Kahit panay ang pagtulo ng dugo mula sa sugat ni Lukas sa balikat ay hindi niya pinansin iyon. Pinakahuling bagay iyon na dapat niyang pagtuunan ng pansin, dahil ang pangunahin niyang suliranin nang mga sandaling iyon ay ang nakaambang pag-iwan sa kanya ng asawa.
Tumalikod si Ireta at nagmartsa sa kahabaan ng pasilyo palayo sa kanya. Nilampasan na nito sina Proserpina at Lyrica, at hindi man lang ito lumingon sa dako niya kahit isang segundo lang.
Namutla na siya sa kaba.
I can't lose my wife, no, this isn't happening, anang utak niya. Subalit sa kabila ng paulit-ulit niyang pagtawag sa pangalan nito ay tila ito binging hindi naririnig ang boses niya. Habang palaki nang palaki ang distansiya sa pagitan nila, at habang paliit nang paliit ang pigura nito ay pasikip naman nang pasikip ang
