Fated To You

Chapter 11

“I was looking for u yesterday Carol, nag alala ako bigla ka nalang nawala.” Nag alalang bungad ni Carlos ng umagang yon.

Itinigil ni Carol ang pagbabasa saka humarap sa lalaki.

“Pasensya na Carlos hindi ako nakapag paalam sayo, sumama ang pakiramdam ko.,,”Sagot nito, kaya lalong bumakas sa mukha ng isa ang pag alala.

“Nagsabi ka sana sa akin upang naihatid kita.,,”

“Okay lang, ayaw kong maabala ka.” Eh, party niyo yon”

“It's not big deal Carol, nahihiya ako sayo dahil inayayahan kita tapos mag isa kang umaalis.”

“Kalimutan mo na yon carlos, kumusta pala ang party?” Pag iiba nito ng usapan. Buntong hiningang naupo ang lalaki sa kanyang tabi kaya umusod siya ng bahagya upang magkaroon ng space.

“It's a bit complicated.,,”Sagot nito.

“Anong Ibig mong sabihin carlos?” Curious na tanong nito.

“Actually, Hindi sumipot si Apollo kaya malungkot ang kapatid ko, dad and mom was so disappointed last night.”

“Sorry to hear that, hope everything will be okay.,,”Comfort nito sa lalaki, kaya pala dahil umalis si Apollo kasabay nito palabas sa main gate.

“Yeah, ipinaliwanag naman nila dad sa mga bisita na May emergency ang fiancee ng kapatid ko.,,”

Gusto sanang tanungin ni Carol si Carlos tungkol sa kanyang ama, ngunit pinigilan niya ang sarili kaya pala magaan ang loob niya kay carlos dahil kapatid niya to at si Helena.

Pero bigla niyang naalala ang pagbabanta ng kanyang ama na layuan sila Carlos, inipon niya ang gamit nito saka nilagay sa bag.

“Carlos maiiwan na kita pupunta pa ako sa library.,” Dahilan nito.

“Sama na ako sayo.,,”

“Pero baka mabored ka lang dahil don muna ako mag stay habang wala pa tayong klase.” ito ang ibang paraan niya upang makaiwas kay Carlos.

“Common,, we have the same subject so, karapatan ko rin siguro pumunta ng library.” Birong wika ng isa.

Wala ng maisip na idadahilan si Carol kaya sa huli magkasama silang pumasok ng library. Nag-guilty siya, dahil mabait si Carlos, mahirap iwasan, wala naman itong masamang ginagawa.

___

““Kayo po pala papa tuloy kayo.,,,”Nakangiting saad ni Carol ng mapag buksan ang kanyang ama ng hapon yon.

Ngunit nanatili ang kaseryosohan ng mukha nito.”

“I'm not here to have a long conversation with you,,!tigilan mo ang pakikipaglapit kay Carlos or kahit isa sa kanila! at tigilan mo rin ang pagtawag sa akin ng papa, dahil matagal na naputol ang komunikasyon sa pagitan natin bilang mag kamag anak.! Ayaw kong dumating sa puntong ikaw ang sisira sa aking pamilya maliwanag ba Carol!??. Pagbabanta nito sa kanya.

Parang tinusok ng punyal ang puso ni Carol ng marinig ang mga salitang yon galing sa ama. Ang totoo ampon lang ba siya ng magulang? Bakit ni katiting na pagmamahal di niya maramdaman.

“Ano pong kasalanan ko? Bakit galit kayo sa akin,,?Umiiyak na tanong Carol. Wala siyang nakikita na pag alala at pagmamahal sa mukha ng ama habang siya nasasaktan sa harap nito.

“Maliwanag ang sinabi ko, layuan mo ang anak ko!”Tanging turan ng kanyang ama bago tumalikod hindi man lang siya hinayaang makapagsalita muli.

Lalong umagos ng mga luha sa magkabilang pisngi ni Carol, habang tanaw ang papalayong ama.

Buong buhay niya salat siya sa atensyon at pagmamahal ng magulang, ni hindi nga niya alam kung anong pakiramdam ng may buong pamilya. at tatawaging anak!

Kahit hindi niya kasama ang mga magulang mahal na mahal niya ang mga ito. Umaasang balang araw sana maisip din ng mga ito na buhay pa siya at kailangan niya ng pagmamahal ng magulang, atensyon, mapagsasabihan ng problema at pangaral mula sa mga ito.

