Chapter 47: Despair

2859 Words

Candice POV It's a gloomy day...         Ayan ang ma d-describe ko sa panahon ngayon, hindi ko nga alam kung uulan ba o sadyang nahihiya lang si haring araw.         However, ayos na rin yun dahil hindi ako madadapuan ng init kapag tumawid na ulit kami papunta sa kabilang isla.         Ito na kasi ang huling araw para sa requirement namin and I must say that I'm proud to myself dahil hindi naman ako nakagawa nang kapalpakan kaso ang problema nga lang, parang ang lahat nang kalalakihan dito sa lugar na ito eh nahumaling sakin. Oh well, problema nang magaganda. "Okay na ba ang mga gamit nyo? Wala na bang naiwan?" "Yes, ma'am"         Magiliw na sagot nang aking mga kasamahan, habang ako ay napangiti lamang, alam ko naman kasi na kapag ganito na ang scenario wala talagang tao ang maka

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD