Chapter 14
“GOOD morning, Doc.” Malambing na boses ni Michael ang bumati sa akin sa umaga, pagkadilat na pagkadilat ng aking mga mata. Nakatayo na siya sa pintuan ng aking kwarto—nakakapit sa kanto nito. Maaliwalas ang kaniyang isturang nabibigyang ganda lalo ng liwanag na nagmumula sa araw. Kagaya ng kaniyang mukha’y napakapaya ng umaga—at ang masarap na himig ng kalikasan ang aking naririnig.
“Good morning, Michael. Kanina ka pa nakatayo riyan?”
“No—not really. Napasilip lang ako sa kwarto mo—then I saw you moved a little, naisip ko na baka gising ka na kaya naman hinintay ko na idilat mo ang mga mata mo. So, how’s your sleep?”
Naalala ko na naman ang pangyayari kagabi—parang senaryo sa aking harapan na kitang kita ko pa rin ang buong detalye. Pinikit ko lang muna ang aking mga
