Fated To You

Chapter 10

Fated To You

Chapter 10

“Anong ginagawa mo dito,,!? Galit na taong ni Carolayn sa lalaki ng bumungad ito sa kanyang kinaroroonan. Habang abala siya sa pagbabasa. Her usual things.

“Gusto ko kitang makausap, I know, u need an explanation from me.” Nakatayo ang lalaki sa gilid nito at wala siyang balak alukin nito na maupo.

“Nagpapatawa ka ba,,? Sinong may sabi sayong kailangan ko ng paliwanag.,,,? Sarcastic na saad ni Carol. “Ang linaw ng pandinig ko Apollo! hindi ako lasing that time, so, do you think? Do I need your explanation!?”

“I'm sorry, Carol.,,”

“Sorry,? for what!?” Para sa pagpapaikot ninyong magkakaibigan sa akin,,,!? While she talking Apollo tila gustong lumabas ng kanyang mga luha pero mariin ang kanyang pagpigil sa sarili, ayaw niyang ipakita sa lalaki, dahil malakas siya hindi siya iiyak sa harap nito.

“For hurting you.,,”

“It's not big deal.,,! I moved on already Apollo, hindi naman ganun kasakit. Katulad ng sabi ko, “Sanay akong masaktan”

You can go, I'm busy here! Taboy nito. Saka binalik ang atensyon sa notebook. Pero nawala na ang atensyon niya sa binabasa dahil sinira nitong kaharap niya.

Nanatiling nakatayo ang lalaki sa kanyang gilid tahimik lamang habang nakatingin sa kanya.

“Diba sabi ko umalis kana!” Taboy nito muli. Pero tila walang narinig ang lalaki.

“I'm sorry again,” if I could turn back that time. Seryosong wika ng lalaki bago tumalikod. Sinundan niya ng tingin ang papalayong lalaki. And, that moment nag unahan sa paglandas ang kanyang luha sa magkabilang pisngi. She let herself crying total mag isa naman siya don.

“Carol kanina pa kita hinahanap, akala ko pumunta ka ng library kaya pumunta_____natigil sa pagsasalita si Carlos ng makita niya na umiiyak ako.

Huli na para punasan ang aking mga luha sa halip hinayaan ko na lamang ito. Nag aalalang lumapit sa kanya si Carlos.

“Hey, what's wrong? Bakit ka umiiyak? May ginawa ba sayo si Apollo?

Di nagsalita si Carol, hinayaan lamang niya ang lalaki habang patuloy sa pag agos ang kanyang mga luha. Akala niya hindi na siya iiyak pagdating kay Apollo, ngunit naron pa pala ang sugat nito sa kanyang puso. Lalo na ng malaman nitong may fiancee na ang lalaki at mismong classmate pa nila.

Sa huli Di na nagsalita ang lalaki naupo ito sa kanyang tabi habang inaalo siya sa likod nito. She felt a bit relieved the way Carlos comforted her. Tila nahanap niya ang pagiging kuya sa lalaki.

“I'm sorry Carlos, kung nakita mo ako sa ganitong sitwasyon” Saad ni Carol ng matapos siyang umiyak. Nabawasan ang bigat sa kanyang pakiramdam. Di talaga siya iniwan ng lalaki hanggang matapos na lang sa pag iyak.

“Bakit lumapit sayo si apollo,?Tanong nito muli.

“May tinanong lang siya about lecture natin.,,huwag na nga siya ang pag usapan natin, tapusin na natin ang Ibang assignment. Pag iiba nito.

“Pero okay ka na talaga,,? di mo pa sinabi kung anong dahilan ng pag iyak mo?Usisa nito muli.

“Please, Carlos can we talk about that thing next time,,?” Di siya handa para sabihin sa lalaki ang suliranin nito.

“Okay sure, u will be okay,”

“May sasabihin pala ako sayo” Pag iiba ng lalaki sa usapan.

“Ano un,,?”

“Pwede ba kitang imbitahan sa bahay? lagi kitang kinukuwento kay dad at mom kaya gusto ka nilang makilala. There's a party later.”

“Am I allowed? I'm not rich.,”may pag alinlangan saad ni Carol.

“Of course, ako ang bahala sayo ur my special guest, segi na pumayag kana mom and dad eager to meet u.,,”Giit ng lalaki

“Okay Segi.,,Sang ayon nito.

“I will pick up u, tonight okay, ako na ang bahala sa damit mo.,,”

“Whatever Carlos.,,” nakangiting saad niya.

