Crush Kita. Alam mo ba?

Chapter 46: Akala

Tumama agad sakin ang matang matalim ni kuya Lance. Nakakatakot. Nakakatindig balahibo ang kanyang tingin na ipinukol nito maging kay Jaden. Kahit maingay at malakas na nagtatawanan at nag-aasaran ang nga kabarkada nila sa labas ay parang wala pa rin itong pakialam. Dumiretso ako sa kanya para humalik pero umiwas lamang ito sakin.

"Bakit ang tagal mo?.." salubong ang kanyang kilay. Kunot na kunot ang noo. Maging ang kanyang labi ay pulang pula dahil sa pagkagat nya dito 

Tumayo ako sa harapan nya. "Kinausap ko pa si Joyce.." 

"Ng ilang oras?." tumaas pa ang kilay nya sa naging tanong nya mismo.

Hindi ako nagsalita Siguradong mag-aaway kami kung tataas boses ko. Pumikit ako. Pilit binabalikan ang mga oras kanina. Yung masaya kasama si Jaden upang maibsan ang init na pilit kumakawala sa akin.

"Kung ganun, paano mo ipaliliwanag sakin ngayon ito?.." ang tinutukoy ay si Jaden na tahimik na nakatayo sa aking likod. Binibigyan ng nakakamatay na tingin.

No!. Don't stare at him like that. Ako ang may kasalanan dito hindi sya. Gusto kong sabihin ito sa kanya. Kaso,, baka lalo lang syang magalit kay Jaden. Knowing him. Hindi yan basta basta makikinig sa mga paliwanag ko.

Pinigilan kong huwag mainis upang di pa sya lalong magalit. Dahil kung galit rin akong magpapaliwanag. Baka sumabog lang kami. Nakakahiya sa mga bisita.

"Si Joyce. Nagpaalam na uuwi raw muna sya sakanila dahil may sakit si tita..." kalmado kong banggit.

Tahimik lang sya.

"Hindi yan ang gusto kong marinig." I knew it!. Gusto nya ng matinding paliwanag ko.

Yeah right!.

Malapit nang maputol ang pisi ng pasesnya sa akin.

"Namasyal kami nina ate sa mall. Nakita namin sya sa game zone. Mag-isa. Kaya sinamahan ko na." biglang nagsalita si Jaden. Lalong naningkit ang mata nyang tumingin sa kanya. 

Damn it!. 

Kuya Mark!. Asan ka?. Ma!.. tawag ko sa kanila sa aking isip.

"Kailangan ba hanggang dito sa bahay Jaden?.."

"Kuya---!.." pigil ko dito.

"Hinatid ko lang naman sya pare. Aalis na rin ako.." Hell s**t!.. Anong ginagawa mo kuya?..

Suminghap si Jaden. Nagtitimpi. Alam ko ang pakiramdam ng nagpipigil. Tinignan ko sya upang huwag gawin ang naiisip. Ampusa!. Bakla ka talaga kuya Lance!..

"Lance, tama na yan.. Jaden, pumunta ka na muna sa labas para kumain.." galing si Kuya Mark ng kusina ng suwayin nya ang mga ito. Hindi agad gumalaw si Jaden. Nakipagtitigan muna ito sakin ng ilang segundo. "Sa labas lang ako.." paalam nya bago kami tinalikuran.

Mabuti nalang lumabas si kuya. Kundi nagsuntukan na yung dalawa. Rinig kasi ang usapan dahil ilang dipa lang ang pagitan ng kusina at ng sala. Tapos umaalingawngaw pa ang boses kapag nagsalita ka dahil sa ceiling.

"Lance.." sa baba sya nakatingin kahit tinawag na ni kuya.

"Hindi mo ba pwedeng ipagpabukas yang inis mo?. Nakakahiya sa mga bisita.."

"Sa kapatid mo yan sabihin kuya. Hindi sakin.."

"Bakit?. Wala naman silang ginagawa ah. Hinatid pa nga sya dito para lang makasiguradong safe sya. Anong kinakagalit mo dyan?.." pinamaywangan sya ni kuya sa kanyang harapan. Prente itong nakaupo sa sofa. Tapos yung mga bisita ang abala sa pagluluto. How lucky he is!. Senyorito talaga!.

