Crush Kita. Alam mo ba?

Chapter 42: Disappointed

Hindi pa nagsisimula ang laro pero mainit na titigan ng mga taong nakapaligid sakin. Si Kuya Lance na panay buntong hininga. Si Jaden na biglang semeryoso ang mukha. Si Aron, na nakikipag-usap sa kateam na hindi rin maipinta ang mukha. Damn!. Sana hindi nalang ako sumama. Mukhang ako pa dahilan ng pagkatalo nila ngayon. Bwiset!..

"Uy. Sorry late ako. Zup bro!.." dumating si Bryle, Paul at Billy na masigla. Hindi napapansin ang katahimikann ng kagrupo nila. Nakipaghigh five pa sila sa iba. Walang takas maging sakanya at sa aking kapatid.

"Hi Bamby.. First time mong manood?.." tumabi agad sakin si Paul. Umupo sa bakanteng upuan na nasa pagitan namin ni Jaden.

"Ah. Hehe. oo eh.." Ang sagwa ng naging sagot ko. Pano ba naman kasi, hindi ako makapag-isip ng tama dahil sa taong kanina pa hindi kumikibo kahit kinakausap ng kanyang kasama. Asar lang!. Ang sarap nyang batukan at sikmurahan!.. Go Bamby!. Do it!.. Sigaw ng abnoy kong isip pero hindi ko ginawa dahil baka ako pa ang mapauwi ng di oras.

"Lance, okay ka lang?.." pansin nya sa kapatid kong nakatuko sa magkabilang binti ang dalawang siko at nakasalikop pa ang mga kamay. Seryosong seryoso ito kung susumain.

"Kuya, uwi nalang ako.." Ng di pa nya sinasagot ang tanong ni Paul. Ayoko sa mga taong ginagawa ang lahat para sakin ng sapilitan. Gusto ko kapag may ginawa sila, boluntaryo na. Walang nakabusangot na mukha. Walang nakakabinging katahimikan. Walang awkward moment. Para na akong yelo dito, until unting natutunaw sa galit nya na hindi ko alam kung saan galing. Wala naman kaming ginagawa ni Jaden. Nagtanong lang naman sya na hindi ko naman sinagot para sa ikasasaya nya. Pero bakit ganun parin sya?. Ang cold!.

"Dito ka lang. Mag-uumpisa na ang laro." Anya sabay tayo dahil pumito na ang referee nila. Naka-maroon ang team ni Kuya. Kasama ang buong barkada ni Jaden, at ni Kuya Mark. Pero wala si kuya. Bakit kaya?.. Ang kalaban naman ay naka itim na may halong dilaw sa gilid ng kanilang damit. Di ako pamilyar sa mga mukha nila. Pawang mga estranghero sa paningin ko.

"Silent warriors. Fight!.." sigaw nila ng nagkumpulan sila. Hudyat na mag-uumpisa na ang laro.

Unang naglaro sina Kuya. Aron. Jaden. Bryle at Poro. Panay ang sigaw ng mga tao dahil sila ang unang nakapuntos.

"Ang init ng kuya mo ha.." sambit ni Billy na sa mga kasamahan pa rin ang tingin. Oo kanina pa. Hindi ko ito masabi dahil bawat puntos ay sya ang naghuhulog ng bola. Damn!. The ape is really mad!.

"Bakit anong nangyari dyan?.." patuloy na sabi nya sa kawalan. Wala akong mahanap na tamang salita para sagutin ang kanyang tanong. Masyadong nagiging misteryo ang pagiging moody nya para sakin. Pinapasakit ulo ko. Ang weird nya this past days. Bakit kaya?..

"Baka wala lang sa mood.." nagsalita si Joyce na kanina pa tahimik sa gilid ko. Inuupuan ang silyang kay Kuya kanina.

"Baka nga.." dinugtungan ko na rin ang sinabi nya para matahimik na si Billy. Walang pang ilang minuto. Nakipagpalit sya kay Billy. Pawis na pawis ito. Iniabot ko agad ang towel at Gatorade sa kanya. Kinuha nya naman ito bago umupo at nagpunas ng pawis. Bago binuksan ang inumin saka lumagok ng kaunti.

"Kuya okay ka lang?.." Wala sa sarili kong tanong. Kunot na ang noo ko sa pagiging cold nya. Damn!.

Mabigat syang bumuntong hininga. "I'm fine.." tipid nya lang na sagot. Bwiset!!...

Maya maya. Si Jaden naman ang umupo at sya ang pumalit. Pero bago sya tumuloy sa court. Bumulong muna ito kay Jaden na nadinig ko. "Wag kang tumabi..." Hell s**t!... Kuya naman!. Nakakahiya. Pinapahiya mo ako. Wala naman syang ginagawa.. Ampusa naman oh!.

