Chapter 7.6
LIMANG araw ng walang tigil ang malakas na pagbuhos ng ulan sa labas. Ligtas at maayos naman ang kalagayan namin dito sa loob ng kweba. Nagsasalitan lang kaming dalawa ni Victor na lumabas upang kumuha ng makakain—pasalamat na rin kami dahil pwede naming mainom ang tubig sa malawak at malalim na bukal kahit na matapos ang ulan. Malakas ang apoy na nagbibigay init sa aming katawan at liwanag sa madilim na kwebang ‘to. Tahimik at payapa—at sa tuwing ipipikit ko ang aking mga mata’y pakiramdam ko’y nasa loob pa rin ako ng apartment ko.
Bumangon ako sa pagkakahiga ko’t napatingin ako sa tatlong kasama kong mahimbing na natutulog. Nakapaikot kaming apat sa apoy—isang metro ang layo namin sa isa’t isa. Tumayo ako’t kumuha ng kahoy na meron apoy sa dulo nito’t nagtungo ako sa
