Protect

2055 Words
"Mr. Old man, who yung girl kanina? Is she sabi ng totoo? Fiancee mo her? She's galit ba to us? But She mali ng think sa akin. You sabi to her na I'm not agaw you! That's bad right? Saka you're not my jowa kaya. I don't gusto kaya sayo." I paliwanag pa sa kanya. Yung girl kasi kanina is nakaka-scary kahit pa she's maganda and may nice na car. "Mr. Old man, sino nga her? I will not sabi sa iba. I think she's mabait kasi she tawag me na sintu-sinto!" I lapit pa sa kanya. "Bumalik ka nga sa upuan mo chismosa ka talaga. Saka alam mo ba yung ibig sabihin ng sintu-sinto? At tuwang-tuwa ka pa dyan? "Oo, naman! Diba sa church marami there. May big, small, may girls at boys! Nanay Soledad nga is dasal dasal pa sa malaking sinto sa room niya." "f**k!" He mura pa kaya naman I palo him sa balikat because it's masama to mura. "Don't say bad words, Mr Old man hindi yan good–" I tigil pa sa pag-talk when he tawa nang malakas. "Why you tawa? Are you masaya today? Are you masaya to kita your girlfriend, siguro? Why she sigaw kanina? Why did you not kausap her ng maayos? Why did you taboy her? Are you away ba?" "Diba sabi ko ay wag kang usisera? At Hindi lahat ng tao ay mabait, tandaan mo yan, spoiled brat. Wala kang dapat pagkatiwalaan, kundi sarili mo lang. At saka 'Santo' ang tawag at hindi 'Sinto' palibhasa ay mayaman ka at hindi alam ang mga salitang kanto. Tsk! Bumalik ka na sa likod." He tawa pa ulit nang malakas. "So… what is sinto? I don't alam, Mr. Old man." My eyebrows kunot pa. Nagulat pa me nang humarap si Mr.old man sa akin. We tingin each other pa. Kaya naman I balik agad sa chair ko sa back. I don't alam bakit kapag si Mr. Old man tingin sa eyes ko, I feel hiya. I ramdam my cheeks hot talaga. Erase! Erase! I don't isip nga. "Sintu-sinto, kulang kulang! Hindi mo pala alam ay tuwang-tuwa ka pa dyan! Next time magtanong ka kung hindi mo alam." "What kulang sa akin? Why she sabi na I'm sintu-sinto? Mr. Old man, I'm not kulang kulang diba, I have mga mata, nose, ears. I have a mouth and teeth and eyebrows. I have no kulang Mr. Old man, look I have kamay, paa!" Mr. Old man tawa again. I simangot pa kasi I sabi naman ng totoo. "Maybe your girlfriend is not clear ang mga eyes niya. Why you ba tawa? I don't sabi naman ng jokes, ah…" "Kahit pinapasakit mo ang ulo ko ng madalas, paminsan-minsan naman ay natutuwa ako sa'yo. Ikaw lang ang nakakapagpatawa sa akin ng ganito—"He tigil pa sa pagsasalita. Bigla tuloy naging silent sa loob ng car namin. I'm nagulat rin because of his sinabi. He tuwa tuwa to me? I made him tawa? O.M.G! I kuha my bag and takip takip pa my face because I ngiti ngiti sa sinabi niya. I don't want him na ma-see na I'm ngiti. I thought kasi he always galit lang sa akin. Because he always kunot his noo and sigaw. I'm so so kilig. "Bakit mo tinatakpan ang mukha mo? Kinikilig ka ba? Hoy, spoiled brat! Walang kahulugan ang mga sinasabi ko sa'yo. At saka galit pa rin ako sa'yo. Hindi pa kita pinapatawad sa kalokohan mo." My ngiti is nawala. He so panira talaga sa moment ko, hmmmp! "Mr. Old man…you need to patawad me na. Kasi bad ang nagpa-plant ng anger sa heart. Sige ka, magiging colour black ang puso mo–" I'm nagulat pa when he tigil ang car at tumingin sa akin. "So, hindi ka ba galit sa magulang mo kahit ganun ang trato nila sa'yo? Tell me, spoiled brat…anong kulay ng puso mo?" I kurap kurap pa ang mga eyes ko because of his tanong. Mr. Old man ang unang nag-ask sa akin like this. I don't want to sabi sa others ang tunay kong nararamdaman because