"What?" gulat na saad ni Matteo sa kabilang linya.Hindi ko maiwasang mapaiyak habang kausap ito."Please I'm sorry Matteo nakatulog kasi ako sa loob ng kotse ko at iniwan ko muna sa pangangalaga nina ate Pearl at ate Merla ang anak natin hindi nila namalayang wala na pala ang bata,"
"I'll be right there! saang mall ba kasi kayo nagpunta? look ang dami kong ginagawang trabaho tapos dumadagdag pa kayo?bakit ba kasi hindi mo binabantayan ang anak natin?"
Sa tono ng pananalita ni Matteo ay alam kong galit ito at ako ang sinisisi bagay na nakapagpasama ng kalooban ko.Hindi ko ginustong mawala ang anak namin.Hindi ako tanga at baliw na ina para gustuhin ang bagay na iyon.
Lumipas ang kalahating oras ay nakarating na nga si Matteo.Sobrang pag-aalala ang mababakas sa guwapong mukha nito.
Ginawa