____

Ingat na ingat si Carol sa bawat kilos niya habang matamang pinagmamasdan ang paligid, masyado siyang namangha sa bahay nila Carlos. Mayaman ang pamilya nito. May malawak na swimming pool kung saan sa gilid lang ng pool ginanap ang nasabing party. Actually it's an engagement party, ng kapatid ni Carlos.

Nakangiting lumapit sa kanya si Carlos.

“Carol, come here and I will introduce you to my mom and dad.”

“Grabi Carlos, I can't believe! na ganito pala kayo kayaman at ang ganda ng bahay niyo. Manghang wika ni Carol habang nakasunod ito sa lalaki. Pinagmasdan pa niya ang paligid, unti-unti ng nag sisidatingan ang mga bisita.

“Thanks Carol ur always welcome here.”

Huminto sila sa may mga nag uusap na matatanda ito na siguro ang magulang ni Carlos.

“Mom, this is Carol, my friend.” Pakilala ng lalaki sa kanya.

“Hi, it's nice to finally meet u iha.,,Carlos talks a lot about u.” Masayang wika ng ginang.

“Thanks po ma'am. Magalang na sagot ni Carol sabay ganti sa beso ng ginang. Napakaganda ng mommy ni carlos. Mukhang mabait pa.

“I hope, you will enjoy here iha.”

“Thanks po.,,”

“Carlos iho, ikaw na muna bahala sa kaibigan mo at aasikasuhin ko lang ang ibang bisita.”

“No worries ma.,,”

“Ang ganda ng mommy mo Carlos, ang bait pa niya.”

“Yeah I agree, that's why my dad really loves my mom.,,saan na ba si dad?”

“Carlos yan naba ang kaibigang sinasabi mo.,,? Sulpot ng daddy ni carlos.

Samantala parang natuklaw ng ahas ang reaksyon ni Carol ng mapag sino ang kaharap nito.

Walang iba kundi ang kanyang ama. It's been a long time, ngayon lang niya muli nasilayan ang ama, gusto niyang lapitan at maramdaman ang mga yakap nito bilang ama, ngunit naron ang pagpigil sa sarili. Baka Makagawa siya ng skandalo doon.

“Dad, this is Carol, my classmate and good friend of mine. Pagpapakilala ni Carlos sa kanya.

“Nice to meet u iha.,,”

Bumalik sa kasalukuyan ang isip ni Carol ng marinig ang boses ng ama.

Naron ang gulat sa mukha ng ama.

paanong nangyaring daddy ni Carlos ay ang kanyang papa.? Oo, alam niyang may ibang pamilya ang ama pero nakakagulat paano naging ganito ang buhay ng kanyang ama dahil hindi sila mayaman, nasa middle class lang ang kanilang pamilya dahil sa pagiging professional halos ng kanilang angkan.

Sari-saring katanungan ang nasa utak niya na mahirap sagutin.

“Nice to meet u po.,,. Mahinang boses na sagot ni Carol. Nasasaktan siya! dahil nakita niya sa mukha ng ama na walang ka amor-amor ang presensya nito. Walang pangungulila at kasiyahan na gumuhit sa mukha nito ng masilayan siya bilang anak nito. Samantalang siya sobrang pagpigil sa sarili na huwag yakapin ang ama. She really miss him.!

“I have to leave you guys, enjoy” Paalam ng ama ni Carol, pero bago pa ito tuluyan makalayo sinulyapan siya ng ama na tila hindi gusto ang pagpunta niya dito.

“Are u okay?” tanong ng lalaki sa kanya ng sila na lang dalawa .

“Yeah, I'm fine.,” Sagot nito,but deep inside ramdam niya ang panghihina ng tuhod.

“Nag iba ang kulay ng mukha mo? Bigla ka nalang natulala.,,”

“May naisip lang ako carlos, can i use bathroom?”

“Sure,”hintayin kita dito.,,”

Mabilis na tumalikod si Carol bago pa mag bagsakan ang mga luha nito.

Walang nagawa si Apollo ng akayin siya ng mama sa bahay nila Helena. Because of this party thing.

“Hi Apollo, you're here,how's my outfit?” Masayang salubong sa kanya ng babae sabay halik sa pisngi nito.

“It's normal!” walang kangana-ganang tugon ni Appollo habang palingon- lingon sa paligid.

“Ur so bad to me, parang hindi excited na makita ako.,,!but anyway, the most important thing is ur here already. Lumingkis ang babae sa kanya braso habang papunta sila sa harap.