Hindi nga sya umupo saking tabi. Una, dahil nasa magkabilang gilid ko sina Billy at Joyce. Nakatabi ko lang si kuya kanina dahil tumayo si Billy upang paupuin sya. Pangalawa, kahit naman hindi na sabihin pa ni kuya sa kanya na wag umupo sa tabi ko. Hindi talaga sya uupo. Assuming lang talaga ang kapatid ko. Lahat ginagawan nya ng issue. Pangatlo, sa nakikita ko kay Jaden, ang bawal ay bawal talaga. Pinilit nya lang akong tanungin kanina dahil awkward naman kung di nya kami papansinin sa loob ng sasakyan. Sobrang tahimik pa, kaya siguro nya ginawa yun. At para mabasag na rin ang nagyeyelong katahimikan samin.

"Huuu!. Ang gwapo mo Eugenio!!.." may sumigaw ng ganun. Hula ko, galing iyon sa mga dalagang nakaupo ilang hakbang mula sa bleachers.

Nakita kong tumulis lang ang nguso ng bakla. Bwiset!. Yun pala gusto nya. Yung isigaw mo na gwapo sya. Suskupo Bamby!.. Bat di mo kasi alam?.. Sumilay ang ngisi saking labi. Ampusa!. Saan banda ang gwapo sa kanya?.. Bwiset!. Bulag ata yung sumigaw.. Pilit kumawala ang hagalpak sakin ngunit mariin ko rin itong pinigilan. Seriously?. Nagiging bitter na ako sa ginagawa nya sakin.

Nagsibalikan sila sa bleachers. Tapos na ang first 12 minutes. At lamang ang kalaban ng limang puntos.

"Kaya ba nating manalo ngayon?.." tanong sa kanila ng coach nila na tinawag nilang Kaloy. Nakaupo ito sa harapan nila. May sinusulat sa white board na di ko maintindihan. Damn!.

"Yes coach!.." halos sabay nilang sagot.

"Akala ko ba practice game lang to?.. Totoo pala.." bulong ko sa likod ng kumpulan nila.

Nilingon ako ni Poro saka umupo sa hawak kong upuan. "Practice lang to pero mukhang yung kapatid mo ang seryoso.. hahahaha.." humalakhak pa ito. Maingay pa rin magpayo ang coach nila. Habang yung iba, hindi nakikinig. Hay boys!..

"Daig nya pa nasa tournament.. hahaha.." sumabat din si Bryle. Mukhang hindi nga seryoso dahil hindi naman sila sinusuway ng coach nila.

"Gusto nga kasi nyang maging mvp para maging sila na ni---.." biglang tumahimik si Paul nang tumingin si Kuya sa kanila. Ng matalim. Pikon!.

Nakakamatay ang iniwan nyang tingin kay Paul na tinawanan ng iba. "Hahaha.. galit na pre. Bugbog ka mamaya.." takot sakanya ni Aron.

"Ligawan ko kaya kapatid nya, baka sya pa magpabugbog.. hahahaha.." humagalpak ito ng tawa. Hindi ko rin kayang sumabay sa kanila dahil nabaling bigla sakin ang usapan. Hell s**t!.. Double awkward.

"Wag nga kayong magbiro ng ganyan. Naririnig kayo ng tao oh.." bigla ay nakarinig ako ng musika sa pagsuway nya sa kanila. Damn Jaden!.. Yung boses mo parang musika, sinasayaw ako sa ulap. Hinehele sa alapaap. Hell s**t Bamby!. Magtigil ka nga!..

Bumalik na muli sila sa gitna. Hindi nagtagal, yung limang puntos na kalamangan ng kalaban. Natabunan ng sampung lamang nila Kuya. Nagdiwang ang mga ito sa pagkapanalo.

"Congrats!.." bati ko sa kanila. Nakipag high five lang sila sakin matapos guluhin ang buhok ko. Nakakainis. Yung buhok ko po!.. Gusto kong isigaw pero di ko na nagawa nang magkatabi kami ni Jaden.

"Congrats.." nahihiya kong bati sa kanya. Magulo ang buong team. Pati ng mga tao. Malakas ang boses ng tawanan nila. Ngunit kahit ganun. Hinintay ko pa rin ang sagot nya pero, Damn it!. Nginitian nya lang ako kasabay ng kanyang tango. Wala syang sinabi na kahit na ano. Kahit thank you man lang. Wala.. Damn!. Feeling ko napahiya ako dun.. Pero inisip ko nalang na ginawa nya yun dahil pinahiya rin sya ni Kuya kanina. Sarap kutusan ang baklang yun na malaki na ang ngiti ngayon!... Hmp!..

