CHAPTER 17: DATE
Nanatili kami sa bench na 'yun. Panay ang sulyap niya sa akin ngunit tulala pa rin ako. Nilulukob na ako ng kaba na bihira ko lang maramdaman. Hindi naman ako pinipilit na magkwento ni Eissen ngunit parating naninimbang ang kanyang mga mata.
"Uy. Ngumiti ka nga. Ano ba?", Iritadong utos nito sa akin. Napangiti ako sa sinabi niya kaya't tinaasan niya ako ng kilay. Naibsan ang takot na nararamdaman ko dahil nandiyan siya sa tabi ko.
"Ngumiti na ako oh!", Sabay ngiti ko sa harap niya. Inirapan niya ako at sinuklay ang buhok niya gamit ang daliri. Muntik na akong matulala dahil mas gwapo pala siya pag messy hair. Hmmmp!
"Ewan ko sa'yo", aniya kaya't napatahimik na lang ako. Napatingin ako sa field at bumuntong hininga. Masaya akong siya ang nakapagligtas sa akin pero sa t