Sinimangutan nya lang kami. "Lance. Give it up. Darating ang araw na magkakaroon ng sariling mundo ang kapatid natin.." buti pa si kuya Mark. Open minded.

"Pero hindi pa ngayon kuya. Masyado pa syang bata. Sila. They're too young and naive.." sinalubong nito ang mata ni kuya.

"I know that. Don't you have any trust on her?... I think she knows what she's doing. Wag mo syang pangunahan.." sakin nakatingin si Kuya Mark. I know. I know my limits and what I've promised. Diploma first before lovelife.

"There you go again kuya. Kaya ayaw makinig sakin yan e. Lagi mong pinagtatanggol.."

"Lance. Can you please... for this day. Calm your mind. you making me uncomfortable here. Baka mapaalis ko bigla mga kaibigan mo kung ipapapatuloy mo yang kainitan ng ulo mo.."

Natahimik ang paligid. Buti hindi sya nag-walk out. Ayaw kasi nitong pinangangaralan. Tigas ng ulo.

"Tumawag sakin si Cath kanina. Lance. Sinamahan daw ni Jaden kapatid mo dahil nakipagkita raw si Joyce sa mga pinsan nya. Nagkataong nagkita sila sa game zone. Kaya sinamahan nya na rin dito sa bahay." paliwanag pa rin ni kuya sa kanya sa kabila ng mga buntong hininga nya.

"Fine. fine. Basta wag mo akong guluhin kapag nagkataong umiyak yang kapatid mo. I'm done here.." nagmartsa na ito palabas. Nagkamot ng ulo si kuya sa frustration.

"At ikaw naman.." hinarap nya akom. "Hindi porket kinampihan kita sakanya ay gusto ko na yang pagsuway mo sa isang oras na palugit ni Mama sa'yo. Rule is rule Bamby. Got that?. Palalampasin kita ngayon. Pero ayoko ng maulit iyon. Naiintindihan mo?.."

Tinanguan ko sya kahit ayaw ko. Alam ko. Nilabag ko si Mama. Sa kagustuhang gumala. Loko kasi Bamby!.. Hindi nag-iisip.

"At hindi ako magsasawang paalalahanan ka. Bawal ka pang magboyfriend ha. Hanggang kilig na muna hanggat wala pang diploma. Got me?.." malungkot ko syang nginitian at tinanguan.

"Good. Now, go upstairs and take a shower. Para makakain na tayo..."

"Thanks kuya. Sorry too. Btw. Happy birthday again..Love you.." sabay abot ko ng paperbag sa kanya at halik sa kanyang psingi.

Dumiretso akong kwarto at nagpahinga ng ilnag minuto bago maligo.

What a roller coaster day!..

Maya maya.

Maingay na nagrereklamo ang alarm clock. Kung kaya't pikit mata ko itong kinapa at pinatay. Bumalikwas pa ako para muling pumikit pero kumatok na ako ni Mama.

"Wake up sleepy head.." Ani mama galing sa labas. Umungol lang ako bilang tugon sa kanya pero hindi pa rin tumatayo. Tinatamad pa ako. God's sake. Alas kwarto pa lang ng madaling tapos ginigising na ako. Suskupo!. Masarap matulog.

Maaga naman akong umakyat ng kwarto kagabi. Iniwan ang mga lalaki sa baba. Maingay silang nag-iinuman. Matapos kong maligo at mag-ayos. Hinanap ako ni Mama dahil hindi agad ako bumalik sa kanila.

"Bamby. bumaba ka na."

"Ayoko po.." kinatok nya ako. Nakahiga na ako sa malambot kong kama. Malaki ang ngiti sa mga pinapakita ni Jaden.

"Hahanapin ka ng kuya mo.." binuksan ang pintuang di nakalock saka sya pumasok.

"Gusto ko ng magpahinga ma. Mamaya nalamg siguro.." lingon ko sa kanya.

Binuksan nyang maigi ang pintuan papunta sakin. Saka ito umupo sa paanan ko. "Narinig ko kayo kanina."

"Ma--?.."

"Anak. Hindi sa pinagbabawalan kitang lumabas. Ayoko lang na sinusuway mo ang mga utos na binibigay sa'yo. That's for your safety. For your own good.. Ayokong mapahamak ka.."

