Chapter 13.2
“HINDI ko alam kung anong tumatakbo sa utak mong gago ka—pero alam kong alam mo rin na hindi mo na kailangang gawin ang mga bagay na ‘to.”
“Nakakatawa ka rin talaga doc.” Kaagad na responde nito habang nakaluhod na tila naghahanda sa kaniyang mataimtimanang pagdarasal, “…buong buhay mo—malamang wala kang ibang pinag-aralan kung ‘di ang utak ng tao pero heto ako ngayon sa harapan mo—walang kaideya ideya kung anong laman ng utak ko kahit na harap harapan ko nang sinasabi sa’yo ang dahilan at gusto ko.” paluhod siyang pumalapit pa sa akin at pumakapit siya sa aking magkabilang hita—pumayuko’t tumingin sa lupang basang pumuputik sa kaniyang tuhuran—at sa damo kung saan siya nakaluhod ngayon, “…pero meron isang parte rin talaga sa loob ng utak ko ang mayroon gustong malaman—”