"O san na tayo ngayon?.." Ani Poro na binulungan agad ni Aron. Wala nang gaanong tao sa gym. Ang buong team nalang ng silent warriors kasama kami ang naiiwan. Saka pala ang ibang babae na umaaligid sa mga lalaki. Tama nga ako. Sila yung tumili kay Kuya kanina.

"Hi.." sabay sabay nilang tulak ang isang babae na mahaba ang buhok kay kuya Lance na hindi magkandamayaw ang ngiti. Sumasayaw ang mahaba at itim na itim nitong buhok sa bawat galaw ng katawan nya. Pano ba magpahaba ng buhok?. Gusto ko rin ng ganun. Tsk.

Kinantsawan nila si kuya na kumakamot lang ng ulo sa kaharap. Suskupo!. Kunyari nahiya pa. Lance Eugenio!.. You need to go home. Now!!. Gusto kong isingit na sa kanila pero naunahan na nya ako.

"Hi.." All right!. He's on asshole mode. Naglahad sya ng kamay sa babaeng maganda, maputi at makinis. Nahihiya naman itong kunin ang kamay nya. Damn!. Umirap ako sa pagiging corny ni Kuya. Like seriously?. Kanina ang drama nya, tapos ngayon?. Lumalandi?. Sarap talagang sapakin..

"Bes, okay ka lang?.." ikinawit ni Joyce ang braso nya sakin. Pumikit muna ako bago nagmulat ng mata na eksakto pa sa kanya.. Kay Jaden na nakatayo sa likod nila Kuya. Malungkot na nakatingin sakin. God!. Those eyes again!.. Mabilis akong nag-iwas ng tingin saka sya sinagot.

"Ayos lang ako.."

"Di nga?.." siniringan ako ng may ngisi sa labi.

Yeah right!. Nalaman nya agad na may problema ako.

"Bakit?.." patuloy nyang tanong. Abala pa rin sila sa mga babaeng nakikipagtawanan sa kanila. Boys will forever be boys!. Iling ko sa naisip.

Panong di nila malubayan ang mga ito. Yung shorts nila, sobrang iksi. Short shorts with the cropped top. Suskupo!.. Sa bahay lang ako pwedeng magsuot ng ganyan. At exclusively, sa kwarto lang. Bawal in public by their order. Nila Kuya at Papa.

"Si kuya kasi, ayaw nya akong lumapit sa kanya.." kahit di ko pa banggitin ang pangalan nya. Sigurado akong alam na nya kung sino ang tinutukoy ko.

"Kay Jaden?.." Anya.

Tumango ako.

"Nakatingin sya sa'yo Bamby..". tumili pa ng mahina sa tabi ko. Akala ko wala na syang sasabihin pero meron pa pala. "Ngayon kung gusto mo talagang kausapin sya, puntahan mo na. Hindi yan mapapansin ng kuya mo kasi busy naman.." nilingon ko ang gawi ni Kuya. Oo nga. Abalang abala. There. Maging busy ka lang. Bad Bamby!!.

"Sige. Susubukan ko.." tinulak nya ako bahagya upang lapitan ng tuluyan si Jaden na nakatingin lang sakin ng blangko. Hell s**t!. Do I need to do this?.. Do it Bamby!.. Bulong ng demonyo sa kabilang utak ko. DAMN Bamby!. Sometimes you have to break the rules too. Suskupo!.. Bad influence!.

"Bamby, tara na.." natigilan ako ng marinig ang boses ni Kuya. Naman!. Bakit ngayon pang nasa harapan na nya ako. Ampusa!!..

Kumurap kurap lang ang mata ko sa mata nyang kumikislap. Kinakausap ako sa pamamagitan ng titig.

"Bamby!!." tawag ulit nya. Dammit!. Damn him down to his core!!..

"Sandali kuya.." pigil ko. Bigla akong nagkaroon ng lakas ng loob sa mga mata nyang nakatitig lang sakin.

Oh gosh!..

Crsuh kita Jaden. Kung sana ganun kadaling sabihin sakanya na gustong gustong gusto ko sya. Higit pa sa gusto ko sya ay matagal ko ng nasabi sa kanya. Pero damn!. Para akong nasa bangin na, mas gugustuhin ko nalang mahulog kaysa umamin sa kanya..

"Bakit?.." basa ko sa kanyang bibig. Hindi ko marinig dahil sa kabog ng aking dibdib

"Ah.." nangapa ako bigla. Nawala ng parang bula ang nasa isip ko kanina.

"Bamby Eugenio!.." madiin na tawag ni boss. Kapag buo na ang pangalan kong binigkas nya, sigurado akong galit na ito.

Kagat ang labing pumikit ako saka dumilat at ngumiti nalang sa kaharap.

"Ah. hehe. Uwi na tayo.." Ang tanga lang Bamby. Bat kasi di mo nalang sinabi agad?. Nawala na naman ang nag-iisang tsansa mo.