"Alam ko po ma. Hindi ko naman ginusto na matagalan ako. Umalis si Joyce. Nakita ko sina Jaden. Eksaktong wala akong kasama kaya nagprisinta syang samahan ako pauwi. Nakakahiya pa nga po eh. tapos ganun pa yung trato ni kuya Lance sakanya. Nakakainis sya.."

"Anak. Intindihin mo rin kuya mo. Masyado syang nag-alala sa'yo... papunta na nga sana sila ng mall kanina kung di pa kayo dumating.." bumuntong hininga ako.

"Ayaw ka lang nyang mapahamak tulad ko at ni kuya Mark mo. Kaya sana wag kang magtanim ng galit sa kanya.." nasa binti ko ang kanyang kamay.

"Hindi naman po ako galit. Nagtatampo lang.." paliwanag ko sa kanya. Ngumiti naman ito agad. "Mabuti kung ganun. Bumaba ka na. Magtataka yun kung di ka kakain. Iisipin talaga nyang galit ka."

Sabay kaming bumaba noon at nakisalamuha sa mga bisita. Nakakahiya nga dahil walang bahid ng king ano si Ate Cath. Si Jaden. Hindi ko sya kayang tapunan ng tingin dahil pa rin sa hiya.

"Bamby!.." muling panggigising sakin ni Mama. Kaya para akong robot kung gumalaw. Naligo at nagpalit ng uniform.

"Pakigising kuya mo.." sigaw nya pa pagbaba.

Luamaba ako at dumiretso sa kwarto ni Kuya Lance.

"Kuya. wake up!.." kasabay ng aking katok. Hindi ito sumagot. Tulog pa ata.

"Kuya!!.." pangatlong katok na nung nagsalita sya

"Go away!." paos pa ang boses. Hangover attacked.

"Kuya. Lunes ngayon. Baka malate tayo.." kulit ko dito.

"I don't care. Magpahatid ka dun sa crush mo.." damn you!.. Ang aga kuya. Don't try to start..

Bale. Napilitan akong bumaba.

"Oh. Gising na ba kuya mo?.." tanong ni Mama habang nagpriprito ng itlog. Tumabi ako sa kanya at hinalikan ang kanyang pisngi.

"Di ata papasok. Mukhang lakas ng hangover.." halakhak ko.

"Ang dami kasi ng ininom nila kagabi eh. Madaling araw pa sila natapos.."

"E si ate Cath ma, anong oras sila umalis?.."

"Wala pang alas otso nagpaalam na sila. Baka di raw sila papasukin sa bahay nila kapag sobrang lasing na sila..hehe.. bakit?.." namaywang sya at hinarap ako. Sinusuri.

"Bakit Bamby?.."

"Wala po.." iwas ko ng tingin.

Mahigit ilang oras din akong naghintay sa kabaklaan ng kapatid ko. Tuwing gumagawi pa sakin ang kanyang paningin. Umiirap pa sya. Ampusa lang!. Bakla nga talaga!..

"Oh, bat mo ako hinintay?.." reklamo nya nang nasa daan na kami patungong school.

"No choice.." lamya kong sagot. Sa labas ang mata. Ayokong salubungin mata nya. Masyadong matalim keaga aga.

"Sana nagpahatid ka nalang dun sa--.."

"Whatever Kuya..." putol ko sa mga gusto nyang sabihin. Suskupo!. Lunes ngayon. Wag nyang simulan ang linggo ko ng sermon nya. Baka malasin na ako buong linggo.

Kung ayaw nyang tanggapin ang ginagawa ko. E di wag lang. Di ko naman sya pinipilit e. At ayoko syang pilitin. Tsaka. Bat ang oa nya?. Wala naman akong ginagawang masama tapos ang tingin nya sakin o samin ay masama na agad. Suskupo!. Sarap nyang batukan.

Padabog kong sinarado ang pintuan ng sasakyan nya matapos kong lumabas. Wala ng lingon lingon. Kulang na nga lang takbuhin ko ang parking hanggang room namin e. Kaso lang hindi ko magawa dahil maraming sumalubong sakin sa labas. Mga malaki ang ngiti. Kulang nalang makita mga gilagid ng ipin nila.

"Hi Bamby.. kuya mo?.." Isa sa mga kagrupo ni kuya sa basketball.

"Nasa parking lot pa." sabay high five ako sa kanya.

