I can't pakali while Mr. Old man is here. I can't kilos ng normal because of he tingin tingin pa me. When I tingin to him may laway is nanuyo pa because his matalim na tingin. How I can sabi to him about this? I'm sure he's galit na sa akin. It's my kasalanan talaga. Sana pala I don't sinungaling na lang para he's not galit sa akin. Hays…Gemini, you're so stupid kasi! I don't know what I'm gonna gawa na tuloy.
"Gemini, paano yan nahuli ka ni Sir pogi? Ako ang natatakot para sa'yo. Anong gagawin mo ngayon? May magic ka ba upang makalimot siya kahit saglit?"
"Wala akong magic…pero kung pukpokin ko siya sa head? Or put ko ng pampatulog ang drinks niya?" I kagat pa my daliri while I'm dahan-dahan sinisilip si Mr. Old man.
"Kakapanood mo ng kung anu-ano 'yan! Naging kriminal ka pa tuloy. Umuwi ka na kaya?
Wag kang mag-alala sa shop ako muna at si Iverson ang bahala dito. Saka nariyan naman ang mga crew natin. Ang sama tuloy ng tingin sa'yo ni Sir pogi…"
"What am gonna gawa na? I'm takot to uwi because he's galit sa akin. I know he will not kausap me. Because He sabi na kapag his tiwala is na broken ay hindi ko na ma-gets ulit.." My heart is t***k nang mabilis when I tingin to Mr. Old man.
"Aminin mo na lang ang totoo. Baka sakaling maintindihan ka niya. Ikaw kasi bakit nagsinungaling ka pa. Bawas points ka sa langit! Be honest, kasi…"
Nakita ko pa na nag-stand up na ang kausap ni Mr. Old man at nag-walk na palabas ng shop. I tingin again to Mr. Old man and our patingin is nag-meet. I'm so kabado talaga to him. How I can kausap him? I'm takot din what if sabihin niya kay mom and dad.
"Gemini, uwi ka na. At ako na munang bahala dito. Wala rin naman akong gagawin ngayon."
"But…gusto ko pang mag-stay dito. I want to tulong tulong pa here. He will pagalit me rin naman later, so I will sulit na…"
"Sure ka? Ibang klase rin talaga ang mindset mo, Gemini! Bakit hindi ikaw ang pinadala bilang representative ng Pinas sa Ms. U? Sa'yo na ang korona!"
"Really? Maybe next time, I will sali sali sa pageant—ouchy" She pitik pa may tenga.
"Kahit kailan talaga ay patola ka! Tingnan mo si Sir pogi, lumabas na ng shop!" She nguso pa her lips. Oh, no! Where kaya siya pupunta?
Habang I'm timpla timpla ng coffee and assist ang mga customers ay isip isip pa rin si Mr. Old man. Sana ay konting galit lang siya to me. I don't gusto to sira his tiwala but I need to takas talaga. I know he didn't intindi why I needed to sinungaling.
"Gemini, bakit parang ikaw ang tinamaan sa kape niyo dito sa shop? Mas mukha kang kabado, baby!" Iverson gulo pa my hair and akbay.
"Whatever, maski ano! I'm not kaya. Why naman me kakabahan? I'm…I'm not kabado kaya." I'm marami na nasabi na lies sa mga tao.
"Sige nga puntahan mo si Sir Caraig sa labas…" I look at him pa because of his sinabi. Mr. Old man ay nasa outside pa? He hintay me ba? Mas lalo me natatakot umuwi kasama him. I kita sa eyes niya na super galit siya.
"Boom! Takot ka! Takas pa more!" Iverson tawa pa ng too much. "Don't gulo my hair! You dala this coffee and Ube Macapunong-puno, there…" I turo pa the number 6 and 9 mesa.
"Sam, I need to uwi na because baka mom will tanong me kay Mr. Old man. I'm super happy at successful the unang bukas ng St. Peter Café natin. Sorry, if I need to uwi na…" I yakap pa her.
"We're super friends! Ako na ang bahala dito! Mag-usap na lang tayo thru video call, later."
I paalam na rin sa 4 namin na crews. I need to uwi na kahit pa I'm very very kabado.
"Bye, guys! Nice meeting you all!" I yakap pa them isa-isa. Sam and Iverson hanap ng mga crews namin. All of them are anak ng mga kasambahay nila sa house. Kaya we our tiwala sa kanila. I'm sigurado na they will work ng mabuti sa shop.
