“Baba na tayo?” Tanong ko nang maramdaman kong wala na siyang sasabihin.
Hindi pa siya okay, alam ko ‘yon. Pinipilit lang niya ang sarili niyang ngumiti sa ibang tao, sa akin.
‘Handa naman akong saluhin kay, Cyze. Gusto kitang tulungan sa kung ano mang problema ang kinakaharap mo pero ikaw na mismo ang lumalayo.’
“Yeah, baka hinahanap na tayo nila Azei,” untag niya at hinila na ako sa kamay.
Sabay kaming bumaba sa paikot na hagdan. Medyo hiningal pa si Cyhael dahil sa dami ng steps na nilakaran namin. Sumimangot na agad siyang humarap sa akin.
“Laki-laki ng bahay walang elevator, pahirap naman be!”
Tinawanan ko lang siya at ako na ang humigit sa kaniya.
Nang makababa ay dumiretso kami sa Dining room pero wala ro’n sila Garnet pati ang mga bata. Ang alam ko’y
