Ellie's point of view
Hiyang-hiya man ako kay Light na nasampal ko siya pero mas nangibabaw ang aking galit kaya hindi na ako nakahingi ng despensa. Sigurado ako na si Hunter ang humalik sa akin pero ang gago ayaw umamin. Inis akong pumunta sa kusina.
"Tiya, kakainin ko nalang ang mga tirang pagkain kaninang pananghalian. Hindi ko na po mahintay ang hapunan pagod na pagod na po ako." Sabi ko na umupo.
"Saan ka ba nagpunta at buong maghapon kang wala?"
"Sa school tiya may ginawa lang kami, kahit po sa susunod na sabado pupunta ako ulit ng maaga."
"O sige, ipainit mo nalang. Maraming pagkain sa fridge."
"Salamat tiya." Sagot ko na dahan-dahan ng tumayo dahil masakit ang aking mga hita kakalakad at nakatayo lang buong mag hapon.
Kung hindi lang sa limang million ay hindi talaga ako
