NAKABIBINGING katahimikan ang bumalot sa amin habang binabagtas ang daan pabalik sa Maynila. Pagkatapos ng mga nangyari kanina, nagyaya na akong umuwi. Wala naman nang dahilan para i-enjoy ang pananatili sa lugar na iyon. Matinding kakapalan na lamang ng mukha kung mag-i-stay pa ako roon sa kabila ng mga mapanuri at mapanghusgang mga mata ng mga tao na nakasaksi ng eksena sa pagitan namin ni Monique.
“Girl, magsalita ka naman. Baka mapanis ang laway natin. Magmura ka, sabunutan mo ako, sa akin mo ibunton ’yang nararamdaman mo. Hindi ako papalag. Sadiyang hindi lang talaga ako sanay na ganiyan ka.” Hindi na nakapagpigil at binasag na ni Matet ang katahimikan sa aming pagitan.
Pinaling ko ang aking tingin kay Matet na siyang nagda-drive saka mabilis na hinila ang buhok niya. Madali lang n
