Crush Kita. Alam mo ba?

Chapter 98: Birthday

Weekend nang imbitahan kami ni kuya Mark sa bahay nila. Excited ako dahil makikita ko na

kapatid nya. Noong weekdays kasi, di ako nakapunta sa kanila dahil busy ako sa practice namin para sa graduation. Minsan lang. Nadatnan ko sila ni Lance sa parking lot. Di ko alam kung bakit sila andun. Basta ang sabi ni Bamby sakin. Bumisita lang daw sila. Masyado daw silang boring sa kanilang bahay at galing silang shop. Naghanap ng damit na maisusuot sa kasal ni Kuya Mark. Ikakasal na kasi ito sa unang linggo ng Abril. Ilang araw nalang bago matapos ang marso.

"Pre, si Mark pala ang ikakasal. Akala ko si Bamby.." Ani Kian. Nasa loob kami ng kanyang sasakyan. Sinundo nila ako. Papunta kaming bahay ng mga Eugenio. Party ni Mark.

"Oo nga eh. Yun din diba yung sinabi satin ni Lance. Loko din yun ah... pinakaba ka pre.." si Dave naman ito. Katabi si Kian sa harapan na tumatawa.

"Hindi mangyayari yon hanggat hindi nagiging kami..."

Kinatyawan nila ako. "Nay!!. boy!. lalaki ka na talaga. Bakit di namin alam?... hahahahaha.." humagalpak pa ang loko.

Kinatyawan pa nila ako hanggang sa magsawa sila. Kibit balikat lamang ang tangi kong ginawa sa mga oras na yun. Sanay na sa pang-aalasaka nilang dalawa.

"Hala!. sya na naman.." bakas ang pagtataka sa himig ni Kian. Kausap ko kasi si Tito. Ang sabi nya. Asahan nya daw ulit ako sa mismong kasal. Syempre pupunta ako dahil ako ang kapartner ng anak nya. Baka agawin pa e.

Saka ko lang pinansin sina Kian saking likod ng nagpaalam na si tito. Pinag-uusapan na nila yung taong katabi ni Bamby ngayon.

"Pare. Ano?. puntahan mo na. Baka unahan ka pa.."

Agad kong hinakbang ang pagitan namin. Diretso ang tingin. Seryosong mukha at nakapamulsa akong maglakad. Walang pakialam kung sino ang makakita.

"Jaden.." si Bamby ang mabilis na tumayo. Sinalubong ako. Nakadirekta sa lalaking kano ang matalim kong mata. Sya yung nanloko sa kanya. Tapos ngayon, ang lakas ng loob na magpakita pa dito. Wala talagang hiya ang taong to.

Hinawakan ni Bamby ang braso ko. Kinawit ang sariling braso sakin bago hinawakan ang panga ko upang makaiwas sa taong walang pakialam sa tingin na pinupukol ko sa kanya.

"Calm down.." hinawi nya ang mukha ko patungo sa kanyang mukha. Agad nagtama ang aming paningin. Naglahong parang bula ang galit na namuhay sakin ng makita ang mata nyang kumikislap. Kasabay pa ng ngiti nyang pamatay.

"Anong ginagawa ng gagong---?.." di ko madugtungan ang gustong sabihin nang ilagay nya ang kanyang hintuturo saking labi. Pinipigilang magsalita.

"Andito sya para kay Kuya Mark. Hindi para sakin.." mahina nitong sambit.

"Bakit dyan pa sya umupo?. Maraming space oh?.." nguso ko sa mga silyang walang nakaupo. Nginisihan nya ako. Saka kinurot ang ibabang panga ko. Ugali nyang gawin iyon simula noong magdate kami. "Napakaseloso talaga ng Jaden ko.." malambing nyang sabi.

Susmaryosep!.. Tao pa ba ako?. Bakit ako nakalutang ngayon?.

"Calm down okay?. sa'yo lang ako. Hinding hindi maagaw ng iba. Kahit sino pa yan.."

Nilinis ko ang lalamuann sa kilig. Naykupo!. Kinikilig ka boy!!.

"Sinasagot mo na ako?.." irap agad ang binigay nya sakin. Nakamot ko lang ang sariling batok sa ginawa nyang yun. Ang sungit.

"Tara duon. Ipapakilala kita.." hinila nya ako sa gawi ng taong robot. Di man lang natinag sa titig ko kanina.

Ilang dipa lang naman ang agwat nya samin. Hinintay pa kaming makalapit. Sarap sapakin ng ngiti nya pre.

Sabay kaming huminto ni Bamby sa harapan nya. Prente pa rin itong nakaupo at nakasandal sa upuan.

