CHAPTER 90

1473 Words

Dahil hindi na matiis ng dalaga ang mga pag-iyak ni Alex at pakiusap nito at tumayo sya at binuksan ang ilaw. Pinahid nya ang mga luhang kanina pa pumapatak. Napansin din ni Alex sa labas na lumiwanag kaya parang kalahati ng pagkatao nya ay nabuhayan dahil alam nyang may tao pa sa loob. Kakatok ulit sana sya ngunit binuksan na iyon ni Mariah. "Ma-mariah." Mahina niyang sabi. "Anung ginagawa nyo dito? Hindi nyo ba nabasa ang email na si---" Pumasok sa loob si Alex at hawak sa kamay ang dalaga. Nakita nyang malinis na ang buong paligid ng kwarto. Wala ng kahit anung mga bagay na nakakalat pa sa paligid. Nakita din ni Alex ang mga gamit na nakaimpaki na na isang gilid. "Hindi ka aalis." Sabi ng binata. "Pasensya ---" "Sinabi ng hindi ka aalis!" Hinawakan niya sa magkabilang balikat

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD