estudyanteng atat na atat nang bumalik sa kani- kanilang mga classrooms .

Kanya kanya na namang buhay ang lahat. Ganito kasi dito sa school namin. Tuwing may programams na lang kaming nagkikita. Sa laki ng population namin dito, mahirap makipag- hide and seek

Dumiretso na lang ako sa classroom namin dahil sure akong doon din naman pupunta si Thalia.

After the program, next goal is to get to our classroom and find Thalia.

Challenging. It was a challenge for my stamina to roam around and look for her tapos kung ano ano pa ang ganap. Asan na ba kasi si Thalia?

Anyway, wala naman na kaming masyadong gagawin dahil unang araw pa lamang ngayon ng second semester. Pagkatapos kong makarating sa classroom, agad kong hinanap si Thalia. Throughout the months, Thalia and I have already forged a strong friendship. Sana nga lang ay hindi niya malaman ang tungkol sa amin ni Nat. Baka lumayo ang loob niya sa akin if ever. Lumilinga ako sa mga tao sa classroom at nahihilo na ako sa gulo ng mga classmates namin.

Wala sa loob ng classroom si Thalia.

Nasaan ka na ba siya! Nangigigil na ako ha! Hindi man lang ba niya ako hinahanap?! G! Ayoko na. Di ko na keri. Masyado na akong naiinip.

Naglakad-lakad na muna ako habang hinahanap si Thalia. Bumisita ako sa milk tea shop dahil baka nandoon na naman siya. Kasama niya si Nat sa isang table. Nang nakita ako ni Nat na nakatingin na sa kanilang pwesto, agad itong tumayo at nagpa- alam kay Thalia. Niyakap niya ito at hinalikan sa pisngi na siyang nang- inis sa akin.

"Kobbbb!!!"

I heard a familiar voice calling my name. Sa likod na part ng shop nanggagaling ang boses. I saw Thalia waving at me.

Sumigaw na siya pero actually, bulong niya palang 'yun. Hahaha. Just kidding.

Na- miss ko si Thalia. Na- miss ko ang unending chikas niya sa buhay. Kapag kasama ko kasi siya, good vibes lang. Hindi ko inakalang madaldal pala sita.

Walang anumang bahid ng negativity. Opposite of what I am, hindi siya nerbyosa. She can contain her feelings at hindi basta bastang nag bu- burst out. Hindi siya moody tulad ko. Basta parang wala siyang problema sa buhay. Why would she be stressed with the luxurious life she has? Her father is an engineer working in Paris while her mother is a manager of Stylx, a well- known clothing company here in the Philippines.

Siya ba ang dapat mamroblema? Bagaman busy ang parents niya, she still manages everything. Masaya sila actually and I really admire her family.

Pagkatapos ng Christmas and New Year break namin, Thalia definitely has become more beautiful than she was before the vacation. Her skin complexion darkened. And she already has a rebonded hair. She has truly leveled up. Mas bagay niya ang itsura niya ngayon.

"Kob! Punta ka na rito ahh!", my friend yelled.

"So, ganun Thalia! Ikaw pa talaga ang galit dyan eh ako na nga 'tong lokang loka na! Napagod akong naghanap sa'yo diba?!" I told her jokingly.

Tumawa siya nang napakalakas and I am pissed off every time she laughs that hard. Parang tanga lang.

As I said, Thalia is now a good friend of mine. We had good times together during before the vacation. I mean, we are always here for each other. Na- kwento ko na rin sa kanya ang ginawa sa akin ni Phil at Denisse.

Aside from the fact that she is genuine, she is really someone I can hold on to, I can lean on to, and I can count on to. Yun nga lang, sa tuwing nakikita ko siya, parang nakikita ko si Nat.

Speaking of this Thalia, tumayo siya at nag- order ng isa pang milktea. Nang naka- order na siya, bumalik siya sa akin at nag- umpisa nang makipag- chikahan.

"Kobbb, oh ang paborito mong Taro flavor na milktea !"

"Thank you. I missed you. !" I uttered. Pagkatapos ang mahigpit na yakapan namin, umupo siya at nagsimula na namang magkwento na para bang sobrang tagal naming hindi nagkita. Parang kailan lang noong nagkakasama kami sa Christmas Party.

"Kob, I have a lot of chikas for you", sabi ng kaibigan ko.

Tinanong ko kung ano ano nga ba ang mga i- chi chika niya sa'kin. I'm 98% sure tungkol ito sa jowa niyang si Nat.

"We actually visited my mother's province," excited na wika niya.

Kwento niya sa akin, tuwing bakasyon daw, pumupunta sila sa Payak Province 'to breathe fresh air' malayo sa polluted air dito sa Vista City. That's before we went to the States for New Year.

"Sino namang kasama mo?" tanong ko sa kanya.

"Pumunta sa States? Sina mom and dad. Sa Payak naman..."

Inasahan kong kasama ni Thalia na umuwi sa probinsiya ang kanyang boyfriend na si Nat.

"Actually, we were 4, ako, si mama, si Nat, tapos si Abraham," sagot niya.