"Gemini, lagot ka…" Iverson asar asar pa me habang palabas ng door. I lapit pa sa kanya and pingot his tenga. "Bully, hmmp!"
I hinga muna bago me lumabas ng shop. I kita Mr. Old man na nakasandal sa car while nakatingin sa akin.
When I lakad na palapit sa kanya, he pasok na sa loob ng car.
Kaya naman nag-walk na me nang mabilis at saka pumasok sa loob.
"Mr. Old man let me paliwanag —"
"Seatbelt."
I lunok pa when I rinig pa the coldness sa voice niya. I'm dead, talaga!
"M-mr. Old man…I want to—"
"Seatbelt, Ms. Rivas." He ulit again without tingin sa akin sa back.
Feeling ko he doesn't want to listen sa akin. Kaya I don't salita na lang. I will hayaan ko lang muna siya na maging mad.
We dating sa house nang mabilis at hindi niya pa rin me kinakausap. I feel lungkot sa heart ko because he katulad na ulit ng before. Masungit at hindi me kinakausap.
"Mr. Old man—" He stop ng lakad. "Pumasok ka na sa loob Ms. Rivas at hinihintay ka ng mommy mo." Then he pasok na rin sa loob.
May mga mata are nanlaki because of his sinabi. Mom is narito na sa house? Why she's maaga today? O.M.G! I hope sana, Mr. Old man, don’t sumbong me.
"Why are you late, Gemini?" Mom tanong me when I pasok sa loob.
"Mom–"
"Mr. Caraig, can you explain to me kung bakit ngayon lang kayo? Tell me if my dear daughter ay gumagawa pa rin ng kalokohan?" I tingin tingin pa kay Mr.Old man. I don't hinga ng maayos while I'm hintay his sagot sa tanong ni mommy sa kanya.
"Hindi na po, Mrs. Rivas. Hindi na siya tumatakas o gumagawa ng problema kaya makakaasa po kayong maayos ang lahat na katulad ng nais niyo. Nagkaroon lang po ng konting problema sa sasakyan kung kaya naman ay nahuli kami ng dating."
Nakahinga me ng maayos dahil sa ginawang pagtakip sa akin ni Mr. Old man.
Tumango-tango naman si mom at tumayo saka naglakad paakyat sa kwarto niya. Habang hindi naman me makakilos because of nangyari.
"Mr. Old man, thank you for your pag-tell ng lies–"
I don't tapos my ibang sasabihin because he talikod na me.
"What is gusto ba?! I will sabi na nga ng sorry ah. Bakit he's galit pa rin?" I tanong pa sa self ko nang maka-get inside na ako sa room ko.
I need to gawa ng paraan para hindi na siya mad sa akin.
"Kuracha, help me–I know na! I will gawa ng sandwich and I will gawa rin ng letter baka kasi hindi pa rin siya mag-talk, Kuracha. "
After I palit palit ng damit, I baba na sa kitchen to make ng foods for him kasi he saved me kanina.
I will gawa ng clubhouse sandwich and I timpla ng coffee. I put sa tray and nag-walk na me papunta sa room niya.
"Mr. Old man…" tawag ko pa. But no one labas sa door. I tawag him again.
"Mr. Old man—"
I gulat pa when ang door ay nagbukas. I ngiti pa kay Mr. Old man.
"Mr. Old man, I gawa ng foods mo. Here…" I abot ang tray sa kanya but hindi niya ito kinuha. He tingin tingin lang sa face ko.
"Hindi ako gutom." And he will talikod na sana.
"Later you will gutom! It's masarap, Mr. Old man! I lagay ng egg, ham, cheese, tomato and lettuce! " I pilit pilit pa him to tanggap ang tray na hold ko.
"I timpla the kape! Diba you gusto ng kape?"
"Hindi na."
"No! I know you gusto ng kape!"
"Pwede ba Ms. Rivas, wag kang makulit? Ikaw na lang ang kumain nyan."
"I'm on a diet! Sige na you kuha na this–"
"Ayaw ko." Then he sarado na ang door.
"Mr. Old man…" I katok again.
"Mr. Old man–" Ms. Rivas! Hindi ka ba titigil? Bakit ba ang kulit mo huh?"
"Edi, don't! You're so maarte! I will kain na lang this! If I become mataba it's your kasalanan! I'm sorry pa rin!"
I will not suyo him, anymore!