"Dilan.." umpisa ni Bamby. Tumingin sa kanya yung robot ng nakangiti. Bwiset ako sa mukha nya. Kaya agad kumunot ang maayos na linya ng noo ko. "This is Jaden. Jaden, this is Dilan.." pormal nya kaming pinakilala. Tumayo yung Dilan. Magkasingtangkad lang pala kami. Inilahad ang kamay. Kung di pa ako siniko ni Bamby. Di ko iyon tatanggapin. Nakakagalit e. Babaeng, gusto kong ingatan. Protektahan at alagaan. Niloko nya lang?. Gago!.. Napakalaki nyang gago!.

"Nice meeting you Jaden.." sambit pa nya. Sarap sipain. Hinigpitan ko ang hawak sa kanyang kamay. "Nice meeting you too Dilan.." may diin ang bigkas ko sa kanyang pangalan.

Matagal bago naghiwalay ang aming mga kamay. Kung di pa sya tinawag ni Lance. Baka nagsuntukan na kami sa pamamagitan ng tingin. Masama din ang tingin nya sakin e. Mas lalong masama ang ipinakita ko sa kanya. Masama naman talaga sya.

"Di ko gusto yung ginawa mo.." anya. Magkatabi na kami sa upuan kasama ng iba pang tropa.

"Sorry. Di ko lang mapigilang magalit." bulong ko pabalik bago sinubo ang pagkain na hawak.

"Ayoko ng maulit yun..."

Tumango ako.

"Hindi na mauulit... kung hindi ka nya lalapitan.."

"Jaden?.."

"Baby, ayoko sa mga taong manloloko. At ayokong niloloko lang nila... ang babaeng iniingatan ko.." Hindi sya nakaimik. Umawang ang kanyang labi. Titig na titig sakin.

"Ayoko lang na masaktan ka ulit. Sana maintindihan mo ako.." hinaplos ko ang kanyang pisngi. Kinuha ang takas nyang buhok saka inipit sa likod ng kanyang tainga. "You don't deserve the pain baby. All you have is love and care. And I'll assure you that.." hinalikan ko ang kanyang noo bago sya inakbayan ng mahigpit. Tahimik ang lahat sa mesa. Lahat nakikinig at nanonod samin na parang nasa loob ng pelikula.

Umuwi din kami pagkatapos ng party. Nag-inuman pero kaunti lang. Lalo na ako. May bantay sa tabi ko. Kaya kada basong binibigay sakin. Iniaabot nya sa kapatid. Ang nangyari. Si Lance ang sobrang lakas ng amats sa amin. Tumba sa mesa. Tinulugan kami. Niyugyog pa nito ang balikat para papasukin na sa loob pero. wala ng malay ang nasobrahan ng alak. Tinawanan pa nya ito pero lagpak na sa tulog ang kapatid. Walang habas nya itong kinuhanan ng litrato. Sa awa ko. Pinagtulungan namin nina Bryan at Billy na iakyat sya sa kanyang silid. Nagpaalam din kami matapos syang ihatid.

Dumating ang araw ng martes. Kaarawan na ni Niko. "Good morning kuya.." masigla nyang bati sakin. Kinarga ko sya at itinaas. "Happy birthday bunso.." humalakhak ito sa itaas.

"Jaden, mahulog.." sita sakin ni Mama nang lagpasan kami patungo sa silid ni ate at Klein. Kaya agad ko syang binaba. Umupo ako upang magpantay ang aming tangkad. "Ilan taon ka na?.." inalis ko ang dumi sa kanyang mata. Ngumuso sya. "Pito po. Matanda na ako.."

"Hahaha.. pito?. matanda?. Sinong nagsabi nyan?. Baby ka pa nga namin eh.." ginulo ko ang kayang buhok.

"Si Klein na po baby nyo. Hindi na po ako.." nalungkot sya. Humaba pa ang kanyang nguso.

"Niko, kahit dumating na si Klein. Ikaw pa rin ang baby ko.. wag ka ng malungkot. Hindi ka magiging gwapo pag ganyang nakabusangot ka lagi. Pupunta pa naman ate Bamby mo dito mamaya.." pang alo ko dito. Nangingilid na kasi luha nito. Ako pa pagalitan kapag umiyak.

"Talaga po?.." Hindi sya makapaniwala. Napalitan ng ngiti ang kaninang malungkot nang kanyang mata.

Tumango ako. Dati nang alam ni Bamby na kaarawan nya ngayon. Kung paano nya nalaman?. Sinabi lang naman nya. Kung gaano ako katahimik. Ganun naman kadaldal ito. Kahit pa sa ibang tao.

"Yehey!.. makikta ko sya mamaya. Ate Bamby.. ate Bamby.." tumalon talon pa ito habang bumababa ng hagdanan. Sinundan ko rin. Baka mahulog. Ang likot eh.

