Hindi mawala sa isip ko ang narinig kong usapan ni Luca at ang ama niya. Pati na rin ang usapan nila ng kambal niya.
Gosh. Ba't ko ba 'yon iniisip. I'm out of his life. Wala na akong problema roon pero dawit ako. Kailangan ko na talagang lumayo. Hindi puwedeng dito na lang ako at patuloy na nakikisawsaw.
Sobrang klaro pa sa isip ko ang narinig ko noong pumunta kami sa mansyon nila. That's two days ago.
Naglalakad ako sa hallway papuntang kwarto ni Luca. Nauhaw ako kanina kaya bumaba ako para uminom.
Napatigil ako at napatitig sa hagdan papuntang third floor. Hindi ko pa 'yon nakikita kaya kuryoso talaga ako kung anong itsura. Out of curiosity, hindi ko namalayang naglakad ako pataas.
Habang tumitingin-tingin ako sa hallway ng third floor ay may nakikita akong mga larawan na nakasabit