Mugto ang mga mata ni Carol kinabukasan dahil sa magdamag na pag iyak. Wala parin ang kanyang lola, baka nawili ito sa bakasyon, maigi na yon ng hindi niya makita ang kalungkutan nito.

Tamad na bumangon siya at nagtungo ng banyo upang maligo at pumasok sa school.

_____

“Pasensya na carlos pero nagmamadali ako dahil may assignment pa akong tatapusin sa library. Iwas nito sa lalaki. Umiba siya ng daan pero mabilis siyang nasundan ng lalaki.

“Then let's go, sabay na tayo papasok mamaya.”Wika ng lalaki na walang idea sa mga kinikilos ni Carol.

“Segi na, maiwan na kita.” Sa halip na sagot ko. Agad akong tumalikod at naglakad ng mabilis.

Narinig ko pang tinatawag niya ang pangalan ko, ngunit hindi na ako lumingon pa. I feel guilty for avoiding carlos, wala siyang ginagawang masama sa akin, pero yon ang nararapat, dahil ayaw kong lalong magalit sa akin si papa. Umaasa parin akong sana maging maayos ang pakikitungo niya sa akin bilang anak nito.

Dumating ako sa harap ng library ngunit bigla kong naalala na tapos ko na pala lahat ng mga assignment ko mula pa kahapon, kaya sa halip na pumasok ako ng library dumeretso nalang ako sa may likod kung saan walang gaanong nagagawing studyante.

Naupo ako sa may bakanteng upuan saka hinilot ang aking sintido. Recently sobrang bigat ng akin pakiramdam. Yumuko ako habang nakatukod ang dalawang kamay ko sa aking ulo. Minasahe ang aking ulo upang maibsan ang kirot! Nito.

Sumagi sa isip ko ang pagpunta ni Papa sa bahay kahapon. Kaya di ko na naman mapigilan tumulo ang aking mga luha.

“Carolayn, can we talk.,?”

Inangat ko ang aking ulo ng may marinig ako nagsalita sa tabi ko. Huli na para punasan ang aking mga luha. Pero Agad kong kinuha ang maliit na bimpo sa aking bag saka pinunasan ang aking luha.

“Anong ginagawa mo dito Apollo.,,?” Tanong ko sa kaligitnaan ng pagpunas ko ng luha ko.

“Your crying again,? I know it's my fault kaya ka nagkakaganyan. Kaya gusto kitang kausapin para magpaliwanag.”May pagalalang saad ng lalaki nakatayo sa gilid nito.

“Are u sure? ikaw ang dahilan nito,,!?

Common Apollo,! please, Leave me alone.,! My problem is none of your business,,!” Matigas na wika ko pero halatang galing ako sa pag iyak dahil sa boses ko.

“Im sorry, Nag aalala ako sayo,”

“Pwes,! Di ko kailangan ang pag alala mo,! matatahimik lang ako kapag iniwan mo ako dito! Taboy nito.

“Please, Carolayn” Giit nito.

“I said, stay away from me! Apollo! Nagagalit ng wika ni Carolayn.

May dinukot na panyo ang lalaki mula sa bulsa nito at nilapag sa tabi ni Carolayn pagkatapos walang imik na tumalikod.

Tiningnan lamang ni Carolayn ang panyo, saka dinampi ang bimpong hawak sa kanyang mukha upang pigilan ang mga luha.

Pumunta muna ng banyo si Carol upang maghilamos ng mukha. For sure halata ang pamumula ng mata kaya ang ginawa niya naglagay siya ng press powder at nag lipstick narin para hindi halatang galing siya sa pag iyak. At least nabawasan. Saad nito ng makita ang mukha sa salamin.

Hindi pa tuluyan nakakalayo si Carol ng may maulinigan siyang boses babae at lalaki tila nagtatalo ang mga ito. Dahil sa curiosity niya nag dahan-dahan siya sa paglalakad.

“Where have u been that night,Appollo,!? I was waiting for you,? Ginawa mo akong tanga sa harap ng maraming tao,! Alam mo ba yon,,,?

“Common, Helena wala akong ginawang masama,! in fact karapatan kung humindi dahil may sarili akong desisyon,,!”

“I really love you, Apollo! kailan mo ba mare-realize ang bagay na yan,,,?

“Never! Helena. So, stop assuming okay!” ani nito sabay talikod.

I really, hate you Apollo! Sigaw ng babae.