At Sixteen

Chapter 8

We spend our whole sem break in the resort and I still attaching with my friends, we’ve call for almost an hour telling stories about our sem break and everything. Gabi na pero nakaupo pa rin ako sa may buhangin at nakatingala sa langit habang tinitingnan ko ang napakalaking buwan habang kausap ko sa telepono si Dalaney.

“So it means may gustong manligaw sa iyo?”Gulat nyang tanong sa akin kasi pinagkwekwentuhan namin ay yung natangap kong letter.

“I don’t know, feeling ko nga pinagtritripan lang ako nun.” Saad ko sa kanya.

“Why on Earth would you think that?”

“Kasi I have lots of insecurities and I’m scared nab aka masaktan ako at paglaruan lang ako?”

“Hindi ko naman alam na may trust issues ka, bakit hindi mo kaya muna kilalanin yung tao? Baka malay mo.”

“Pag nagbigay siya ulit don na ako macucurious kung sino yun siya just for now, pabayaan ko muna yung letter and focus on myself.”

“Ikaw bahala, hey Xiana.”

“Bakit?”

“I love you and I miss you, miss na kitang kasamang manood ng sunset sa rooftop.” Saad nya sa akin at bigla akong napatigil dahil biglang kumalabog ang puso ko, like nagsasabihan naman kami before ng I love you sa isa’t isa ha at maging sa mga kaibigan ko nagsasabihan kami ng I love you, pero bakit ganito? .

Napailing naman ako, it’s just a simple I miss you Xian; a friendship miss that’s all, don’t think of having a crush on your friends that’s so uncomfortable.

“Ako rin eh, pagbalik natin nood tayo ulit ng sunset ha.” Saad ko sa kanya 

“Oo naman.”

Nagkwentuhan lang kami, habang kausap ko siya hindi maalis sa isipan ko yung nangyari sa akin kanina, like she’s been telling me many times how much she missed me but why on earth I think it has a meaning? God damn you Xiana, you are a girl why on Earth you’ll fall for your friend and with your same s*x?

“Xiana nadadala ka lang sa scenario kaya mo to nararamdaman, kaya feeling mo may something. Wag ka daw marupok, lagi naman kayo nagsasabihan ng ganon diba?” nangigil kong saad sa utak ko habang napatabon ang unan sa mukha ko.

Days have passed and it’s time for me to go home to the city because second sem will start in just 3 days that is why I need to go home, I bought them some of the souvenirs in our resort. When I got home, I immediately un packed all my things that I’ve brought in the province, and I finalized all my thinks that I’ll be bringing on Monday. How I do miss my friends very well.

It’s already Monday and I’m walking to our room when suddenly someone called my name and I look around then I found Hanzel my former classmate who’s now on the other section. He run towards me and let him breath.

“Bakit anong problema?” tanong ko sa kanya.

“May nagpapabigay sa iyo.” Saad nya kasabay ang paglahad ng envelopes, napatingin naman ako sa paligid at mukhang maraming tao kaya hinila ko siya sa hindi mataong lugar ayaw ko kasi ng issue.

“Kanino ba to galing?” saad ko kasabay ang pagtangap ko ng limang blue’ng envelopes.

“Basta, sige salamat.” Saad nya sa akin saka siya umalis kaya napatingin na lang ako sa limang blue na envelope.

Napakunot noo naman, sabi ko isang letter lang ang sign pero ba’t naging lima? Napabuntong hininga na lang ako saka ako umalis kung saan ko dinala si Hanzel , hawak hawak ko ang letter. Now I’m curious who is this guy who is been sending me letters.

Naglalakad na ako papuntang classroom ng makasalubong ko si Dalaney at nakita ko ang nakakalokong ngiti nya sa akin.

“Seems lik---” panimula nya kaya agad kong tinakpan ang bibig nya.