“Anong meron? Tanong nito.

“Our engagement.,,” kinikilig na sagot ng babae.

“Engagement!?? Tumigil sa paglalakad si Apollo sabay tanggal ng kamay ng babae sa braso nito.

“Yeah,. Is tita not informing you about this,,?”

Galit na hinanap ng paningin ni Apollo ang kanyang mama, he need to get out of here immediately!

_____

“Papa nasasaktan po ako!”Daing ni Carol ng hawakan siya ng mahigpit ng ama nito sa kanyang braso.

“Don't call me that word! dahil hindi kita anak.,,,!anong ginagawa mo sa pamamahay ko,,!? Subukan mo lang na manggulo dito,! hindi mo magugustuhan ang gagawin ko sayo nagkakaintindihan ba tayo,,!? Kamuntik pa siyang matumba sa sahig ng bitiwan ng kanyang ama ang braso nito. Galit na galit ang itsura! Kulang na lang saktan siya sa paraan ng galit nito!

“Wala po akong alam inimbitahan lang po ako ni Carlos.” Malumanay na sagot ni Carol habang hawak ang kabilang braso nito na Masakit.

“Umaalis ka! ngayon din baka masira mo ang party ng anak ko! I knew that you had something with Apollo, but it's good that you broke up with him, dahil ikakasal na sila ni Apollo.!

Nagtatakang nakatingin si Carol sa kanyang ama paano nito nalaman na nagkaroon sila ng relasyon ni Apollo.

“Don't u dare to create problem here,,!”Pagbabanta pa nito ulit

“Nagkakaintindihan ba tayo.,,!?

“Opo,,,,”

“Okay go away, now! Wag kana babalik muli dito! Mahina ngunit my awtoridad na boses ng ama bago siya iniwan don.

Ng mapag isa si Carol sa banyo nag bagsakan ang mga luha sa kanyang pisngi. Bakit ganon, galit sa kanya ang ama,? Wala naman siyang nagawang kasalanan.!

Nabura ang kanyang make up ng punasan nito ng tissue ang luha.

Naron pa rin ang patak ng mga luha sa pisngi ni Carol, pero minabuting umalis na lang baka makita siya ng ama hindi lamang yon ang aabutin niya. Hindi na niya nakuhang magpaalam kay Carlos baka pigilan pa siya ng lalaki, lalo na ayaw niyang makita sa ganong ayos.

Pinili niyang dumaan sa hindi gaanong matao upang walang makapansin sa kanya.

“Carol, what are you doing here?” Kakikitaan ng gulat sa mukha ni Apollo ganon din si Carol ng magkasabay silang lumabas sa main gate.

Sa halip na sagutin ni Carol ang lalaki mabilis niyang inunahan sa paglalakad ang lalaki.

“Carol, wait.,,,!habol ni Apollo sa kanya, ngunit patuloy lamang siya sa paglalakad hanggang sa naabutan siya ng lalaki at mabilis na nahawakan ang kabilang braso nito.

“Leave me alone!” Agaw nito sa braso pero hindi binitiwan ng lalaki.

“Wha–What happened to you? Are you okay? Why are you crying?” Sunod-sunod na tanong ng lalaki na may kasamang pag alala.

“Let me go! my hand.,,! Hinila niya muli ang braso pero ayaw pakawalan ng lalaki.

“Let's go, ihahatid na kita kung saan ka pupunta.”Alok ng lalaki.

“No need Apollo. Just leave me alone! Kaya ko ang sarili ko! Hindi ko kailangan ang tulong ng iba!” Malakas na hinila niya ang braso kaya nabitiwan ito ng lalaki. Mabilis siyang tumalikod!

Tila Walang direksyon si Carol naglalakad sa gilid ng highway habang umiiyak.

She feel hopeless ng mga sandaling iyon pakiramdam niya nasa kalagitnaan siya ng dilim na wala ng umagang darating, gusto niya ng mga sandaling iyon may dadamay sa kanya, yayakap ng mahigpit upang ma-ibsan ang bigat sa dibdib. Ngunit sino,,? palagi na lamang siya nag iisa at kinikimkim ang kalungkutan nagpapasalamat siya na umaalis ang kanyang lola, dahil ayaw niyang mag alala ito. Knowing na may may edad na, ayaw niyang dagdagan ang iniisip ng matanda.

Malayo na ang kanyang nilakad, ngunit hindi niya ramdam ang pagod at pananakit ng binti. Nakapaa lamang siya, bitbit ang sandal nito.