I don't want them to awa sa akin. Me, myself and I, lang ang nakakaalam na who talaga ang totoo na me. "M-Mr. Old man, let's go na. B-Baka ma-late me." "Pwede mong sabihin sa akin lahat—" "I don't want to pag-usapan pa this, Mr. Old man…" I kuha my laptop and open it. I pretend na I'm busy pa. Because I'm not sanay na someone tanong me kung anong nararamdaman ko. I'm sanay na ako lang ang nakakaalam. Hanggang sa makarating us sa school ay silent lang me sa car. He labas agad and bukas ang door. I ngiti pa kay Mr. Old man. "Thank you, Mr. Old man—" Natigil me sa pagsasalita when someone tawag my name. "Gem!" I tingin agad. I kita kita si Martin na papalapit sa akin. At may hawak na something. "Hi, Martin! Why you sigaw sigaw? What are you gawa here?" naka-smile kong anong sa kanya. Ang tagal na us na hindi nagkikita. "Hi, Gem. Kanina pa kita hinihintay na dumating. Na-miss kita. I have something for you pala…" He kamot pa his batok at parang he's nahihiya sa akin. Si Martin ay classmates ko before but he stopped na kasi hindi na raw kaya ng parents niya. I alok him ng help para makapag-school again. But he is tanggi. He needs to work na raw to support ang pamilya niya. I tapik tapik pa his balikat but I tigil kasi si Mr. Old man hawak my kamay. "Ano pa ang ginagawa mo dito? Pumasok ka na sa loob, Ms. Rivas o baka gusto mong ihatid pa kita sa loob." His noo is kunot na naman. "I'm sorry sir, may ibibigay lang po ako sa pamangkin niyo. Baby girl, my pasalubong ako sa'yo. Binili ko ito para sa'yo. Diba favorite mo ang buko pie." My eyes are namilog pa dahil he isip na si Mr. Old man ay tito ko. Oh, no! I kita pa his inis kay Martin when I lingon sa kanya. "Martin, he's not my tito. He's my bodyguard yung sinasabi ko sa'yo…diba?" Maging si Martin ay nagulat at he tingin me. "Ms. Rivas, pumasok ka na at kakausapin ko muna ang manliligaw mo!" utos pa ni Mr. Old man sa akin. Martin hawak may kamay at parang nag-ask ng help from me. "Gem, u-una na ako. S-sir…" Then he lakad nang mabilis. I kagat pa my lips habang nakatingin kay Martin sa malayo. Why he sabi naman na tito ko si Mr. Old man? "M-Mr. Old man, sorry na para kay Martin. He don't know kasi—" "Mukha ba akong tito, huh? Wag mong kainin yang binigay niya!" At he hila hila ang box na hawak ko. Then he balik na sa loob ng car. Why ba siya galit na naman? Sam tawa nang tawa when I sabi to her ang about kanina sa labas. "Grabe naman kayo kay Sir Pogi! Hindi naman siya mukhang tito. Ang gwapo naman niyang tito mo! At saka himala at dumalaw si Martin." Sam tawa again. "I know naman, si Martin kasi was mali sa sinabi kanina. How I can paalam kay Mr. Old man later na I will daan sa shop?" "Sinabi mo na ba na pagmamay-ari mo ang coffee shop?" "Oh, no! Nope pa. Baka kasi he will sumbong me kay mom. I'm natatakot…" "Sabihin mo na sa kanya kesa madagdagan na naman ang sin mo sa heaven. Naku Gemini, malapit ka nang ma-zero ang points mo sa langit!" Sam paalala pa sa akin. "Later. I will sabi na talaga. Pero Sam, Mr. Old man girlfriend I kita her…" "Sino? When? Maganda ba siya? Sayang naman at my girlfriend na pala si Sir Pogi." "But, she galit sa akin. Kasi she bintang me na inagaw ko raw si Mr. Old man sa kanya. But I don't agaw naman. He just work lang naman sa amin, right? She tawag pa me na sintu-sinto. But wala naman kulang sa akin diba?" "Loka ka talaga!" Sam tawa ulit. At she kurot pa my pisngi. "Ang cute mo talaga, my friend! Sarap mong ilagay sa sako! Ibang kulang ang ibig niyang sabihin. Kulang ka raw sa pag-iisip–teka