Kaya maging sa pagpasok ng school. Masaya sya. Hindi ko mapigilang maexcite rin mamaya. Kahit lagi ko syang tinatawagan. Namimis ko pa rin sya. Hindi mawala sa isip ko ang mukha nyang laging nakangiti. Ang mata nyang parang bituin. Laging kumikinang. Ang kurot nya sa aking panga. Oras oras. Hinahanap ko sya lagi.

"Pre, sa bahay tayo. Birthday ni bunso.." Yaya ko sa barkada. Nagsigawan naman sila. Lumabas kami pagkatapos ng practice. Maswerte at pinauwi kami ngayon ng maaga. Wala pang alas tres. Nasa parking lot na kami.

"Sina Lance, pre?. Pupunta?.." Ani Aron. Isa sa matalik na kaibigan nito.

"Nagtanong ka pa?. Malamang pupunta yun. Di pwedeng mawala si Bamby sa okasyon ng mga Bautista.." Ani Kian.

"Bakit naman?.." si Bryan to. Nakasandal sa sariling sasakyan.

"Syempre, andyan si lover boy.. hahaha.." turo pa ng loko sakin. Nagtawanan ang lahat sa binansag ni Kian. Basta sila talaga ang magkakasama. Kung anu ano na ang naiisip. Umaabot sa kabilang mundo. Maloko lang ako. Hindi naman ako naiinis. Sadyang nasanay na rin ako sa kabaliwan nila.

"Tara na.. sunduin ba natin lover boy?.." tukso ng iba sakin.

"Hinde na. Sabay naman sila ni Lance na pupunta.." Ang dami pa nilang sinasatsat bago tuluyang magpaandar ng sasakyan. Hanggang sa kalsada. Inasar pa nila ako. Pinapatulan ko lang sila kapag napilitan na ako. Mga abnoy!. Kung anu anong sinasabi. Pakasalan ko na raw. Baka mawala pa raw eh. Kung ako lang rin. Gagawin ko. Pero ayoko syang madaliin sa lahat. Gusto ko. Yung dahan dahan.

Pagdating sa bahay. Naging abala na ang lahat. Wala pa si Niko. Mamayang alas singko pa ang uwian nila ni Papa. Naging abala kaming lahat sa paghahanda. Mabuti nalang at dumating na ang energizer ko. Si Bamby.

"Hi.." eto na naman yung ngiti nyang napakaganda. Pinunasan ko ang kamay saka tumayo ng tuwid sa kanyang harapan.

"Hi. buti pumunta ka?.." iminuwestra ko sa kanya ang upuan sa loob. Sabay kaming pumasok.

"Oo naman. nangako ako kay Niko eh.." umupo sya at dinungaw si Klein sa crib.

"Sa kanya lang ba?. e ako hinde mo namiss?.." nguso ko sa kanyang likod. Bumuntong hininga sya at hinarap ako.

"Ikaw?.." gigil nya sa tainga.ko. "Napakaseloso mo.." dinig na dinig ko ang pagkiskis nito sa mga ngipin. 

"Sagutin mo na kasi ako para di na ako magselos.." paputol putol ito dahil sa pagngiwi. "Matuto kang maghintay. Ikaw.." pinanggigilan na naman nito ang panga ko. Binigyan ng isang mabilis na halik tapos kinurot kurot. "Baby naman.. aray!.." mahina kong reklamo. Parang hangin nya akong iniwan ng marinig ang bansag ko sa kanya. Ang bilis talaga nyang mainis. And I love teasing her.

Dumating sina Papa. Sobrang saya ni Niko nang makita kung sinong naghihintay sa kanya. Ang babaeng pinakamamahal ko.

"Happy birthday!. Happy birthday!.." kanta naming lahat. Binigay sa kanya ni Bamby ang isang regalo. Kumain kami at nagkwentuhan.

"Kumain ka na rin.." hawak ang plato na may lamang pagkain. Buhat pa rin nito si Niko na hindi magkamayaw ang ngiti.

"Thank you.." kinuha nya ito. Mabuti nalang at kinuha ni Mama ai Niko. Pinalipat sa isang upuan. Konti ang laman ng kanyang plato kaya dinagdagan ko ito. "Tama na.." reklamo nya.

"Jaden, stop.." pinalo ang braso ko. Humalakhak ako dahil inis na ito.

"Yes baby.." lumapit ako sa kanya at hinalikan ang tuktok ng kanyang buhok.

Masaya ang gabing ito dahil sa presensya ng mga mahal ko sa buhay. Lalo na ng taong nag-iisa saking puso. Ang baby ko.