UNPLEASANT ENCOUNTER
"In this world of memories, there's no need for strangers." Napagod na talaga si Thalia sa paghihintay. Batid ko 'yon sa mukha niyang nakasimangot na. Nakasimangot siya na parang ang laki ng problema. That's her- never been patient enough. Pinuntahan ko siya. Mga limang hakbang ang layo niya mula sa kinatatayuan ko. Bahagya akong natawa sa itsura niya dahil sa pagka- losyang nito. "O bakit?!", tila naiiritang tanong niya. It seems like she heard me laughing at her. I kept quiet and then she continued to talk. "Kob, matagal pa ba?!", tumayo na siya at nag- ayos ng sarili. Well, obviously, malapit na kami. Unti- unti nang nalagasan ang bilang namin. I immediately headed in front of the door. Thank God and we're down to 20. Nilingon ko si Thalia and nakita ko na naman siyang n
- Writer
