Agatha Beatrix's POV
Malapit nang magising ang haring araw pero ako ito at nakahiga sa isang napakalambot na kama pero hindi pa rin tulog. Isang marangyang bahay, malinis na kwarto, magandang kisame ng kwarto at komportable pero aalin ko ang mga ganitong bagay sa paligid ko kung sinasaktan ko lang naman ang sarili ko? Kung naninirahan naman ako sa bahay ng isang demonyo?
"Ang hirap mong mahalin. Ang hirap mong pakisamahan," mahinang saad ko habang nakatingin sa maamong mukha ng demonyo.
Sobrang amo ng mukha niya kapag tulog pero kapag gising na daig pa niya ang isang masamang elemento na palagng sumasapi sa mga tao. Ayaw niyang mag move-on at kalimutan ang paghihiganti kaya ako ang nasasaktan.
"Mahal kita pero ayokong saktan ang sarili ko kasama ang demonyong katulad mo. Ayokong magti
