Alam kong mahirap ang sitwasyon namin ni Keyf sa ngayon, pero wala talaga kaming magagawa kung hindi ang magtiis na lamang muna sa kung ano ang paraan na aming ginagawa upang kami ay magkita; upang kami ay magkasama.
“Mahal…” tawag niya sa akin.
Tumingin naman ako sa kanya.
“Um?”
“Malapit na ang araw ng kasal ninyo ni Theo,” ika niya. “Talaga bang magpapakasal ka sa kanya?” tanong nito.
Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko.
Nakipagtitigan ako sa kanyang mga mata.
“Hindi ko alam, Keyf,” sagot ko.
Hindi ko naman kasi alam kung ano ang dapat ang isagot sa kanya at tamang gawin ko.
Basta ang nasa isip ko sa ngayon ay makasama lang si Keyf.
Siya lang muna at wala ng iba.
“Pwede bang huwag na lang muna nating pag-usapan ang kasal ko, Keyf?” ika ko