“SHH, I’m not comfortable with it.” Saad ko sa kanya kasabay ang pagalis ko ng kamay ko sa bibig nya at tumakbo papuntang classroom.

Narinig ko ang pagbati sa akin ng ilang classmates ko pero di ko pinansin dali dali akong pumunta sa table ko at kasabay nun ang pagpatong ng ulo ko sa ibabaw ng lamesa ko.

OMG, I felt so really uncomfortable with it, paano kung may nakakita? Naku naku nakakahiya, ayaw kong pagusapan ako ng mga kabatchmates ko, pwede naman mamayang hapon ah bakit ngayong umaga pa?

“Ahhhh.” Inis kong saad kasabay ang pagoover think ko.

Napapikit na lang ako sa sobrang pagooverthinking ko, narinig kong may tumawag sa pangalan ko pero di ko pinansin hangang sa lumapit yung ingay kasabay ang paguyog uyog nya sa akin kaya mas lalo akong naloka kaya umahon ako sa pagkakalublob ng uulo ko sa lamesa ko at tiningnan kung sino iyon at nakita ko si Zack.

“Hi Xian, namiss kita.” Saad nya sa akin kasabay ang pagyakap sa akin kasunod nun umiyak ako kaya nagulat siya kaya humiwalay siya sa pagkakayakap sa akin, aligaga naman siya kung anong gagawin nya sa akin.

“Oiy oiy anong ginawa ko?” aligaga nyang saad sa akin pero umiiyak lang ako kaya narinig ko ang mga kaklase kong tinatakot si Zack.

“Hali ka nga, buang ka talagang babae ka.” Saad nya sa akin kasabay ang paghila nya sa akin papalabas ng classroom namin.

Pagkalabas namin ay niyakap ko lang siya habang umiiyak ko kasabay ang pagbulong ko ng ice cream kaya hinila nya naman ako pababa ng canteen at saka nya ako binilhan ng ice cream at umupo kami sa isa sa mga lamesa sa canteen, habang kumakain ako ng ice cream na binili nya ay dahan dahan naman akong tumigil sa pagiyak. Kasi ang mga bestfriends ko lang nkakaintindi sa akin once na magsabi ako ng ice cream either sad ako, nastrstress ako or nasaktan ako.

“Ano bang nangyari?” tanong sa akin ni Zack.

“I received letters diba sabi ko sa iyo isa lang hinihingi ko pero Zack lima ang natangap and naloloka na ako kung anong gagawin ko.” Saad ko sa kanya at umiyak naman ako kaya dali dali nyang iniangat ang kamay ko na may ice cream at ipiasok sa bibig ko kaya natigil ako sa pagiyak at tiningnan ko siya ng masama.

“Wag ka kasing umiyak noh, at ikaw dami mong arte, pasalamat ka nga may natatngao kang letter ang iba nga wala.” Saad nya sa akin kasabay ang pagtusok sa nook o.

“Pero bakit ako?” malungkot kang saad sa kanya, lumipat naman siya ng upuan at tumabi sa akin kasabay ang pagyakap nya sa akin.

“Kasi you are extra ordinary, you are simple in your own little way, kaya baka yun ang nagustuhan nung lalaking yun sa iyo.” Saad nya sa akin, napangiti naman ako at nakaisip ako ng kalokohan.

“Teka nga, ikaw ba nagpapadala sa akin ng letter? Ikaw Zack ha crush mo pala ako?” pagbibiro ko sa kanya kaya binatukan nya ako.

“Sira ka ba? Ako magkakagusto sa bestfriend ko?” inis nyang saad sa akin kaya natawa na lang ako sa kanya, isinandal ko ang ulo ko sa balikat nya habang inuubos ang ice cream na binigay nya sa akin.

How lucky am I to have this idiot on my side, he know how to comfort me in his own little way, may makikilala kaya akong katulad ni Zack pag nasa Australia na? Mamimiss ko tong bestfriend kong to if ever aalis na ako.