“FABELLA?”
Ang boses na iyon. Hindi naman siya puwedeng magkamali sapagkat kilalang-kilala niya talaga ang boses na iyon kahit na hindi na siya lumingon ay Alam niya na talaga kung sino iyon. She knew that it was Adam.
Adam.
Kanina’y iniisip niya pa lamang ang binata ngayon naman ay naririnig niya na ang boses nito?
“Bakit ka nandito?” tanong pa nito sa kaniya. Hindi niya naiwasan ang mapapikit nang mapanandalian lamang.
Hinarap niya na ang binata. Hindi lang naman ang boses nito ang kaniyang naririnig. Talagang nandito siya sa library. She noticed that Adam is holding a cup of coffee na halata naman na sa cafeteria niya binili dahil sa tatak nito.
“Oh, hi, Adam, bakit ka rin nandito?” She acted normal. Kahit na sa totoo lamang ay gusto na niyang tumakbo palabas ng library niya