"Bamby, birthday pala ng kuya mo kahapon?.." tanong rin ng isa sa mga lalaki sa kumpulan. Pinaligiran na nila ako. Damn!. Ayoko ng ganito. Kuya!..

"Ah. oo eh.." Wala akong ibang maisip na isagot sa kanya kaya naglakad na ako paalis sa kanila pero hinabol pa rin nila ako.

"Eh, si Jaden?.." bigla ay tanong ng isa na naman sa kanila. Damn it!.. Sabi na eh. Lunes ngayon. Bakit ganito sumalubong sakin?.

Syempre natigilan ako. Si Jaden topic e.

"Bakit ano si Jaden?.." taas noo kong usisa sa kanila kahit nilulunod na ako ng kaba. Tumigil na kami sa gitna ng hallway papuntang room.

Nagsikuan silang lahat.. What the hell!.. what's up?..

"Kayo na ba?.." natatawang sambit ng lalaking nakatayo ang mga buhok. Maputi ito at matangkad sa kanilang lahat. Kaya agaw pansin.

I don't know where to find any words to say. I'm stunned. The beat of my heart is not normal now. It is racing in fast pace. Too loud and proud yet afraid.

"Nakita ko kasi kayo kahapon sa mall. Akbay ka ni Jaden. Akala ko kayo na.." sa kabila ng pagkatigil ng mundo ko. Nadinig ko ito sa lalaking chinito. May katangkaran at maputi rin. Mas lalong huminto ang ikot ng aking mundo. Hell s**t!...

Dumagundong ng kaba at takot ang aking utak at puso. Pinagpawisan na rin ako kahit hindi pa gaanong mainit. Yung aking lalamunan. Biglang nanuyot. Tuloy, parang kayhirap magsalita.

Tinignan ko sila isa isa. Nag-aabang. Bakas sa kanilang mukha ang excitement sa aking isasagot.

"Ah----.." naputol ang akma kong sasabihin nang may sumapaw. Oh no!. Huwag si kuya Lance. Mas lalong mag-aalburoto ng galit Yun kapag narinig nya mga sinabi nila. Damn!. Now way!.

Hindi ko na matukoy kung kaninong boses yun kanina dahil sa pintig ng puso kong sobrang bilis. Ginawa akong bingi ng ilang minuto.

"Ano yan?.." mabilis akong pumikit at huminga ng malalim. Mabuti nalang at sya ang dumating dahil kung sakapling iba at si kuya pa. Patay talaga ako. Jaden my saviour.

Dinumog sya ng mga ito. Inakbayan. Tinulak saka ginulo gulo ang buhok. Anong ginagawa nila sa kanya?. Damn!. Gusto kong magsalita, suwayin sila pero wala akong lakas ng loob na agawin ang atensyon nya sa kanila. Hindi pa rin naaalis sa akin yung nangyari kahapon.

"Teka nga. Ano ba?..." sigaw nya. Umalingawngaw sa walang gaanong tao na daan ang kanyang boses.

Duon naman ako natinag. Nagising ang nahimatay kong sistema dahil sa biglang pasabog nila. Tumingin ako sa kanya. Napalunok nalang ako bigla ng narealize na nakatingin rin pala sya sakin.

"Anong meron dito?.." Anya ng di tinatanggal ang mata sakin habang nakangiti.

Muli. Ginulo nila ang kanyang buhok. Dahilan para mapayuko sya. What?..

"Ikaw?. Anong meron sa'yo ha?..." binatukan sya ni chinito at sinuntok pa nila ito ng bahagya. Mahina lang naman. Nagkakatuwaan ata sila..

Haist!..

"Bakit ba?.." lumayo sya sa kanila saka inayos ang damit. Maging ang maganda nyang buhok. Hell Bamby!. Umalis ka na nga dyan..

"Walanghiya ka!. May pagtanong tanong ka pa. Mukha namang alam mo na kung bakit kami nagtatanong.."

"Kaya nga eh. Sarap mong sapakin. Jaden. Wala lang si kuya eh. May paakbay na ha.. Damn you!.." asaran nila.

Aalis na nga lang ako. Ayaw kong marinig isasagot nya. Baka masakatan lang ako.

Nag-umpisa na akong lumayo sa kanila. Pero dinig ko pa rin hiyawan nila. Damn!. Yung pisngi ko, pwede nang paglutuan ng pritong ulam. Ang init.