sino 'yan?! Bakit sinabi niya yan sa kaibigan ko? Gusto mo ba na abangan natin?!" Sam tayo pa habang nakapaweywang pa. "Sam, don't. Bad ang gumanti, diba? Sabi mo to me, bawal makipag-away? Saka she's maganda rin pala—araaaay! Why you kurot kurot me?" "Sinasabi mo ba na bawal akong makipag-away dahil maganda siya? At ako ay hindi?" "Sakto!" Iverson sabat pa sa talking namin ni Sam. Kaya naman Sam batok him. "Isa ka pa! Wala kang support sa akin! Friendship over, Iverson Mateo and Gemini Margaret Rivas! Goodbye!" Me and Iverson tawa pa when Sam kuha ang bag niya at aalis na. Pero hindi namin siya pina-stop. "Hoy! Bakit hindi niyo ako pinipigilan?" She tanong pa. The lapit again and pingot pa ang mga ears namin ni Iverson. "Maganda ka, Sam! Ikaw ang super beautiful dito sa room natin!" I sabi sabi pa sa kanya at nag-smile pa siya. Iverson lapit pa at akbay kay Sam. "Sobrang ganda mo, Sam! Kaso manhid ka…" I takip pa my bibig because of sinabi ni Iverson. "Oh, no! Iverson, don't sabi na—" Na-stop ang pagsasalita ko when my phone tunog pa. Mr. Old man, tawag. Pero why kaya? "Excuse muna me, huh." I layo layo pa sa kanilang dalawa. "Mr. Old man, why?" "Gaano mo na katagal kilala si Martin?" He tanong kaya naman kumunot pa ang noo ko. "Why you tanong?" "Ang tanong ko ang sagutin mo, spoiled brat!" "Why you galit ba? He's mabait naman. Saka we're classmates dati and now ay hindi na siya nag-study kasi—" "Layuan mo siya. At huwag na huwag kang makikipag usap sa kanya." I will sagot pa sana but Mr. Old man patay ang phone. Why kaya bawal me makipag-usap kay Martin? "Sam, I will try to punta sa coffee shop. Now kasi I can't pa. Sorry talaga." I sabi sabi pa kay Sam nang matapos ang class namin. "It's okay. Kaya naman namin doon. Saka yung sinabi ko sa'yo na dapat ay maging honest ka kay Sir Pogi. Malay mo ay matulungan ka rin niya." I yakap yakap pa si Sam. "Thank you, my kaibigan na super ganda!" "I know right!" At sabay pa us na tumawa. Saka nag-walk na palabas. "Pero anong pinag-talk niyo ni Iverson, huh?" I kiliti pa her tagiliran. "Wala, noh! Pinagtitripan niya lang ako!" Sige na, una ako! Hinihintay na ako sa labas ng sundo ko! Tawag na lang ako kapag na-shop na ako!" Sam takbo na at mukhang she iwas sa tanong ko. I walk nang mabilis din because I need to kausap si Mr. Old man about kay Martin. I'm super happy pa naman kasi Martin dalaw dalaw me. He's one of my friends na mabait sa akin. Saka anong problem ba kay Martin? At why mad siya? Malapit na me when I kita kita si Mr. Old man na tinapon sa trash bin ang box ng buko pie na give ni Martin sa akin. Kaya naman I takbo to lapit lapit him. Why he tapon my foods? "Mr. Old man! Why you tapon tapon my foods?! That's akin! Why you do that?!" "Pumasok ka na sa kotse." Pilit ko pang kuha kuha sa trash bin but he hawak my kamay and hila me sa car. I want to iyak pa because sa ginawa niya. It's from my kaibigan tapos he will tapon lang basta. Without tanong muna sa akin. He pasya na lang basta ng own niya. "What is your problema ba? That's akin na food! Why you basta tapon?" I sigaw pa him when we pasok sa loob ng car. "I'm trying to protect you, spoiled brat. So, isuot mo yang seatbelt mo at uuwi na tayo." "Ayaw ko! You're so masama ang ugali! I hate you, Mr. Old man! I don't want to kausap you anymore!" "Spoiled brat, makinig ka–" I takip my ears. "I will not kausap you anymore. I know why you tapon because you're galit kay Martin. "Don't kausap me, I'm super galit sa'yo!"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD