Kanina pa ko hindi mapakali sa silyang inuupuan ko at kanina pa rin ako kinakabahan. Hindi ko nga alam kung kaba pa nga ba ang nasa dibdib ko o inaatake na ko. Hindi ko alam kung paano ba ko dapat umupo at ang mga mata ko ay palipat-lipat mula sa labas ng eroplano at sa lalaking katapat kong nakaupo sa harapan ko.
Hindi ko alam kung saan ba talaga ko balak dahil ni Nicolas basta sumama na lang ako sa kanya basta hindi na niya mabugbog pa si Liam. Awang-awa ako sa lagay ni Liam ng iwanan ko siyang nakabulagta sa semento at hindi ko alam kung tama bang sumama ako kay Nicolas kung saan man niya ko dadalhin sakay ng pribadong eroplanong 'to.
Gusto kong magwala sa galit at sigaw-sigawan ang demonyong nasa harapan ko pero hindi ko magawa. Kung makiusap siya sa akin kanina na sumama ako sa kany
